การมีส่วนร่วมของชุมชนในการป้องกันการระบาดของโรคโควิด-19 ในชุมชนบางบัว เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาและพัฒนารูปแบบการป้องกันการระบาดของโรคโควิด-19 แบบมีส่วนร่วมของชุมชน ประชากรคือชุมชนบางบัว เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร จำนวน 229 หลังคาเรือน และสมาชิกจำนวน 1,284 คน ใช้วิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงเป็นผู้ให้ข้อมูลสำคัญหลัก จำนวน 13 คน และใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย ได้จำนวน 296 คน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการตีความและสรุปจากข้อเท็จจริงที่ปรากฏในเชิงบูรณาการ และการอ้างอิงเชิงเหตุผลตามแนวคิดทฤษฎี วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติเชิงพรรณนาและทดสอบสมมติฐานด้วยสถิติเชิงอนุมาน ผลการวิจัยยืนยันสมมติฐานที่กำหนดไว้คือ ความรู้ พฤติกรรมและการมีส่วนร่วม ส่งผลต่อความสำเร็จของการป้องกันการระบาดของโรคโควิด-19 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (R=0.673, R2=0.453, p<.01) ทั้งยังพบด้วยว่า ภายหลังการพัฒนารูปแบบในการป้องกันการระบาดของโรคโควิด-19 โดยใช้กิจกรรมการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่ดียิ่งขึ้นของคนในชุมชนและผู้มีส่วนได้เสีย สอดคล้องกับผลลัพธ์เชิงประจักษ์ที่เพิ่มสูงขึ้นทุกตัวแปรและในภาพรวม (ก่อนพัฒนา M=0.745, SD=0.139 หลังพัฒนา M=0.920, SD=0.134)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทุกบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ร่มพฤกษ์เป็นทัศนะและข้อคิดเห็นของผู้เขียนมิใช่ทัศนะของมหาวิทยาลัยเกริกหรือกองบรรณาธิการ การนำบทความส่วนใดส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดไปพิมพ์เผยแพร่ต้องอ้างอิงที่มาให้ชัดเจน
เอกสารอ้างอิง
กรมควบคุมโรค. (2565, 5 พฤศจิกายน ). รายงานโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19). กรมควบคุมโรค, กระทรวงสาธารณสุข. https://ddc.moph.go.th/viralpneumonia/situation_more.php.
กาญจนา ปัญญาธร กฤษณา ทรัพย์สิริโสภา กมลทิพย์ ตั้งหลักมั่นคง และวรรธนี ครองยุติ. (2564). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการป้องกันโรค COVID-19 บ้านหนองสวรรค์ ตำบลเชียงพิณ อำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี, 32(1), 189-204.
กิตติพร เนาว์สุวรรณ และคณะ. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างการรู้ความรุนแรงของโรคต่อบทบาทการดำเนินงานควบคุมโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ในชมุชน ของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.) ในประเทศไทย. วารสารสถาบันบำราศนราดูร, 14(2), 92-103.
จินตนา สุจจานันท์. (2549). การศึกษาและการพัฒนาชุมชน. โอ.เอส.พริ้นติ้งเฮ้าส์.
ไชยชนะ สุทธิวรชัย. (2536). ปัจจัยการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาชุมชน ศึกษาเฉพาะกรณีอําเภอพานทอง จังหวัดชลบุรี (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ณัฎฐวรรณ คำแสน. (2564). ความรู้ทัศนคติและพฤติกรรมในการป้องกันตัวเองจากการติดเชื้อโควิด-19 ของประชาชนในเขตอำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระจอมเกล้า จังหวัดเพชรบุรี, 4(1), 33-48.
ถวิลวดี บุรีกุล. (2550). ทศธรรม: ตัวชี้วัดการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี. สถาบันพระปกเกล้า.
ธานี กล่อมใจ และคณะ. (2563). ความรู้พฤติกรรมของประชาชนเรื่องการป้องกันตนเองจากการติดเชื้อไวรัสโคโรนา สายพันธ์ใหม่ 2019. วารสารการพยาบาล การสาธารณสุขและการศึกษา, 21(2), 29-39.
บงกช โมระสกุล และพรศิริ พันธสี. (2564). ความรู้และพฤติกรรมการป้องกันโรคโควิด-19 ของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 วิทยาลัยนานาชาติ และวิทยาลัยเซนต์หลุยส์. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9, 9(15), 179-195.
บัญชา เกิดมณี สุรชัย ธรรมทวีธิกุล ญานพินิจ วชิรสุรงค์ บดินทร์ชาติ สุขบท และสมบัติ ทีฆทรัพย์. (2563). แนวคิดและทิศทางการแก้ปัญหาโควิด-19. วารสารก้าวทันโลกวิทยาศาสตร์, 20(1),1-12.
บัณฑิต เกียรติจตุรงค์. (2564). การพัฒนารูปแบบการมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายในการป้องกันและควบคุมโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID -19) อำเภอเมืองยาง จังหวัดนครราชสีมา. วารสารสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดขอนแก่น, 3(2), 194-206.
