แรงจูงใจผลักดันและดึงดูดของนักท่องเที่ยวต่างชาติในการท่องเที่ยวเรือสำราญ ในเขตประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาเรื่องแรงจูงใจในการท่องเที่ยวเป็นเรื่องสำคัญเพื่อการวางแผนด้านการท่องเที่ยวทั้งในระดับจังหวัดและระดับประเทศ แต่ว่างานวิจัยเรื่อง แรงจูงใจในการท่องเที่ยวทางเรือสำราญยังมีไม่มากนักและอาจทำให้ขาดโอกาสส่งเสริมการท่องเที่ยวประเภทนี้ในอนาคต ดังนั้น งานวิจัยนี้ จึงมีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาปัจจัยดึงดูดของประเทศไทยจากมุมมองของนักท่องเที่ยวเรือสำราญ และ 2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวที่มีต่อกระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของเจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองในท่าเรือของประเทศไทยโดยดำเนินการเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามจากนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ จำนวน 400 คน ด้วยวิธีเลือกตัวอย่างแบบตามสะดวก การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ ใช้สถิติพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการศึกษาพบว่า 1) แรงจูงใจผลักดันที่สำคัญของนักท่องเที่ยวเรือสำราญ คือ ความต้องการความสมบูรณ์ในชีวิตและเกียรติภูมิและความต้องการเรียนรู้และเห็นวัฒนธรรมใหม่ ๆ 2) แรงจูงใจด้านปัจจัยดึงดูดที่สำคัญ ได้แก่ ความเป็นมิตรของคนไทย แหล่งท่องเที่ยวมีให้เลือกหลากหลายบนท่าเรือแวะพักและมีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์/และวัฒนธรรม 3) ความพึงพอใจต่อกระบวนการตรวจคนเข้าเมืองในท่าเรือของประเทศไทย พบว่า โดยรวมนักท่องเที่ยวค่อนข้างพึงพอใจกับกระบวนการเหล่านี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง 3 อันดับแรก คือ ด้านกายภาพและสิ่งแวดล้อมของสถานที่ รองลงมา ด้านกระบวนการให้บริการและด้านบุคลากร ตามลำดับ งานวิจัยนี้ได้ให้ข้อเสนอแนะที่เป็นประโยชน์ต่อการวางแผนเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวทางด้านเรือสำราญของประเทศไทยในอนาคต
Article Details
ทุกบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ร่มพฤกษ์เป็นทัศนะและข้อคิดเห็นของผู้เขียนมิใช่ทัศนะของมหาวิทยาลัยเกริกหรือกองบรรณาธิการ การนำบทความส่วนใดส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดไปพิมพ์เผยแพร่ต้องอ้างอิงที่มาให้ชัดเจน
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ วรรณวิเศษ จันทิมา แสงรุ่ง มัลลิกา อินพรหม และ บุปผาชาติ แต่งเกลี้ยง. (2562). การเปรียบเทียบความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยและต่างชาติที่มีต่อการใช้บริการเรือเฟอร์รี่ ข้ามฟาก ดอนสัก-เกาะสมุย ของบริษัท ซีทรานเฟอร์รี่ จํากัด. การประชุมวิชาการระดับชาติ "วลัยลักษณ์วิจัย” ครั้งที่ 11 วันที่ 27-28 มีนาคม 2562 ณ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ นครศรีธรรมราช, 1-7.
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2561). แผนยุทธศาสตร์การส่งเสริมการท่องเที่ยวเรือสำราญ. (25 พฤศจิกายน 2561) สืบค้นจาก https://www.mots.go.th/ewt_dl_link.php.
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2561). แนวโน้มอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเรือสำราญ. กรุงเทพฯ : การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.
จิรุตม์ วิศาลจิตร, อธิบดีกรมเจ้าท่า. สัมภาษณ์, 25 ตุลาคม 2562.
ท่าเรือแหลมฉบัง. (2562). เส้นทางท่องเที่ยวเรือสำราญ. (25 พฤศจิกายน 2562) สืบค้นจาก https://ww.yingpook.com/blogs /cruises/thailand-cruise-port-terminal.
นครินทร์ ทั่งทอง. (2561). การเสริมสร้างประสบการณ์ความทรงจำที่พิเศษของนักท่องเที่ยวเรือสำราญในท่าเรือแวะพักเพื่อพัฒนาการท่องเที่ยวทางทะเลของประเทศไทย. คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, พิษณุโลก.
ประกายดาว ดํารงพันธ์. (2536). ความพึงพอใจของลูกค้าที่มีต่อการให้บริการด้านสินเชื่อ : กรณีศึกษาศูนย์ธุรกิจสะพานขาว ธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน). วิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรุงเทพฯ.
รุ่งกานต์ แก้วเจริญ และคณะ. (2562). แรงจูงใจและพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศที่มีต่อการร่วมงานฟูลมูนปาร์ตี้ เกาะพะงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 13(3), 144-163.
สุมาลี สุขดานนท์. (2561). เส้นทางท่องเที่ยวเรือสำราญ. (25 พฤศจิกายน 2563) สืบค้นจาก
https://www.yingpook.com/blogs/cruises/thailand-cruise-port-terminal.
อัศวิน แสงพิกุล. (2560). การศึกษาผลของความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวยุโรปที่มีต่อความภักดีต่อจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวในจังหวัดภูเก็ต. วารสารวิชาการ ม.วลัยลักษณ์, 6(1), 73 – 81.
เลิศพร ภาระสกุล. (2558). แรงจูงใจและทัศนคติต่อที่ส่งผลต่อความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวจีนต่อการท่องเที่ยวและเทศไทย. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ไพฑูรย์ มนต์พานทอง และ เทิดชาย ช่วยบำรุง. (2558). การวิเคราะห์การจัดการท่าเรือแวะพักจังหวัดภูเก็ตสำหรับการท่องเที่ยวเรือสำราญ. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต, 11(2), 165-188.
Andriotis, K., & Agiomirgianakis, G. (2010). Cruise visitors' experience in a Mediterranean port of call. International Journal of Tourism Research, 12(4), 390-404.
CLIA. (2014). The Economic Contribution of Cruise Tourism to the Southeast Asia Region in 2014. (November 25, 2020) Retrieved from https://cruising.org/en/cruise-lines.
Cochran, W. G. (1953). Sampling Techiques. New York : John Wiley & Sons Inc.
Crompton, J. L. (1979). Motivations for pleasure vacation. Annals of Tourism Research, 6(4), 408-424.
Dann, G. (1977). Ego-enhancement, and tourism. Annals of Tourism Research, 4(4), 184-194.
Gray, H. P. (1970). International travel-international trade. Lexington : Heath Lexington.
Heesub han. (2017). Role of motivations for luxury cruise traveling, satisfaction, and involvement in building traveler loyalty. International Journal of Hospitality Management, 99(70), 75-84.
PATA. (2010). The Cruise Industry in Asia and Pacific : Issues and Trends. (November 25, 2020) Retrieved from http://www.etatjournal.com/web/menu.
Pearce, P. L., & Caltabiano, M. L. (1983). Inferring travel motivation from travellers’ experiences. Journal of Travel Research, 22(2), 16–20.
Yingchao Zhang. (2018). Study on the Motivation of Cruise Tourists in Sanya. Proceedings of the 2018 6th International Education, Economics, Social Science, Arts, Sports and Management Engineering Conference. October 16, 2018. University of Sanya China, 62-65.
