การวิเคราะห์ห่วงโซ่อุปทานโรงสีข้าวอินทรีย์ขนาดเล็กจังหวัดเชียงใหม่ โดยตัวแบบจำลองอ้างอิงการดำเนินงานโซ่อุปทาน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ห่วงโซ่อุปทานของโรงสีข้าวอินทรีย์ขนาดเล็ก โดยการประยุกต์ใช้ตัวแบบจำลองอ้างอิงการดำเนินงานโซ่อุปทาน ผู้วิจัยดำเนินการเก็บข้อมูลโดยการเลือกตัวอย่างจากประชากรในจังหวัดเชียงใหม่ ด้วยเทคนิคการสุ่มตัวอย่างแบบบอกต่อ (Snowball Sampling) และใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth Interview) กับผู้มีส่วนเกี่ยวข้องตั้งแต่ต้นน้ำถึงปลายน้ำ จากการวิเคราะห์ห่วงโซ่อุปทานโรงสีข้าวอินทรีย์ขนาดเล็กพบว่า กระบวนการหลักที่ควรปรับปรุง ได้แก่ การวางแผนโซ่อุปทาน (sP1) การจัดหาตามคำสั่งซื้อ (sS2) การจัดส่งข้าวเปลือกเพื่อเก็บ (sD1) และการผลิตเพื่อรอจำหน่าย (sM1) ส่วนกระบวนการสนับสนุนที่ควรปรับปรุง ได้แก่ การวางแผนประสิทธิภาพคลังสินค้า (EP.2) การประเมินประสิทธิภาพในการจัดหาข้าวเปลือก (ES.2) การจัดการขนส่งข้าวเปลือก (ES.6) และการประเมินประสิทธิภาพในการผลิต (EM.2) ผลการศึกษาทำให้ทราบถึงแนวทางการปรับปรุงกิจกรรมที่สำคัญตลอดห่วงโซ่อุปทานของโรงสีข้าวอินทรีย์ขนาดเล็กให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้น
Article Details
ทุกบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ร่มพฤกษ์เป็นทัศนะและข้อคิดเห็นของผู้เขียนมิใช่ทัศนะของมหาวิทยาลัยเกริกหรือกองบรรณาธิการ การนำบทความส่วนใดส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดไปพิมพ์เผยแพร่ต้องอ้างอิงที่มาให้ชัดเจน
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงพาณิชย์. (2560). สินค้าออกสำคัญ 10 อันดับแรก. (20 กรกฎาคม 2560) สืบค้นจาก http://www2.ops3.moc.go.th.
ทำนอง ชิดชอบ. (2554). การพัฒนารูปแบบการมีส่วนร่วมในการจัดการห่วงโซ่อุปทานข้าวหอมมะลิเกษตรอินทรีย์เพื่อการส่งออกของสหกรณ์เกษตรอินทรีย์ บ้านตระแสง อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์. วารสารราชภัฏเพชรบูรณ์สาร, 13(2), 1-8.
ปราโมทย์ ยอดแก้ว. (2560). การพัฒนาการตลาดข้าวอินทรีย์ในสังคมไทย. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์, 5(1), 406-420.
ปรีชา ปิยจันทร์ นุชนาท จันทเตมีย์ เจริญ สุธรรมชัย ณัฐถะปราน คล้ายประสิทธิ์ และกนกนาถ รัตนานุพงศ. (2552). การปลูกผลไม้เกษตรอินทรีย์ปัญหาและอุปสรรค กรณีศึกษาในเขตพื้นที่จังหวัดระยอง จันทบุรี และตราด. วารสารร่มพฤกษ์, 27(2), 135-185.
ผดุงศักดิ์ วานิชชัง ใจทิพย์ วานิชชัง และ สมควร มณีพิทักษ์สันติ. (2557). การปรับปรุงผลิตภาพการดำเนินงานโรงสีข้าวสหกรณ์. การนำเสนอผลงานวิชาการ มทร.ตะวันออก มรภ.กลุ่มศรีอยุธยาและราชนครินทร์วิชาการและวิจัย ครั้งที่ 7 วันที่ 14-16 พฤษภาคม 2557 ณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก ชลบุรี.
