การเปิดรับข่าวสารผ่านการสื่อสารองค์กรกับภาพลักษณ์ของมหาวิทยาลัยบูรพาในมุมมองของบุคลากร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) การเปิดรับข่าวสารของบุคลากรมหาวิทยาลัยบูรพา 2) ภาพลักษณ์ของมหาวิทยาลัยบูรพา ในมุมมองของบุคลากร และ 3) ความสัมพันธ์ระหว่างการเปิดรับข่าวสารผ่านการสื่อสารองค์กรกับภาพลักษณ์ของมหาวิทยาลัยบูรพา กลุ่มตัวอย่างเป็นบุคลากรของมหาวิทยาลัยบูรพา เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประเภทการวิจัยเชิงสำรวจ โดยใช้แบบสอบถามจำนวน 361 ชุด ใช้การสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามปลายปิดและเปิด สถิติที่ใช้ คือ การหาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและ สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน
ผลการวิจัยพบว่า 1) บุคลากรมีการเปิดรับข่าวสารของฝ่ายสื่อสารองค์กรอยู่ในระดับน้อย( = 2.08) 2) ภาพลักษณ์มหาวิทยาลัยบูรพาในมุมมองของบุคลากรอยู่ในระดับดี (
= 3.69) และ 3) การเปิดรับข่าวสารของฝ่ายสื่อสารองค์กรมีความสัมพันธ์ทางบวกกับภาพลักษณ์ของมหาวิทยาลัยบูรพาภาพรวม ที่ความสัมพันธ์ในระดับน้อย (r = .280) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
Article Details
ทุกบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ร่มพฤกษ์เป็นทัศนะและข้อคิดเห็นของผู้เขียนมิใช่ทัศนะของมหาวิทยาลัยเกริกหรือกองบรรณาธิการ การนำบทความส่วนใดส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดไปพิมพ์เผยแพร่ต้องอ้างอิงที่มาให้ชัดเจน
เอกสารอ้างอิง
ขวัญฤทัย สายประดิษฐ์. (2551). บทบาทนักประชาสัมพันธ์กับการประชาสัมพันธ์ในสื่อใหม่ ตอนที่ 1. พัฒนาเทคนิคศึกษา, 20(65), 42-51.
จิตสวาท ปาละสิงห์. (2555). การเปิดรับสื่อประชาสัมพันธ์และภาพลักษณ์ของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ในทัศนะของประชาชนในเขตอำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 20(33), 75 – 93.
ณัฐวิโรจน์ มหายศ และคณะ. (2563). พฤติกรรมการเปิดรับข่าวสารผ่านสื่อใหม่กับภาพลักษณ์และความสนใจในการเลือกศึกษาต่อ ที่มหาวิทยาลัยบูรพาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต18. งานสัมมนาทางวิชาการและการประชุมวิชาการระดับชาติด้านการสื่อสารและการบริหารจัดการ ครั้งที่ 4 ปี 2020 วันที่ 18 มิถุนายน 2563 จัดโดย คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ณ โรงแรมสวิสโซเทล รัชดา กรุงเทพฯ, 60-74.
ตราจิตต์ เมืองคล้าย. (2556). ภาพลักษณ์ของมหาวิทยาลัยบูรพาตามทัศนะของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสาธิต “พิบูลบำเพ็ญ” มหาวิทยาลัยบูรพา. วิทยาลัยการบริหารรัฐกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.
พีระ จิรโสภณ. (2553). การเลือกสรรและการแสวงหาข่าวสาร วิชาหลักทฤษฎีการสื่อสาร. นนทบุรี : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัย ธรรมาธิราช.
มหาวิทยาลัยบูรพา. (2562). รายงานการประเมินตนเอง ประจำปีการศึกษา 2562. ชลบุรี : มหาวิทยาลัยบูรพา.
รุ่งรัตน์ ชัยสำเร็จ. (2558). การสื่อสารองค์กร : แนวคิดการสร้างชื่อเสียงอย่างยั่งยืน. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วันทนา เนาว์วัน และ พรรษวรรณ สุขสมวัฒน์ (2553). การศึกษาภาพลักษณ์มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยาในมุมมองของประชาชนจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา, พระนครศรีอยุธยา.
วิมลพรรณ อาภาเวท และ สาวิตรี ชีวะสาธน์. (2553). การศึกษาภาพลักษณ์ของคณะเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ในทัศนะของนักเรียนมัธยมศึกษา ปีที่ 6 ในเขตกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.
สุกัญญา บูรณเดชาชัย. (2561). วารสารศาสตร์หลอมรวม : แนวคิด หลักการและกรณีศึกษาใน ประเทศไทย. กรุงเทพฯ : แดเน็กซ์ อินเตอร์คอร์ปอเรชั่น.
สุดจินดา ดังก้อง. (2551). ภาพลักษณ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปางในทัศนะของประชาชนในจังหวัดลำปาง. คณะการสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, เชียงใหม่.
เสรี วงษ์มณฑา. (2542). ทฤษฎีและปฏิบัติการประชาสัมพันธ์. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ดวงกมลสมัย.
อัศวิน เนตรโพธิ์แก้ว. (2561). สื่อศาสตร์ Mediumology หลักการ แนวคิด นวัตกรรม. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์นาคร
Argenti, P.A. (2009). Corporate Communication. (5th ed.), New York, NY : McGraw-Hill.
Corrnelissen, J. (2014). Corporate Communication : A Guide to Theory and Practice. (4th ed.) London : Sage Publications.
Klapper, J.T. (1960). The Effect of Mass Communication. New York : Free Press.
Wilbur, Schramm. (1973). Channels and Audience : Handbook of Communication. Chicago : Ran Mcnally College.
Yamane, Taro. (1973). Statistic : An Introductory Analysis. (2nded.) Tokyo : John Weather Hills.
