ผลของกลวิธี STAR เสริมด้วยเทคนิคเพื่อนคู่คิดต่อความสามารถการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา
ปีที่ 1 ก่อนและหลังที่เรียนด้วยกลวิธี STAR เสริมด้วยเทคนิคเพื่อนคู่คิด 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ก่อนและหลังที่เรียนด้วยกลวิธี STAR เสริมด้วยเทคนิคเพื่อนคู่คิด และ 3) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ระหว่างเพศชายกับเพศหญิง ที่เรียนด้วยกลวิธี STAR เสริมด้วยเทคนิคเพื่อนคู่คิด กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนประชาบดีพิทยาคม จังหวัดหนองคาย ในปีการศึกษา 2566 จำนวน 1 ห้องเรียน มีนักเรียนจำนวน 30 คน ได้มากจากการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster random sampling) แบบแผนการวิจัยใช้แบบศึกษากลุ่มเดียววัดสองครั้งทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แผนการจัดการเรียนรู้จำนวน 13 แผน แบบวัดความสามารถในการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์และแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบ t-test แบบ Dependent Sample Group และการทดสอบความแปรปรวนพหุคูณ (MANOVA)
ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนที่เรียนด้วยกลวิธี STAR เสริมด้วยเทคนิคเพื่อนคู่คิดมีคะแนนความสามารถในการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์เฉลี่ยก่อนเรียนร้อยละ 29.67 และคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนเพิ่มขึ้นร้อยละ 78.25 ซึ่งคะแนนความสามารถในการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 2) นักเรียนที่เรียนด้วยกลวิธี STAR เสริมด้วยเทคนิคเพื่อนคู่คิดมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์เฉลี่ย ร้อยละ 27.33 และหลังเรียนเฉลี่ยร้อยละ 76.00 ซึ่งมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 3) นักเรียนเพศหญิง และเพศชายที่เรียนด้วยกลวิธี STAR เสริมด้วยเทคนิคเพื่อนคู่คิดมีความสามารถในการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ไม่แตกต่างกัน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล ถือว่าเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือรับผิดชอบใดๆ
เอกสารอ้างอิง
นุตริยา จิตตารมณ์. (2548). ผลของการสอนแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ โดยใช้กลวิธี STAR ที่มีผลต่อความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์และความคงทนในการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษาคณิตศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรมหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2546). การวิจัยสำหรับครู. กรุงเทพฯ: สุวิริยาสาส์น.
ศศิธร แม้นสงวน. (2556). พฤติกรรมการสอนคณิตศาสตร์ 2. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ(องค์การมหาชน). (2566). เข้าถึงได้จากhttps://newonetresult.niets.or.th/AnnouncementWeb/MainSch/MainSch.aspx.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.). (2550). ทักษะและกระบวนการทางคณิตศาสตร์. กรุงเทพฯ: 3 คิมีเดีย.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.). (2555). ทักษะและกระบวนการทางคณิตศาสตร์. กรุงเทพฯ: 3 คิมีเดีย.
สุพีรา ดาวเรือง. (2555). การพัฒนารูปแบบการเรียนแบบผสมผสานโดยใช้การเรียนรู้แบบกิจกรรมเป็นฐานและเทคนิคเพื่อนคู่คิดบนวิกิเพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ สำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 3. (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
D.E., & Sheffield, L.J. Cruikshank. (1992). Teaching and learning elementary and middle school mathematics. New York: Macmillan.
Instructional Strategy Lessons for Educators Secondary Education (ISLES-S). (2014). Grouping: Think Pair Share Jigsaw. U.S.A: East Carolina University.
P Maccini, และ C.A. Hughes. (2000). Effect of problem solving strategy on the introductory algebra performance of secondary students with learning disabilities. Learning disabilities research & practice.
P Maccini, และ J Gagon. (2011). Mathematics strategy instruction (SI) for middle school students with learning disabilities. เข้าถึงได้จาก http://www.k8accesscenter.org/training_resources/massini.asp.
Stephen Krulik, และ Jesse A. Rudnick. (1987). Problem Solving. A handbook for Teachers (พิมพ์ครั้งที่ 2). Boston.
W. D. Carss. (2007). The effects of using think-pare-share during guided reading lessons. Dissertation Abstracts International, Master's Thesis Waikato University.
Z.I. Dales. (2007). Achievement of students in mathematics using the think-pair-share strategy. Dissertation Abstracts International. เข้าถึงได้จาก http://www.bsc.edu.ph/index.php/reserch/abstracts.
