ความคาดหวังของผู้โดยสารชาวไทยต่อการเดินทางด้วยรถไฟความเร็วสูงเส้นทาง กรุงเทพฯ – ขอนแก่น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเชิงสำรวจนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความคาดหวังของผู้โดยสารชาวไทยที่มีต่อการเดินทางด้วยรถไฟความเร็วสูงเมื่อเปรียบเทียบกับสายการบินต้นทุนต่ำในเส้นทางกรุงเทพฯ – ขอนแก่น 2) ระบุปัจจัยประชากรศาสตร์ที่ส่งผลต่อความคาดหวังของผู้โดยสารชาวไทยที่มีต่อการเดินทางด้วยรถไฟความเร็วสูงในเส้นทางกรุงเทพฯ – ขอนแก่น และ 3) สำรวจพฤติกรรมความตั้งใจใช้บริการรถไฟความเร็วสูงของผู้โดยสารชาวไทย การศึกษาครั้งนี้ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างคือ ผู้โดยสารชาวไทยที่เคยใช้บริการสายการบินต้นทุนต่ำในเส้นทางกรุงเทพ-ขอนแก่น จำนวน 400 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบสมมุติฐานด้วยสถิติอนุมาน ได้แก่ สถิติ t-test และ F-test ผลการศึกษาพบว่า ผู้โดยสารสายการบินต้นทุนต่ำส่วนใหญ่มีความคาดหวังต่อการเดินทางด้วยรถไฟความเร็วสูงด้านความปลอดภัยมากที่สุด เมื่อเปรียบเทียบกับสายการบินต้นทุนต่ำในเส้นทางกรุงเทพฯ – ขอนแก่น ในขณะที่ด้านที่ผู้โดยสารคาดหวังน้อยที่สุดคือด้านสิ่งที่มีให้บริการ นอกจากนี้ ผลการศึกษายังชี้ให้เห็นว่าความแตกต่างของเพศ อายุ อาชีพ ระดับการศึกษา และรายได้ส่งผลต่อความคาดหวังของผู้โดยสารต่อการเดินทางด้วยรถไฟความเร็วสูงในด้านต่าง ๆ แตกต่างกันอย่างมีนัยยะสำคัญทางสถิติ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทุกบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ร่มพฤกษ์เป็นทัศนะและข้อคิดเห็นของผู้เขียนมิใช่ทัศนะของมหาวิทยาลัยเกริกหรือกองบรรณาธิการ การนำบทความส่วนใดส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดไปพิมพ์เผยแพร่ต้องอ้างอิงที่มาให้ชัดเจน
เอกสารอ้างอิง
การรถไฟแห่งประเทศไทย. (ม.ป.ป.). โครงการความร่วมมือระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยและรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีนในการพัฒนาระบบรถไฟความเร็วสูง เพื่อเชื่อมโยงภูมิภาคช่วงกรุงเทพมหานคร–หนองคาย ระยะที่ 1 ช่วงกรุงเทพมหานคร–นครราชสีมา. รถไฟความเร็วสูงไทย–จีน พัฒนาระบบรางไทย เชื่อมโยงเครือข่ายสู่สากล. http://www.highspeedrail-thai-china.com.
การรถไฟแห่งประเทศไทย. (2565). รถไฟความเร็วสูง ก้าวสำคัญของประเทศไทย...สู่อนาคต. วารสารรถไฟสัมพันธ์, 4(2022), 1-36.
กัลยาณี แนวแห่งธรรม. (2561). การศึกษาความต้องการจำเป็นแนวทางการดำเนินงานให้บริการรถไฟความเร็วสูงในอนาคต กรณีศึกษาเส้นทางกรุงเทพฯ – หัวหิน. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร). Dspace at Silpakorn University. http://ithesisir.su.ac.th/dspace/bitstream/123456789/2005/1/58602302.pdf.
กัลยาณี แนวแห่งธรรม และธีระวัฒน์ จันทึก. (2560). การศึกษาความต้องการจำเป็นเพื่อเป็นแนวทางการดำเนินงานให้บริการรถไฟความเร็วสูงในอนาคตกรณีศึกษาเส้นทางกรุงเทพฯ – หัวหิน. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 10(3), 226-238.
