การพัฒนาทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณด้วยกิจกรรมสะเต็ม สำหรับนักศึกษาสาขาวิทยาศาสตร์ทั่วไป (ค.บ. 5 ปี) มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อพัฒนาทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักศึกษาสาขาวิทยาศาสตร์ทั่วไปในชั้น ปีที่ 4 ที่เรียนอยู่ในวิทยาลัยการฝึกหัดครู มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร จำนวน 30 คน ซึ่งเป็นกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในงานวิจัย ก่อนจะออกไปฝึกปฏิบัติการวิชาชีพในสถานศึกษา ด้วยการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมสะเต็ม โดยผู้วิจัยได้ออกแบบแผนการจัดกิจกรรม สะเต็มเพื่อพัฒนาทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณออกมา 8 แผน แผนละ 3 ชั่วโมง ซึ่งวิธีดำเนินการวิจัยนั้น ผู้วิจัยได้วัดทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณกับกลุ่มตัวอย่างก่อนการทำกิจกรรมสะเต็มเพื่อพัฒนาทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณโดยใช้แบบวัดการคิดอย่างมีวิจารณญาณที่ดัดแปลงมาจากแบบวัดการคิดอย่างมีวิจารณญาณระดับ Z ของคอร์เนล เมื่อกลุ่มตัวอย่างได้ทำกิจกรรมสะเต็มเพื่อพัฒนาทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณครบทั้ง 8 แผนกิจกรรมแล้ว ผู้วิจัยก็วัดทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณกับกลุ่มตัวอย่างอีกครั้งด้วยแบบวัดการคิดอย่างมีวิจารณญาณที่ดัดแปลงมาจากแบบวัดการคิดอย่างมีวิจารณญาณระดับ Z ของคอร์เนล วัดทักษะการจัดกิจกรรมสะเต็มด้วยแบบวัดทักษะการจัดกิจกรรมสะเต็ม และวัดความพึงพอใจของกลุ่มตัวอย่างต่อการทำกิจกรรมสะเต็มเพื่อพัฒนาทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณด้วยแบบประเมินความพึงพอใจ วิเคราะห์ผลการวิจัยโดยใช้สถิติค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ T-test แบบไม่เป็นอิสระ ผลการวิจัย พบว่า 1. ทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณของกลุ่มตัวอย่างรายด้านและภาพรวมหลังจากฝึกทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณโดยใช้กิจกรรมสะเต็มสูงกว่าก่อนฝึกอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 2. ทักษะการจัดกิจกรรมสะเต็มอยู่ในระดับดี 3. กลุ่มตัวอย่างมีความพึงพอใจต่อการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมสะเต็มอยู่ในระดับสูง
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร สักทอง : วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลับราชภัฏกำแพงเพชร
ข้อคิดเห็นใดๆ ที่ปรากฎในวารสารเป็นวรรณกรรมของผู้เขียนโดยเฉพาะ ซึ่งมหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชรและบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
เอกสารอ้างอิง
STEM education approach to Improve students metacognitive skills. K-12 STEM
Education, 1(3), 123–136.
Dressel, P.L. & Mayhew, L.B. (1957). General Education: Explorations In Evaluation.
(2 nd ed.). Washington, D.C. : American Council on Education.
Nongnuch, E. (2015). The study of learning achievement and ability to solve scientific
Problems of Prathomsuksa 6 students who receive STEM Education learning
management. [Online]. Available : http://swis.act.ac.th/html_edu/act/
temp_emp_research/2204.pdf [2016, November 18].
Raksapol, T. (2015). STEM Education Workshop Summary Report. [Online]. Available :
http://slidshare.net/focusphysics/stem-workshop-summary [2017, July 1].
Rosson, M. & Carroll, J. (2009). Dilemmas in a general theory of planning. Policy Science, 4(2),
155-169.
Siripat, C. (2005). Integrated learning management. Bangkok : Book Point.
Sonthi, P. (2014). STEM Education and Higher Order Thinking. M1agazines of IPST, 42(189),
7-10
Taweesak, J. (2016). Professional Science Teacher. Sukhothai Thammathirat Open
University, 6(1), 159-173.
Teerachai, P. (2001). Science Project : Basic of Science Research, Child Center : Concept,
Method and Teaching Technic 1. Bangkok : The Master Group Management Co., Ltd.
The Institute for the Promotion of Teaching Science and Technology. (2015). Science
Technology Engineer and Mathematics Education, Primary 4-6. Business
Organization of the Office of the welfare Promotion commission for teachers and
educational personnel.
Vicharn, P. (2012). Way of making learning for leaner in 21th century. Bangkok : Sodsri-
Saridwongso Foundation
Wichai, W. (2011). Innovation of Curriculum and Learning To Be Citizen. Bangkok : R and
Print.
