The impacts of Constructivist Learning Innovation to Enhance Creativity in Physical Education for Grade 4 Students
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this study were to 1) Learners' creativity through innovative learning based on constructivism that promotes creative thinking in physical education. 2) Learners' opinions on constructivist learning innovations that promote creative thinking in physical education. The target group were 45 students from grade 4 at Khon Kaen University Demonstration Elementary School (Modindang), the second semester of the 2023 academic year, with Purposive Sampling. This research was a pre-experimental design, single group with post-test (one-short case study). The study utilized the following instruments, a creativity measurement form with the total IOC value is 0.88, a student opinion survey form with the total IOC value is 1.00. Quantitative data from the creativity measurement were analyzed using descriptive statistics, including mean, standard deviation, and percentage. Qualitative data were analyzed through summarization, interpretation, analytical description.
The research findings were as followed:
1) students’ creative thinking studies found that: The results revealed that 95.56% of students demonstrated an overall average creative thinking score of 90.00%, which is higher than the specified criteria of 70 percent of the number of students passing the criteria.
2) Opinions of students were found that 1) The content covers creative thinking in physical education and was modern. 2) In terms of media, it was designed to help learners find and learn from information easily and in a way that meets their needs. 3) In terms of design, all elements were in accordance with the theory used as the basis for the design. Overall, it is appropriate and helps to supported self-knowledge creation and promotes creative thinking.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ กองบรรณาธิการไม่สงวนสิทธิ์ในการคัดลอกบทความเพื่อการศึกษา แต่ให้อ้างอิงแหล่งที่มาให้ครบถ้วนสมบูรณ์
References
กัญญารัตน์ โคจร. (2563). การศึกษาสภาพปัจจุบัน ปัญหาด้านการคิดขั้นสูงของนักเรียนโรงเรียนวัดแจ่มอารมณ์. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 26(1), 67–84.
กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ. (2567). รายงานประจำปี 2567 (Annual report 2024).
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ตัวชี้วัดและหลักสูตรแกนกลางกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าพัสดุภัณฑ์ (ร.ส.พ.).
เกศินี ศรีวรรณา, & สุวัฒน์ ผาบจันดา. (2564). การพัฒนาทักษะคิดวิเคราะห์และจิตวิทยาศาสตร์ในวิชาเคมีของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยการสร้างองค์ความรู้ร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมมือ.
จีรกาญจน์ เต็มพรสิน, สุมาลี ชัยเจริญ, & อนุชา โสมาบุตร. (2566). การพัฒนาโมเดลสิ่งแวดล้อมการเรียนรู้บนเครือข่ายตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ที่ส่งเสริมการรู้ดิจิทัลสำหรับนักศึกษาระดับอุดมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 46(2), 1–18.
เจษฎ์บดินทร์ จิตต์โศภิตานนท์, สุมาลี ชัยเจริญ, & พรสวรรค์ วงค์ตาธรรม. (2564). การออกแบบและพัฒนาโมเดลสิ่งแวดล้อมการเรียนรู้บนเครือข่ายตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ที่ส่งเสริมการคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาระดับปริญญาตรีโดยบูรณาการระหว่างศาสตร์การสอนกับประสาทวิทยาศาสตร์. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 44(4), 132–150.
ชฏารัตน์ เฮงษฎีกุล. (2566). ความคิดสร้างสรรค์: เกิดขึ้นเองหรือพัฒนาได้. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี, 13(2), 122–130.
ณัฐกานต์ ภูมิคอนสาร. (2565). ทักษะความคิดสร้างสรรค์ที่หล่นหายไปของผู้เรียนกับการศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 5(1), 1–9.
ณิชา พิทยาพงศกร. (2567, 21 มิถุนายน). อย่าแปลกใจ ทำไม? เด็กไทย…ไม่สร้างสรรค์. สืบค้นจากhttps://theactive.thaipbs.or.th/read/thai-childrens-creativity
นฤพร ดาวเรือง. (2566). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดเชิงออกแบบเพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565, 1 พฤศจิกายน). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). ราชกิจจานุเบกษา, 139(ตอนพิเศษ 258 ง), 121–131.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2567, 17 กรกฎาคม). ผลการประเมินด้านความคิดสร้างสรรค์ของ PISA 2022. สืบค้นจาก https://pisathailand.ipst.ac.th/
อิราวรรส พูนผล, & สุมาลี ชัยเจริญ. (2564). การออกแบบและพัฒนาโมเดลสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้แบบเคลื่อนที่ (Mobile learning) ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ที่ส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 44(4), 151–168.
Best, J. W., & Kahn, J. V. (1993). Research in education (7th ed.). Allyn and Bacon.
Guilford, J. P. (1967). The nature of human intelligence. McGraw-Hill.
