แนวทางการแก้ไขปัญหาหนี้สินเกษตรกร อำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางในการแก้ไขปัญหาหนี้สินของเกษตรกรได้อย่างเหมาะสมกับพื้นที่ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยกลุ่มเป้าหมายที่ทำการศึกษานี้ แบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม คือ 1) เกษตรกร และ ปราชญ์ชาวบ้าน 2) หน่วยงานภาครัฐ 3) หน่วยงานภาคเอกชน ใช้วิธีการเก็บรวบรวมข้อมูล มีดังนี้ 1) ข้อมูลปฐมภูมิ แบ่งการรวบรวมเป็น 2 วิธี คือ การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องจำนวน 10 ราย และการประชุมกลุ่มสนทนา และ 2) ข้อมูลทุติยภูมิจากเอกสารต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง ผลการศึกษา พบว่า แนวทางในการแก้ไขปัญหาหนี้สินของเกษตรกรในพื้นที่ คือ 1) ภาวะผู้นำ 2) การมีส่วนร่วมและชุมชนเข้มแข็ง 3) การหนุนเสริมของภาคี ภาครัฐและภาคเอกชน และ 4) การปรับบริบทชีวิตใหม่ให้มีความพอเพียง
Article Details
ทุกบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ร่มพฤกษ์เป็นทัศนะและข้อคิดเห็นของผู้เขียนมิใช่ทัศนะของมหาวิทยาลัยเกริกหรือกองบรรณาธิการ การนำบทความส่วนใดส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดไปพิมพ์เผยแพร่ต้องอ้างอิงที่มาให้ชัดเจน
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา บุญยัง เทียนแก้ว เลี่ยมสุวรรณ และ อุษณากร ทาวะรมย์. (2552 ). ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในองค์การบริหารส่วนตำบล. กรุงเทพฯ : สํานักงานเลขาธิการวุฒิสภา.
สำนักงานภาวะเศรษฐกิจสังคมครัวเรือนและแรงงานเกษตร. (2560). ข้อมูลการสํารวจภาวะเศรษฐกิจสังคมครัวเรือนและแรงงานเกษตร ปีเพาะปลูก 2559/2560. (3 สิงหาคม 2563) สืบค้นจาก http://www.oae.go.th/assets/portals/1/files/socio/socio-baer_28SEP2018.pdf
จินตวีร์ เกษมศุข. (2554). การสื่อสารกับการเปลี่ยนแปลงของสังคม. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชุติมา บริสุทธิ์. (2553). การนำหลักปฏิบัติของปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้ในการดำเนินชีวิตของประชาชนในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลมาบโป่ง อำเภอพานทอง จังหวัดชลบุุรี. รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต วิทยาลัยการบริหารรัฐกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.
ประเวศ วะสี. (2532). เศรษฐกิจพอเพียงและประชาคมแนวทางพลิกฟื้นเศรษฐกิจสังคม. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์หมอชาวบ้าน.
พัชราวดี ตรีชัย. (2552). การวิเคราะห์ความเป็นชุมชนเข้มแข็งของหมู่บ้านหนองกลางดง ตำบลศิลาลอย อำเภอสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วารสารร่มพฤกษ์, 27(1), 12-13.
พสิษฐ์ โชติวัฒนะกุล และ ชลิดา แท่งเพ็ชร. (2556). หนี้ภาคครัวเรือนนั้นสำคัญไฉน. กรุงเทพฯ : ธนาคารแห่งประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2550). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 10. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สุเมธ ตันติเวชกุล. (2542). การดำเนินชีวิตในระบบเศรษฐกิจพอเพียง. กรุงเทพฯ : พลับลิศฟิส-เนสพริ้นท์.
สุพริศร์ สุวรรณิก. (2561). การแก้ปัญหาหนี้ครัวเรือนไทยอย่างยั่งยืนควรเริ่มที่ไหน?. (3 สิงหาคม 2563)
สืบค้นจาก https://www.bot.or.th/Thai/Research AndPublications/ articles/Pages/Article2O ct2018.aspx.p.1.
สมศักดิ์ สามัคคีธรรม และคณะ. (2550). การจัดการโฮมสเตย์ตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง กรณีศึกษาอำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม. วารสารร่มพฤกษ์, 25(2), 252-286.
วิทยา จันทร์แดง และ จำนงค์ อดิวัฒนสิทธิ์. (2556). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการชุมชนเข้มแข็งตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในเขตจังหวัดภาคกลาง ตอนบน. หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, กรุงเทพฯ.
วิทยา เจียรพันธุ์. (2552). หนี้สินภาคครัวเรือนของเกษตรกรในชนบทไทย สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย. (3 สิงหาคม 2563) สืบค้นจาก http://elibrary.trf.or.th/project_content.asp? PJID=RDG4940002.
