ปัญหาในการคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพของผู้ต้องหาหรือจำเลยในคดียาเสพติดตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
วิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์ในการหาคำตอบเพื่อการพัฒนาการคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพของผู้ต้องหาหรือจำเลยในคดียาเสพติดตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุธศักราช 2560 ให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น โดยมีวิทยาการวิจัยเชิงคุณภาพประกอบด้วย การวิจัยเอกสาร การสัมภาษณ์ เชิงลึก และการสนทนากลุ่ม โดยคำตอบที่ได้มานั้นนำไปพัฒนา และแก้ไขกฎหมายตามพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายยาเสพติด พ.ศ. 2564
ข้อค้นพบของการวิจัย คือ คำตอบของการคุ้มครองสิทธิ และเสรีภาพของผู้ต้องหาหรือจำเลยในคดียาเสพติด ความหมายของคำว่า จำหน่าย บทบัญญัติเกี่ยวกับปริมาณยาเสพติดประเภท 1 และโทษทางอาญาในคดียาเสพติดบางกรณีที่มีความไม่เหมาะสมสำหรับใช้บังคับในปัจจุบัน โดยข้อค้นพบนี้นำไปสู่การจัดทำกฎหมายต้นแบบเพื่อการพัฒนาพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายยาเสพติด พ.ศ. 2564
ข้อเสนอแนะการวิจัย โดยศึกษาพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 ที่ยกเลิกไปแล้ว เกี่ยวกับการกำหนดปริมาณยาเสพติดให้โทษประเภทที่ 1 ตามมาตรา 15 วรรคสาม และโทษทางอาญา มาตรา 65 ถึง มาตรา 67 เพื่อเสนอแนะพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายยาเสพติด พ.ศ. 2564 ในบางกรณีให้เกิดความเป็นธรรม คุ้มครองสิทธิ และเสรีภาพของผู้ต้องหาหรือจำเลยในคดียาเสพติดมากยิ่งขึ้น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทุกบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ร่มพฤกษ์เป็นทัศนะและข้อคิดเห็นของผู้เขียนมิใช่ทัศนะของมหาวิทยาลัยเกริกหรือกองบรรณาธิการ การนำบทความส่วนใดส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดไปพิมพ์เผยแพร่ต้องอ้างอิงที่มาให้ชัดเจน
เอกสารอ้างอิง
กอบกูล จันทวโร และคณะ. (2558). มาตรการทางกฎหมายในการพัฒนาทางเลือกสำหรับผู้กระทำผิดคดี ยาเสพติดเพื่อสนับสนุนการดำเนินงานตามข้อกำหนดกรุงเทพฯ. กรุงเทพฯ : สำนักกิจการในพระดำริ พระเจ้าหลานเธอพระองค์เจ้าพัชรกิตติยาภา สำนักงานปลัดกระทรวงยุติธรรม.
เกียรติขจร วัจนะสวัสดิ์. (2549). คำอธิบายกฎหมายอาญา ภาค 1. กรุงเทพฯ : จิรรัชการพิมพ์.
คณะกรรมาธิการสากลว่าด้วยนโยบายยาเสพติด. (2557). เข้าควบคุม : เส้นทางสู่นโยบายยาเสพติดที่มีประสิทธิผล = Taking control : pathways to drug policies that work. กรุงเทพฯ : สำนักกิจการในพระดำริพระเจ้าหลานเธอพระองค์เจ้าพัชรกิติยาภา.
ปะวินี ไพรทอง. (2551). ปัญหาการนำบทสันนิษฐานเด็ดขาดมาใช้ในพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522. คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
สิงห์พิทักษ์ ละมูลมอญ. (2556). ปัญหาการใช้ดุลยพินิจของศาลในการบังคับใช้พระราชบัญญัติฟื้นฟูสมรรถภาพ ผู้ติดยาเสพติด พ.ศ. 2545. (30 สิงหาคม 2564) สืบค้นจาก https://library.coj.go.th/pdf-view.html?fid=1524&table=files_biblio.
สุรศักดิ์ ลิขสิทธิ์วัฒนกุล และ ปกป้อง ศรีสนิท. (2558). การศึกษาเพื่อพัฒนาแนวทางการลงโทษ : หลักการลงโทษที่ได้สัดส่วน กรณีคดียาเสพติดให้โทษ. กรุงเทพฯ : สำนักกิจการในพระดำริพระเจ้าหลานเธอพระองค์เจ้าพัชรกิติยาภา สำนักงานปลัดกระทรวงยุติธรรม.
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด กระทรวงยุติธรรม. (2546). แนวทางการดำเนินงาน Roadmap การต่อสู้เพื่อเอาชนะยาเสพติด ระยะที่ 3 (3 ธันวาคม 2546 – 30 กันยายน 2547). (30 สิงหาคม 2564) สืบค้นจาก https://www.ogad.ago.go.th/dagsu/images/stories/v47/v43.pdf.
อภิรัตน์ เพ็ชรศิริ. (2562). ทฤษฎีอาญา. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์วิญญูชน.
