Development guidelines for sustainable Tourism in Nakhon Ratchasima Province
Main Article Content
Abstract
This research aimed to 1) study tourism resources of Nakhon Ratchasima Province 2) conduct the internal and external SWOT analysis for the development of sustainable tourism of Nakhon Ratchasima Province 3) guideline for developing integrated sustainable tourism in Nakhon Ratchasima Province. In this study, the researcher used Qualitative Research together with Field Research by Community Study tools, Tourism Resources Audit, and In-depth Interview. The sample population totals 25, who come from government, private sectors and population in the tourism area.
According to the research findings, it was found that 1) the first outstanding tourism natural resources of Nakhon Ratchasima Province is Khao-Yai National Park, cultural tourism resources is Phimai Historical Park, the resources of festivals, art, and cultures of tourism in Nakhon Ratchasima Province are football and volleyball match, tourism activity resources is Agro - tourism and the tourism resources in service sectors are hotels and resorts 2) In Terms of SWOT Analysis for developing integrated sustainable tourism in Nakhon Ratchasima Province, it was found that the strength for developing tourism in Nakhon Ratchasima is the location which is not far away from Bangkok and variety of tourism resources such as Natural, Historical, and Cultural Tourism. Meanwhile, the opinion over the weakness for developing tourism in Nakhon Ratchasima Province is The lack of good marketing strategy especially attraction promotional plan. The opportunity in developing tourism in Nakhon Ratchasima Province is that the province is hub of mega logistic projects. The threats in developing tourism in Nakhon Ratchasima Province is insufficiency in budget allocation for supporting tourism from government 3) the research would like to propose the guidelines for developing integrated sustainable tourism in Nakhon Ratchasima Province, suggesting the participation of the four stakeholders: public and private sector, community and tourist as well as the integration of the environmental, economic, social, cultural and spiritual aspects of the sustainable development of Nakhon Ratchasima Province.
Keyword: Guidelines for developing tourism, integrated sustainable tourism in Nakhon Ratchasima Province
Article Details
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ กองบรรณาธิการไม่สงวนสิทธิ์ในการคัดลอกบทความเพื่อการศึกษา แต่ให้อ้างอิงแหล่งที่มาให้ครบถ้วนสมบูรณ์
References
กอบกาญจน์ วัฒนวรางกูร. (2559). นิตยสารหอการค้าจังหวัดนครราชสีมา. (19 สิงหาคม 2559). “กอบกาญจน์” รมต.ท่องเที่ยวฯ แนะ “โคราชต้องรู้จักเล่าเรื่องว่ามีอะไรดีกว่าคนอื่นยังไง” ดันเมืองท่องเที่ยว. สืบค้นเมื่อ 20 กรกฎาคม 2560, จาก http://www.koratstartup.com/industry-tourism-korat/
จังหวัดนครราชสีมา. (2557). แผนพัฒนาจังหวัดนครราชสีมาระยะ 4 ปี (พ.ศ. 2558-2561). สืบค้นเมื่อ 4 สิงหาคม 2557, จาก http://www.nakhonratchasima.go.th/korat2528/
นิภารัตน์ สายประเสริฐ. (2553). รูปแบบการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน ตำบลห้วยสัตว์ใหญ่ อำเภอหัวหิน
จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วิทยานิพนธ์ ศศ.ม., มหาวิทยาลัยแม่โจ้, เชียงใหม่.
บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา. (2548). การพัฒนาการท่องเที่ยวแบบยั่งยืน. กรุงเทพมหานคร: เพรส แอนด์ ดีไซน์.
พยอม ธรรมบุตร. (2546). แบบการตรวจสอบทรัพยากรท่องเที่ยว. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพัฒนาการท่องเที่ยว
เชิงอนุรักษ์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
____________. (2546). แบบรายการตรวจสอบการศึกษาชุมชน. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
____________. (2546). เอกสารประกอบการเรียนการสอนหลักการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์. กรุงเทพมหานคร:
สถาบันพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ภาดาวิดา รังสี. (2550). ความร่วมมือระหว่างองค์กรภาครัฐ เอกชน และชุมชนในการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยว
เชิงอนุรักษ์กรณีศึกษา บ้านแม่กำปอง กิ่งอำเภอแม่ออน จังหวัดเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์ รป.ม.,
มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, เชียงใหม่.
มณีวรรณ พุทธเสถียร. (2548). ความต้องการของประชากรท้องถิ่นในการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์อย่างยั่งยืนในอำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา. วิทยานิพนธ์ วท.ม., มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, กรุงเทพฯ.
สถาบันการท่องเที่ยวโดยชุมชน. (2554). CBTมีมิติ พื้นที่ทางสังคมของชุมชนในการกำหนดทิศทางการท่องเที่ยว
สร้างการเรียนรู้ระหว่างเจ้าของบ้านกับผู้มาเยือน. (พิมพ์ครั้งที่ 1). เชียงใหม่: วนิดาการพิมพ์
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2555). สรุปสาระสำคัญแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับบที่สิบเอ็ด พ.ศ. 2555-2559. สืบค้นเมื่อ 26 กันยายน 2556, จาก http://www.nesdb.go.th/Portals/0/news/plan/p11/SummaryPlan11_thai.pdf
สำนักงานจังหวัดนครราชสีมา กลุ่มงานยุทธศาสตร์การพัฒนาจังหวัด. (2555). แผนพัฒนาจังหวัดนครราชสีมา ระยะ 4 ปี (พ.ศ. 2557-2560). นครราชสีมา. (ถ่ายเอกสาร).
สำนักงานจังหวัดนครราชสีมา กลุ่มงานยุทธศาสตร์การพัฒนาจังหวัด. (2560). แผนพัฒนาจังหวัดนครราชสีมา ระยะ 4 ปี (พ.ศ. 2561-2564). นครราชสีมา. (ถ่ายเอกสาร).
สำนักนายกรัฐมนตรี. (2554). แผนพัฒนาเศรษฐกิจแห่งชาติฉบับที่สิบเอ็ด พ.ศ. 2555-2559. กรุงเทพมหานคร:
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี.
อโนชา พลทองมาก. (2553). การวิเคราะห์และการประเมินการเตรียมการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ด้านภูมิปัญญาท้องถิ่นของเทศบาลตำบลด่านเกวียน อำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา. วิทยานิพนธ์ ศศ.ม., มหาวิทยาลัยนเรศวร, พิษณุโลก.
อิสระพงษ์ พลธานี. (2553). แผนยุทธศาสตร์การพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวที่ยั่งยืนแบบบูรณาการของจังหวัดนครราชสีมา. วิทยานิพน์ ศศ.ม., มหาวิทยาลัยนเรศวร, พิษณุโลก.
เอกชัย บุญยาทิษฐาน. (2553). คู่มือวิเคราะห์SWOTอย่างมืออาชีพ. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: ปัญญาชน
The World Tourism Organization (UNWTO). (2011). Tourism Towards 2030 Global Overview.
Spain : The World Tourism Organization Design and Print.