แนวทางการพัฒนาระบบขนส่งมวลชนสาธารณะในกรุงเทพมหานคร เพื่อการเข้าถึงที่เท่าเทียมของผู้สูงอายุ

Main Article Content

นพดล ครุฑทอง

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการเข้าถึงบริการระบบขนส่งมวลชนสาธารณะของผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานคร ศึกษาปัญหาและความต้องการในการใช้บริการระบบขนส่งมวลชนสาธารณะของผู้สูงอายุ และศึกษาแนวทางการพัฒนาระบบขนส่งมวลชนสาธารณะในกรุงเทพมหานครเพื่อการเข้าถึงที่เท่าเทียมของผู้สูงอายุ โดยวิธีวิจัยแบบผสมผสาน ซึ่งการเก็บรวบรวมข้อมูลใช้ทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ โดยกลุ่มตัวอย่างที่ให้ข้อมูลเชิงปริมาณจำนวน 400 คน จากกลุ่มผู้สูงอายุสังกัดชมรมผู้สูงอายุ ซึ่งให้ข้อมูลผ่านแบบสอบถาม สำหรับข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการสัมภาษณ์เชิงลึก จำนวน 4 คน จากผู้แทนเจ้าหน้าที่ภาครัฐ ที่มีเกณฑ์คัดเลือกจากผู้ที่มีหน้าที่กำหนดนโยบายขนส่งมวลชนสาธารณะในกรุงเทพมหานคร ผลการศึกษา พบว่า การเข้าถึงด้านการให้บริการของเจ้าหน้าที่ และด้านการได้รับสิทธิตามเงื่อนไขที่กำหนด ควรต้องมีการปรับปรุงเร่งด่วนมากกว่าการเข้าถึงทางกายภาพ ปัญหาและความต้องการในการใช้บริการที่มากสุด คือ ต้องการให้ระบบขนส่งมวลชนทุกประเภทเชื่อมต่อกันอย่างสะดวกและปลอดภัย การปรับปรุงบริการเพื่อให้ผู้สูงอายุมีความมั่นใจในการเดินทาง อีกทั้งผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า กลุ่มผู้สูงอายุมีความแตกต่างจากกลุ่มผู้พิการในการผลักดันนโยบายของรัฐบาล ซึ่งนำมาสู่ข้อเสนอแนะให้สนับสนุนชมรมผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานครเข้ามามีส่วนร่วมขับเคลื่อนนโยบายด้านระบบขนส่งมวลชน อีกทั้ง ภาครัฐควรมีการอำนวยความสะดวกสำหรับผู้สูงอายุทั้งขอบเขตสถานีและการเชื่อมต่อกับพื้นที่สาธารณะโดยรอบ และมีการพัฒนาหลักสูตรการอบรมเจ้าหน้าที่ผู้ให้บริการของระบบขนส่งมวลชนทุกประเภทในกรุงเทพมหานคร ให้มีมาตรฐานเดียวกัน

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2553). พระราชบัญญัติผู้สูงอายุ พ.ศ.2546. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์เทพเพ็ญวานิสย์

กรุงเทพมหานคร. (2560). แผนพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุกรุงเทพมหานคร ระยะที่ 2 (พ.ศ.2561-2564). กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

กิติพัฒน์ นนทปัทมะดุลย์. (2553). ทฤษฎีความยุติธรรมของจอห์น รอลว์ส. กรุงเทพฯ :มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ไตรรัตน์ จารุทัศน์. (2561). Universal Design การออกแบบเพื่อทุกคน. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาแห่งประเทศไทย(ทีดีอาร์ไอ). (2562). สังคมอายุยืน : แข่งขันได้และอยู่ดีมีสุขได้อย่างไร?. การสัมมนาวันที่ 13 พฤษภาคม 2562. ณ โรงแรมเซ็นทาราแกรนด์และบางกอก คอนเวนชันเซ็นเตอร์. เซ็นทรัลเวิลด์. กรุงเทพฯ.

สุเมธ องกิตติกุล และ ณิชมน ทองพัฒน์. (2562). พัฒนาเมืองสำหรับคนอย่างไรในสังคมอายุยืน. (2 มิถุนายน 2562) สืบค้นจาก https://tdri.or.th/wpcontent/uploads/2019/05/2_ActiveCity2-ver.-แก้ว.pdf.

สำนักยุทธศาสตร์และประเมินผล กรุงเทพมหานคร. (2556). แผนพัฒนากรุงเทพมหานครระยะ 20 ปี พ.ศ.2556-2575 .กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

Briana Hansen. (2022). Cities With The Best Public Transportation, Ranked. (April 27, 2022) Retrieved from https://www.farandwide.com/s/public-transit-systems-ranked-c5d839d8a48d4da3.

John W. Creswell. (2003). Research Design. Qualitive, Mixed Methods Approaches (2nd ed.). Thousand Oaks, CA : Sage

Remix. (2021). 8 Benefits of Public Transportation. (April 27, 2022) Retrieved from https://www.remix.com/blog/8-benefits-of-public-transportation.

Thomas Chenel and Qayyah Moynihan. (2021). 15 Cities that are home to some of the world’s best transport Solutions. ( April 27, 2022) Retrieved from https://www.businessinsider.com/15-cities-worlds-best-transport-solutions-2019-12.

Todd Litman. (2022). Evaluating Transportation Equity Guidance for Incorporating Distributional Impacts in Transport Planning. (April 27, 2022) Retrieved from https://www.vtpi.org/equity.pdf.