รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะที่จำเป็นของครูในยุคไทยแลนด์ 4.0 ของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา จังหวัดกำแพงเพชร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบสมรรถนะที่จำเป็นของครูในยุคไทยแลนด์ 4.0 ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจังหวัดกำแพงเพชร 2) พัฒนารูปแบบและคู่มือการพัฒนาสมรรถนะที่จำเป็นของครูในยุคไทยแลนด์ 4.0 ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจังหวัดกำแพงเพชร 3) ประเมินรูปแบบและคู่มือการใช้รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะที่จำเป็นของครูในยุคไทยแลนด์ 4.0 ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจังหวัดกำแพงเพชร ผลการวิจัย พบว่า 1) การสร้างรูปแบบการพัฒนาสมรรถนะที่จำเป็นของครูในยุคไทยแลนด์ 4.0 ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจังหวัดกำแพงเพชร พบว่า สมรรถนะที่จำเป็นของครูในยุคไทยแลนด์ 4.0 มีทั้งหมด 3 สมรรถนะ คือ สมรรถนะด้านความรู้ สมรรถนะด้านคุณลักษณะส่วนบุคคล และสมรรถนะด้านทักษะ รวมทั้งหมด 13 สมรรถนะย่อย 58 ตัวชี้วัด 2) การพัฒนารูปแบบการพัฒนาสมรรถนะที่จำเป็นของครูในยุคไทยแลนด์ 4.0 ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจังหวัดกำแพงเพชรได้ 6 องค์ประกอบ และคู่มือการพัฒนาสมรรถนะที่จำเป็นของครูในยุคไทยแลนด์ 4.0 ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจังหวัดกำแพงเพชร ได้องค์ประกอบ ดังนี้ ปก คำนำ บทนำ บทที่ 1 บทที่ 2 เอกสารที่เกี่ยวข้อง บทที่ 3 ขั้นตอนการดำเนินงาน บทที่ 4 ปัญหาอุปสรรค/แนวทางการแก้ไข และพัฒนางาน และบรรณานุกรม 3) ผลการประเมินรูปแบบการพัฒนาสมรรถนะที่จำเป็นของครูในยุคไทยแลนด์ 4.0 ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจังหวัดกำแพงเพชร ด้านความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก และความเหมาะสมของคู่มือรูปแบบการพัฒนาสมรรถนะที่จำเป็นของครูในยุคไทยแลนด์ 4.0 ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจังหวัดกำแพงเพชร โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทุกบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ร่มพฤกษ์เป็นทัศนะและข้อคิดเห็นของผู้เขียนมิใช่ทัศนะของมหาวิทยาลัยเกริกหรือกองบรรณาธิการ การนำบทความส่วนใดส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดไปพิมพ์เผยแพร่ต้องอ้างอิงที่มาให้ชัดเจน
เอกสารอ้างอิง
กฤษฎิ์ พลไทย. (2553). การเขียนคู่มือการปฏิบัติงาน. ชุมพร : มหาวิทยาลัยแม่โจ้ ชุมพร
ธนาวิชญ์ จินดาประดิษฐ์ และ จารุวรรณ ยอดระฆัง. (2552). การจัดทำคู่มือการปฏิบัติงาน. กรุงเทพฯ : คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา.
ธนีนาฎ ณ สุนทร. (2545). การพัฒนารูปแบบและกลยุทธ์การบริหารคุณภาพสำหรับกิจการนักศึกษามหาวิทยาลัยเอกชน. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีระ รุญเจริญ. (2550). ความเป็นมืออาชีพในการจัดและบริหารการศึกษายุคปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพฯ : ข้าวฟ่าง
ประคอง กรรณสูต. (2542). สถิติเพื่อการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รัตนะ บัวสนธ์ .(2552). ทิศทางและอาณาบริเวณประเมิน .นครสวรรค์ : สวรรค์ วิถีการพิมพ์.
สถาบันพัฒนาครู คณาจารย์ และ บุคลากรทางการศึกษา. (2552). ยุทธศาสตร์การพัฒนาครูและบุคลากรทางการศึกษา ปี 2552-2554. กรุงเทพฯ : สำนักปลัดกระทรวง กระทรวงศึกษาธิการ.
สมาน อัศวภูมิ. (2550). การพัฒนารูปแบบการบริหารการประถมศึกษาระดับจังหวัด. หลักสูตรครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
สำนักงานกำแพงเพชร เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเขต 2. (2559). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2560 กลุ่มนโยบายและแผน. กำแพงเพชร : สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชร
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. (2550). ระบบการพัฒนาข้าราชการครู. วารสารข้าราชการครู, 31(3), 16-19.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2548). คู่มือสมรรถนะข้าราชการพลเรือนไทย. กรุงเทพฯ : พี เอ ลีฟวิ่ง.
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2548). มาตรฐานวิชาชีพทางการศึกษา. กรุงเทพฯ : สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา.
เมธีธนัช ปะเสระกัง. (2553). รายงานการวิจัยการพัฒนาสมรรถนะครูโดยการใช้โรงเรียนเป็นฐาน (School based training) ด้วยกระบวนการจัดอบรมเชิงปฏิบัติการของโรงเรียนกลางคลองสอง (พร ดีเจริญ) ปีการศึกษา 2552 สำนักงานเขตคลองสามวากรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ : โรงเรียนกลางคลองสอง (พร ดีเจริญ).
เมธีศิน สมอุ่มจารย์. (2556). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะครูช่างอุตสาหกรรมในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยนเรศวร. 15 (ฉบับพิเศษ), 169-184.