ปรีดี โชติช่วง และคณะ. (2536). การพัฒนาชุมชนและการบริหารงานพัฒนาชุมชน (พิมพ์ครั้งที่ 2). บพิการพิมพ์.
พิษณุรักษ์ กันทวี ภัทรพล มากมี ทศพล เมืองอิน และกนกวรรณ สุวรรณรงค์. (2563) การจัดการระบบสุขภาพชุมชนชายแดนไทย-ลาว กรณีศึกษาบริเวณชุมชนที่มีจุดผ่อนปรน อำเภอเวียงแก่น จังหวัดเชียงราย. วารสารควบคุมโรค, 46(4), 579-594.
ระนอง เกตุดาว อัมพร เที่ยงตรงดี และภาสินี โทอินทร์. (2564). การพัฒนารูปแบบการเฝ้าระวัง ป้องกันและควบคุมโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล จังหวัดอุดรธานี - Udon Model COVID-19. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 30(1), 53-61.
รัชนี เต็มอุดม และคณะ. (2564). การพัฒนารูปแบบการป้องโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 โดยการมีส่วนร่วมของชุมชนในจังหวัดนครพนม. วารสารสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 7 ขอนแก่น, 28(1), 1-13.
สมพร สังข์แก้ว. (2563). สมรรถนะพยาบาลวิชาชีพด้านการพยาบาลผู้ป่วยโรคติดต่ออุบัติใหม่. วารสารสภาการพยาบาล, 35(3), 69-86.
สัญญา ยือราน และศิวิไลซ์ วนรัตน์วิจิตร. (2561). การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมสู่ความสำเร็จการเปลี่ยนแปลงนโยบายในระบบสุขภาพ. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้, 5(2), 288-300.
สุมาลี จุทอง. (2562). การจัดการภัยพิบัติโรคระบาดโควิด 19 ในพื้นที่ชุมชนริมคลองหัวหมากน้อย สำนักงานเขตบางกะปิ. (การค้นคว้าอิสระมหาบัณทิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง). MPA. http://www3.ru.ac.th/mpa-abstract/files/2562_1597737114_6114832048.pdf.
สุรชัย โชคครรชิตไชย. (2563). โควิด19: การระบาดระลอกใหม่ในประเทศไทย ปลายปี2563. วารสารสมาคมเวชศาสตร์ป้องกันแห่งประเทศไทย, 10(3), ฎ.
อรพินทร์ สพโชคชัย. (2538). การสร้างการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาชุมชน. มูลนิธิสถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย.
อำภรณ์ ช่างเกวียน. (2540). ปัจจัยที่สัมพันธ์กับระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาป่าชายเลนชุมชน ตำบลเขาไม้แก้ว อำเภอสิเกา จังหวัดตรัง (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Abdullah, M., Dias, C., Muley, D., & Shahin, M. (2020). Exploring the impacts of COVID-19 on travel behavior and mode preferences. Transportation Research Interdisciplinary Perspectives, 8(10025), 1-13.
Al-Hanawi, M.K., Angawi, K., Alshareef, N., Qattan, A.M.N., Helmy, H.Z., Abudawood, Y., Alqurashi, M., Kattan, W.M., Kadasah, N.A., Chirwa, G.C., & Alsharqi, O. (2020). Knowledge, attitude and practice toward COVID-19 among the public in the Kingdom of Saudi Arabia: A cross-sectional study. Front Public Health, 8(217), 1-8.
Arnstien, S.R. (1969). A ladder of citizen participation. Journal of the American Institute of Planners, 35(4), 216-224.
Azlan, A.A, Hamzah, M.R., Sern, T.J., Ayub, S.H., & Mohamad, E. (2020). Public knowledge, attitudes and practices towards COVID-19: A cross-sectional study in Malaysia. PLoS One, 15(5), e0233668. 10.1371/journal.pone.0233668.
Bashirian, S., Jenabi, E., Khazaei, S., Barati, M., KarimiShahanjarini, A., Zareian, S., & Moeini, B. (2020). Factors associated with preventive behaviors of COVID-19 among hospital staff in Iran in 2020: an application of the Protection Motivation Theory. The Journal of hospital infection, 105(3), 430-433.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing (5thed.). Harper Collins. Hussein, N. R., Naqid, I. A., Jacksi, K., & Abdi, B. A. (2020). Assessment of knowledge, attitudes, and practices toward COVID-19 virus among university students in Kurdistan region, Iraq: Online cross-sectional study. Journal of family medicine and primary care, 9(9), 4809–4814.
Reeder, W.W. (1974). Some aspects of the information social participation of farm families in New York State. Cornell University Prees.
United Nations. (1981). Popular participation as a strategy for promoting community-level action and national development. United Nations.
Zhong, B. L., Luo, W., Li, H. M., Zhang, Q. Q., Liu, X. G., Li, W. T., & Li, Y. (2020). Knowledge, attitudes, and practices towards COVID-19 among Chinese residents during the rapid rise period of the COVID-19 outbreak: A quick online cross-sectional survey. International Journal of Biological Sciences, 16(10), 1745-1752
