Trend of Public Service Management for the Local Government in 21st Century
Main Article Content
Abstract
Local government organizations that have extensive background in public service to local-residents. As well as improving the quality of life and social and economic development of the district. And local-community organizations that are involved in the management and monitoring of performance.
However, the transition into the 21st century. Local governments have the need to use resources income. The collection and revenue allocation from the federal government to make the most transparent and the most. New Public Management, it is important that local authorities focus on execution by strategically aligned in the public administration. The local government is planning to set guidelines for the practical work. Similar to the bridge from the present to the future. The expected future events that have not occurred. The public services of the local government must consider the guidelines. A foundation for future predictions. In deciding which practices work best.
Article Details
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ กองบรรณาธิการไม่สงวนสิทธิ์ในการคัดลอกบทความเพื่อการศึกษา แต่ให้อ้างอิงแหล่งที่มาให้ครบถ้วนสมบูรณ์
References
อังกฤษ. รัฐสภาสาร.
โกวิทย์ พวงงาม. (2550). การปกครองท้องถิ่นไทย: เอกสารตำราหลัก ประกอบการเรียนการสอน หลักสูตร
รัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต สาขาการปกครองท้องถิ่น วิชาการเมือง การปกครองส่วนท้องถิ่นไทย. กรุงเทพฯ: เอ็กซเปอร์เน็ท.
โกวิทย์ พวงงาม. (2552). มิติใหม่การปกครองท้องถิ่น:วิสัยทัศน์กระจายอำนาจและการบริหารงานท้องถิ่น. พิมพ์ ครั้งที่5. กรุงเทพฯ:วิญญูชน.
ข้อมูลจำนวนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น".[ออนไลน์].เข้าถึงได้จาก: http://www.dgr.go.th/isdgr/file/ admindata/Datalocal58. (13 กันยายน 2559)
โครงการธรรมาภิบาลด้านการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. คู่มือและหลักสูตรการฝึกอบรมกระบวนการนโยบายธรรมาภิบาลด้านการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น.
จรัส สุวรรณมาลา. วิถีใหม่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในประเทศไทย, รายงานวิจัย. กรุงเทพฯ: คณะรัฐศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
ชญานิน กฤติยะโชติ. (2560). แนวนโยบายสาธารณะเพื่อสุขภาพพลเมือง. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฎ
ศรีสะเกษ. ศรีสะเกษ : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยราชภัฎศรีสะเกษ.
เทพศักด ิ์ บณยรัตนพันธ. (2536). ปจจัยที่ส่งผลตอการสร้างประสิทธิผลของการนำนโยบายไปปฏิบัติ: กรณีศึกษาสำนักงานเขตกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธพัฒนบริหารศาสตรดุษฎีบัณฑิต.
สาขาการบริหารการพัฒนา. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร.
ธันยวัฒน์ รัตนสัค.(2546). นโยบายสาธารณะ.เชียงใหม่ :ภาควิชารัฐศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์
มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
นันทวัฒน์ บรมานันท์. (2547). การปกครองส่วนท้องถิ่น (พิมพ์ครั้งที่3). กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
บูฆอรี ยีหมะ. (2550). การปกครองท้องถิ่นไทย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เรืองวิทย์ เกษสุวรรณ. (2557). นโยบายสาธารณะ.กรุงเทพ ฯ. บพิธการพิมพ์.
วีระศักดิ์ เครือเทพ. นวัตกรรมสร้างสรรค์ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย). 2548.
วุฒิสาร ตันไชย.(2547). การกระจายอำนาจและการปกครองท้องถิ่น. ความก้าวหน้าหลังรัฐธรรมนูญ พ.ศ.
2540. นนทบุรี.
วุฒิสาร ตันไชย และคณะ. การมีส่วนร่วมของประชาชนในการปกครองท้องถิ่น. รายงานวิจัย, กรุงเทพฯ :
ศูนย์ศึกษาการพัฒนาประชาธิปไตย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์). 2542.
สัญญา เคณาภูมิ. (2559ก). “วิวัฒนาการของการบริหารจัดการภาคเอกชน : ทฤษฎีองคการและการจัดการ” วารสารรมยสาร มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย. ปที่ 14 ฉบับที่ 2 : พฤษภาคม-สิงหาคม 2559
สัญญา เคณาภูมิ. (2559ข). “การกําหนดนโยบายสาธารณะ : ทฤษฎี และกระบวนการ,” วารสารมนุษยศาสตรและสังคมศาสตร คณะมนุษยศาสตรและสังคมศาสตร มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี ปที่ 7 ฉบับที่ 1 :มกราคม - มิถุนายน 2559
สุพรรณี ไชยอำพร. การศึกษาเจาะลึกโครงการพัฒนาองค์กรประชาชน กรณีจังหวัดสุรินทร์.
รายงานวิจัย. กรุงเทพฯ : กรมการพัฒนาชุมชน. 2531.
หควณ ชูเพ็ญ. (2556). กระบวนทัศน์ใหม่ของการบริหารจัดการท้องถิ่น. วารสารการบริหารท้องถิ่น.
อรทัย ก๊กผล Best practices ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีความเป็นเลิศด้านความโปร่งใสและการมีส่วนร่วมของประชาชน. นนทบุรี: วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น สถาบันพระปกเกล้า. 2546.
Denhardt, Robert B. and Denhardt, Janet Vinzant. (2000). “The New Public Service : Serving Rather than Steering”Public Administration Review. Noverber/December 2000, Vol. 60, N.6 : 549-559.
Denhadrt, Janet V. and Denhardt Robert. B. 2007. The New Public Service: Serving, Not Steering, Expanded Edition. Armonk, NY: M.E. Sharpe, Inc.
Ginandjar, K., (2008). Public Administration :Concepts and Practice. Presentation. Graduate School of Asia and Pacific Studies University of Waseda. Tokyo-JAPAN.Kriz. K. & Marit, S. (2014).
Kenaphoom, Sanya. (2014A). “Research Philosophy: Quantity Quality” Journal of Political Science and Law, Rajabhat Kalasin University, 3 (2), 49-51.
Kenaphoom, Sanya. (2014B). “Establish the Research Conceptual Framework in Public Administration by the Rational Conceptual thinking”. PhetchabunRajabhat Journal, 16 (1) : January-June 2014 : 1-19.
Kenaphoom, Sanya. (2015). “The research Conceptual Framework Establishment by the Grounded Theory” VRU Research and Development Journal,10 (3) (September-December, 2015)
Kenaphoom, Sanya. (2014C). “A Creation of a Research Conceptual Framework for Public Administration by Knowledge Management Methodology” Journal of Humanities and Social Sciences, Ubon Ratchathani University, 5 (2), 13-32.
Kenaphoom, Sanya. (2014D). “The creating of Quantitative Research Conceptual Framework of Public Administration by Literature Review”. Udonthani Rajabhat University Journal of Humanities and Social Science, 3 (1) : January-June 2014.
Kenaphoom, Sanya. (2013). “The Creating of the Survey Research Conceptual Framework on Public Administration” Valaya Alongkorn Review Vol. 3 No. 2 July-December 2013 : 169-185.
Kenaphoom, Sanya. 2016. “The Governance Paradigm : Conceptual Framework of Government Administration” Journal of The Way Human Society, 4 (