วิวัฒน์ ไม้แก่นสาร และ มลฤดี จันทรัตน์. (2558). การดำเนินงานและปัญหาของโรงสีข้าวชุมชนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.
วารสารปัญญาภิวัฒน์, 7(2), 17-27.
สมาคมผู้ส่งออกข้าวไทย. (2560). ผลผลิตข้าว. (20 ตุลาคม 2560) สืบค้นจาก www.thairiceexporters.or.th
สนั่น เถาชารี และ ระพีพันธ์ ปิตาคะโส. (2555). การจัดการโลจิสติกส์และโซ่อุปทานข้าวในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย. วารสารวิจัย มข, 17(1), 125-141.
สัญชัย ลั้งแท้กุล และ เจษฎา นกน้อย. (2559). รูปแบบโซ่อุปทานและประสิทธิภาพการจัดการโซ่อุปทานและโลจิสติกส์อุตสาหกรรมการผลิตข้าวสังข์หยดเมืองพัทลุง : ระดับขั้นเกษตรกรและกลุ่มวิสาหกิจแปรรูป. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 4(1), 32-44.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 12
(2560-2564). กรุงเทพฯ : สำนักนายกรัฐมนตรี.
อนุรักษ์ ปานสีดำ. (2552). ห่วงโซ่คุณค่าการเกษตรที่สนับสนุนโดยชุมชน กรณีศึกษา : กลุ่มเกษตรกร “โครงการผักประสานใจ”
อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารร่มพฤกษ์, 27(1), 161-180.
Bátori, Z. (2010). Supply chain intelligence: Benefits, Techniques and Future trends. Proceedings of the 8th International Conference on Management, Enterprise and Benchmarking Óbuda University, Budapest Hungary. 233-240.
Chaffey, D. (2007). E-business and E-commerce Management : Strategy, Implementation and Practice. London, UK : Pearson Education, Inc.
Christopher, M. (1999). Logistics and Supply Chain Management: Strategies for Reducing Cost and Improving Service. London, UK : Financial Times/Pitman.
Handfield, R. B., & Nichols, E. L. (2002). Supply chain redesign : Transforming supply chains into integrated value systems. London, UK : Financial Times/Pitman.
Kamble, S., Desai, A., & Vartak, P. (2015). Data mining and data warehousing for supply chain management. Proceedings of Conference on Communication, Information & Computing Technology Mumbai Mumbai University, India. 1-6.
Mahanaseth, I., & Tauer, L. W. (2014). Thailand’s market power in its rice export markets. Journal of agricultural & food industrial organization, 12(1), 109-120.
Husby,P. (2007). Know the Score : The strengths and limitations of the Supply Chain Operations Reference (SCOR) model. (December 4, 2017) Retrieved from http://www.mhlnews.com/facilities-management/know-score.
Seifbarghy, M., Akbari, M. R., & Sajadieh, M. S. (2010). Analyzing the supply chain using SCOR model in a steel producing company. Journal of Japan Industrial Management Association, 62(6), 1-6.
Sellitto, M. A., Pereira, G. M., Borchardt, M., da Silva, R. I., & Viegas, C. V. (2015). A SCOR-based model for supply chain performance measurement : Application in the footwear industry. International Journal of Production Research, 53(16), 4917-4926.
Stephens, S. (2001). Supply chain operations reference model version 5.0 : a new tool to improve supply chain efficiency and achieve best practice. Information Systems Frontiers, 3(4), 471-476.
SCC. (2017). Supply Chain Operation Reference Model : SCOR Version 12.0. Pittsburgh,
PA : Supply Chain Council, Inc.
Sutopo, W., Maryanie, D.I., & Yuniaristanto. (2015). Evaluation of valuable chain in palm oil industry based on SCOR model : A case study. Journal of Logistics Systems and Management, 21(2), 229-241.
Thunberg, M., & Persson, F. (2014). Using the SCOR model’s performance measurements to improve construction logistics. Production Planning & Control, 25(13-14), 1065-1078.
Yongan, Z., & Menghan, L. (2011). Research on Green Supply Chain design for automotive industry based on Green SCOR Model. Proceedings of International Conference on on Information Management, Innovation Management and Industrial Engineering Shenzhen, China, 549-552.