ณพรรณ สินธุศิริ ฉัตรชัย อินทสังข์ พงษ์นรินทร์ ปิดจัตุรัส พิมพ์นิภา รัตนจันทร์ ศศิวิมล กอบัว ปุริม หนุนนัด และ ปิยมาภรณ์ เทียมจิตร. (2565). ความต้องการ ความคาดหวัง และความพึงพอใจของผู้ใช้บริการในการขนส่งผู้โดยสาร และสินค้าของการขนส่งทางราง (ทางรถไฟ รถไฟความเร็วสูงและระบบขนส่งสาธารณะในเมืองหลัก). TDC. https://tdc.thailis.or.th/tdc/browse.php?option=show&browse_type=title&titleid=626205.
ท่าอากาศยานขอนแก่น. (2566, 23 มกราคม). สถิติขนส่งทางอากาศ ปี 2565 / Khon Kaen in the Number of 2022. https://minisite.airports.go.th/khonkaen/post/view/3245.
เทพนุกูล ศรีสุทธิ. (2562). การศึกษารูปแบบการเปลี่ยนพฤติกรรมการเดินทางจากสายการบินต้นทุนต่ำมาเป็นรถไฟความเร็วสูงในเส้นทางระหว่างกรุงเทพมหานครและจังหวัดเชียงใหม่. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์). TU Digital Collections. https://digital.library.tu.ac.th/tu_dc/frontend/Info/item/dc:175946.
นันทพล กาญจนวัฒน์. (2559). องค์กรบริหารจัดการระบบรางโดยรถไฟความเร็วสูงที่เหมาะสมสำหรับประเทศไทย. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 8(1), 105-137.
ประสพชัย พสุนนท์. (2557). ความเชื่อมั่นของแบบสอบถาม ในการวิจัยเชิงปริมาณ. วารสารปาริชาติ, 27(1), 144-163.
ปราณี มีหาญพงษ์ และ กรรณิการ์ ฉัตรดอกไม้ไพร. (2561). การตรวจสอบคุณภาพของเครื่องมือวิจัยทางการพยาบาล. วารสารพยาบาลทหารบก, 19(1), 9-15.
ปิติ จันทรุไทย และ สันติ ขำตรี (2556). การพัฒนาการขนส่งมวลชนด้วยระบบรางในประเทศไทย. (รายงานการวิจัย, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช). TNRR. https://tnrr.nriis.go.th/#/research/294860.
ภัทรพร พรเทพเกษมสันต์ รัฐพงศ์ มีสิทธิ์ วุฒิภัทร พันธุโยธี และ ณัฐพงษ์ ยศปัญญา. (2564). การศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกใช้บริการรถไฟความเร็วสูงในเขตพื้นที่พัฒนาเศรษฐกิจภาคตะวันออก (EEC). วิศวกรรมสาร มก, 34(112), 47-58.
ระเบียบ สิทธิชัย ทวีศักดิ์ จินดานุรักษ์ นวลจิต เชาวกีรติพงศ์ และ มนัส บุญประกอบ. (2555). การพัฒนาหลักสูตรอบรมครูทางอิเล็กทรอนิกส์ เรื่องการวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนรู้สำหรับครูกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ ระดับประถมศึกษา. วารสารสมาคมนักวิจัย, 17(3), 88-101.
วรปรัชญ์ โยเหลา. (2559). แนวทางการส่งเสริมการตลาดบริการที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเปลี่ยนมาใช้บริการรถไฟฟ้าความเร็วสูงของกลุ่มผู้โดยสารชาวไทยที่ใช้บริการสายการบินต้นทุนต่ำในเส้นทางกรุงเทพ-พิษณุโลก. (รายงานวิจัย, มหาวิทยาลัยนเรศวร). NU Intellectual Repository. https://nuir.lib.nu.ac.th/dspace/handle/123456789/4951.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2550). พฤติกรรมผู้บริโภค. สำนักพิมพ์บริษัทธีระฟิล์มและไซเท็กจำกัด.
