KNOWLEDGE, SITUATION OF DRUGS AND SELF-DEFENSE BEHAVIOR FROM DRUGS AMONG YOUTH IN NON CHAI COMMUNITY, NAI MUANG SUB-DISTRICT, MUANG DISTRICT, KHON KAEN PROVINCE KNOWLEDGE, SITUATION OF DRUGS AND SELF-DEFENSE BEHAVIOR FROM DRUGS AMONG YOUTH IN NON CHAI COMMUNITY, NAI MUANG SUB-DISTRICT, MUANG DISTRICT, KHON KAEN PROVINCE

Main Article Content

ภัทรวัต สัมฤทธิ์
ศุภลักษณ์ สุวรรณชฎ

Abstract

This study aimed 1) to study the knowledge and the situation with regard to drugs among youth in
Non Chai community, Nai Muang sub-district, Muang district, Khon Kaen Province, 2) to study the protection
of youth in Non Chai community, Muang district, Khon Kaen Province and 3) find ways to prevent and
resolve drug problems in Khon Kaen Province, This study is quantitative research, data collecting from
a person who are 12-25 years and live in Non Chai community, Nai Muang sub-district, Muang district, Khon
Kaen Province.
The study indicated they got knowledge about drugs by teaching and advise from teacher,
community leader and their parents. The situation of drugs in Non Chai Community is they say in their
community was abuse by drugs. Although most children know harms and side effect of drugs, but often the
offenders about drugs is still a juvenile. In the field of youth protection focus on how to protect themselves
from drugs. The prevention methods include: 1) drug prevention is the best start of the consciousness. 2)
spent time with the family and have always been together 3) self-developed by exercise 4) good friends as a
way to protect themselves and 5) selection of a group of friends.
The recommendations from this study is to promote the appreciation of their own and to focus on
the role of parents in giving their children a natural and intimate. The community should
surveillance detection and get rid of drugs risk areas.

Article Details

How to Cite
สัมฤทธิ์ ภ., & สุวรรณชฎ ศ. (2019). KNOWLEDGE, SITUATION OF DRUGS AND SELF-DEFENSE BEHAVIOR FROM DRUGS AMONG YOUTH IN NON CHAI COMMUNITY, NAI MUANG SUB-DISTRICT, MUANG DISTRICT, KHON KAEN PROVINCE: KNOWLEDGE, SITUATION OF DRUGS AND SELF-DEFENSE BEHAVIOR FROM DRUGS AMONG YOUTH IN NON CHAI COMMUNITY, NAI MUANG SUB-DISTRICT, MUANG DISTRICT, KHON KAEN PROVINCE. Santapol College Academic Journal, 5(1), 157–172. retrieved from https://so05.tci-thaijo.org/index.php/scaj/article/view/176857
Section
Research Articles

References

กิตติวงค์ สาสวด และปรีชา ดิลกวุฒิสิทธิ์. (2559). การพัฒนารูปแบบการป้องกันการแพร่ระบาดของยาเสพติด ในกลุ่มเด็กและ
เยาวชนในเขตพื้นที่เทศบาล อําเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา. วารสารชุมชนวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฎนครราชสีมา,
10(2), 116 – 124.

กองอํานวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร, สํานักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามปัญหายาเสพติด. (2554).
คู่มือประกอบการใช้หลักสูตรฝึกอบรมด้านความมั่นคง. กรุงเทพฯ: กองอํานวยการรักษาความมั่นคงภายใน
ราชอาณาจักร.

คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด. (2533). ลักษณะของยาเสพติด. กรุงเทพฯ. สํานักงานคณะกรรมการป้องกันและ
ปราบปรามยาเสพติด.

เจริญ แฉกพิมาย และปนดัดา ศรีธนสาร. (2555). พฤติกรรมการป้องกันตนเองจากยาเสพติดของนักศึกษามหาวิทยาลัย
เทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ. (รายงานวิจัย). กรุงเทพฯ: กองกิจการนักศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.