สลิลาทิพย์ ทิพยไกศร. (2561). เส้นทางของผู้บริโภคในยุคดิจิทัล โจทย์ใหม่ทางการตลาด. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 10(2), 294-302.
สุนันท์ สีพาย สุภีร์ สีพาย และ จารุวรรณ สกุลคู. (2565). แบบวัดคุณลักษณะทางจิตวิทยา. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 28(2), 41-61.
สำนักบริหารยุทธศาสตร์กลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง. (2565). แผนพัฒนากลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง พ.ศ. 2561-2565 (ฉบับทบทวน พ.ศ. 2565). กลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง.
สำนักบริหารยุทธศาสตร์กลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง. (2568). แผนพัฒนากลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง พ.ศ. 2566-2570 (ฉบับทบทวนประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568). กลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง.
สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร กระทรวงคมนาคม. (ม.ป.ป.). โครงการศึกษาและออกแบบรถไฟความเร็วสูงสายกรุงเทพฯ - หนองคาย ระยะที่ 2 ช่วงนครราชสีมา-หนองคาย. https://www.otp.go.th/edureport/view?id=118.
เอกรัตน์ สุวรรณกูล. (2557). แนวโน้มพฤติกรรมที่จะเลือกเดินทางด้วยรถไฟความเร็วสูงของผู้โดยสารชาวไทย เทียบกับการเดินทางด้วยสายการบินต้นทุนต่ำในเส้นทาง กรุงเทพฯ – เชียงใหม่. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ, 10(2), 87-100.
Cheng, L., Wang, Y. and Peng, Y. (2021). Research on risk assessment of high-speed railway operation based on network ANP. Smart and Resilient Transportation, 3(1), 37-51.
Dangbut, A., Watcharamaisakul, F., Champahom, T., Jomnonkwao, S., Wisutwattanasak, P., Phojaem, T., & Ratanavaraha, V. (2024). The Impact of Attitude on High-Speed Rail Technology Acceptance among Elderly Passengers in Urban and Rural Areas: A Multigroup SEM Analysis. Infrastructures, 9(10), 174.
Isan Insight & Outlook, (ม.ป.ป.) พาอัพเดทเบิ่งรถไฟความเร็วสูงสายแรกของไทย กรุงเทพ-โคราช-หนองคาย คาดเปิดให้บริการปี 75. ISSAN INSIGHT & OUTLOOK. https://isaninsight.kku.ac.th/archives/7040.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing Management (15th ed.). Pearson Education.
Lumsdon, L.M., & Page, S.J. (Eds.). (2004). Tourism and Transport : Issues and Agenda for the New
Millennium. Routledge.
Naveen, B.R. and Gurtoo, D. (2022). Public transport strategy and epidemic prevention framework in the Context of Covid-19. Transport Policy, 116(10), 165-174.
Nurhidayat, A. Y., Widyastuti, H., Sutikno, & Upahita, D. P. (2023). Research on Passengers’ Preferences and Impact of High-Speed Rail on Air Transport Demand. Sustainability, 15(4), 3060.
Özkazanç, S. (2021). High Speed Rail Passenger Satisfaction according to Socio-Demographic Variables in Turkey. MEGARON, 16(1), 101-115. https://doi.org/10.14744/megaron.2020.64426.
Pan, J.Y., and Truong, D. (2019). Understanding High-Speed Rail Passengers in China: A Segmentation Approach. Transportation Research Record: Journal of the Transportation Research Board, 2673(4), 877-888.
Wang, Y., Sun, L., Teunter, R. H., Wu, J., & Hua, G. (2020). Effects of introducing low-cost high- speed rail on air-rail competition: Modelling and numerical analysis for Paris-Marseille. Transport Policy, 99(1), 145-162.
Yamane, Taro.1967. Statistics, An Introductory Analysis (2nd ed). Harper and Row.
Zhang, Q., Yang, H., & Wang, Q. (2017). Impact of high-speed rail on China’s Big Three airlines. Transportation Research Part A: Policy and Practice, 98(C), 77-85.