นเรนทร์ ตุนทกิจ. (2558). การป้องกันยาเสพติดในเยาวชนกลุ่มเสี่ยงนอกสถานศึกษา: กรณีศึกษาโครงการเยาวชนอาสาพลัง
แผ่นดินตําบลตะพง อําเภอเมือง จังหวัดระยอง. วารสารวิจัยสังคม, 38(2), 113-146.

นฤมล ศิริวิพฤกษ์ และ นันทนา เลิศประสบสุข. (2561). พฤติกรรมการป้องกันยาเสพติดของประชาชนในตําบลตลาดกระทุ่ม
แบน. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 10(1), 367 – 378.

ณิชธร ปูรณะปัญญา. (2558). ปัจจัยที่มีผลต่อการกระทําความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดของเด็กและเยาวชนในจังหวัดบุรีรัมย์. รายงานการศึกษาอิสระปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาอาชญาวิทยาและการบริหารงานยุติธรรม สถาบันอาชญาวิทยาและการบริหารงานยุติธรรม วิทยาลัยรัฐกิจ มหาวิทยาลัยรังสิต.

เทศบาลนครขอนแก่น. (2561). ชุมชนในเขตเทศบาลนครขอนแก่น ปี พ.ศ. 2561. สิบค้นเมื่อ 2 กรกฎาคม 2561, จาก
https://center.kkmuni.go.th/images/ data/ datapublic/basic-data/chairman-community-list.pdf

บรรลือศักดิ์ ม่วงนาค. (2557). การแก้ไขปัญหายาเสพติดขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: กรณีศึกษา องค์การบริหารส่วนตําบล
บางโฉลง จังหวัดสมุทรปราการ. วารสาร มฉก.วิชาการ, 7(34), 15 – 30.

ประสพชัย พสุนนท์. (2557). การกําหนดขนาดตัวอย่างตามแนวทาง Krejcie and Morgan ในการวิจัยเชิงปริมาณ.
วารสารวิชาการศิลปศาสตร์ประยุกต์, กรกฎาคม – ธันวาคม 2557, 112 – 120.

ยอดชาย ภูพานไร่. (2559). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมเกี่ยวข้องกับยาเสพติดของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาในพื้นที่อําเภอห้วย
เม็ก จังหวัดกาฬสินธุ์. วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

วีระยุทธ สุโขยะชัย. (2559). การมีส่วนร่วมของผู้นําชุมชนต่อการรับรู้เกี่ยวกับยาเสพติดและสถานการณ์การช้าเสพติดของชุมชน
ในเขตตําบลเมือง อําเภอเมือง จังหวัดเลย. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฎเลย, 11(37), 90 – 99.

วงศ์นริศ คงรอด. (2554). พฤติกรรมศาสตร์ สาธารณสุข. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ. สหประชาพาณิชย์.

ศูนย์การต่อสู้เพื่อชนะยาเสพติด กรมสามัญศึกษา. (2546). ศูนย์การต่อสู้เพื่อชนะยาเสพติด. กรุงเทพฯ: อรุณการพิมพ์.
สํานักงานป้องกันและปราบปรามยาเสพติด. (2558). ยาเสพติดในสังคมไทย. สืบค้นเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2561, จาก
https://sites.google.com/site/nipharat36/home.

สํานักงานป้องกันและปราบปรามยาเสพติด. (2559). สถานการณ์ยาเสพติดและแนวโน้มประกอบการพัฒนายุทธศาสตร์การ
ป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติดในช่วงแผนพัฒนาฯ. กรุงเทพฯ: สํานักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด.

อรวรรณ หุ่นดี. (2531). ยาและสิ่งเสพติดให้โทษ. กรุงเทพ. อักษรบัณฑิต.

อัญชลี โตเอี่ยม ปัญญรัตน์ ลาภวงศ์วัฒนา ณัฐกมล ชาญสาธิตพร และกนษิฐา จํารูญูสวัสดิ์. (2559). ปัจจัยทํานายสารเสพแอมเฟ
ตามีนของเยาวชนในชุมชนแออัด. วารสารพยาบาลสภากาชาดไทย, 9(2), 88-10.