การวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยด้านการบริหารกับการสนับสนุนต่อความสำเร็จของการบริหารเครือข่ายความร่วมมือในการจัดการภาวะวิกฤต: กรณีศึกษา องค์การบริหารส่วนจังหวัดกาฬสินธุ์และองค์กรเครือข่าย

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์การศึกษา เพื่อศึกษาระดับความคิดเห็นและปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริหารเครือข่ายความร่วมมือในการจัดการภาวะวิกฤต กรณีศึกษา องค์การบริหารส่วนจังหวัดกาฬสินธุ์และองค์กรเครือข่าย ในช่วงการแพร่ระบาดโรคติดเชื้อไวรัสโควิด-19 การศึกษาครั้งนี้ให้ความสำคัญกับการบริหารจัดการระหว่างองค์กรเครือข่าย ใช้วิธีการวิจัยเชิงปริมาณ จากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 420 คน ด้วยแบบสอบถามร่วมกับการวิจัยเชิงคุณภาพ จากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 25 คน ด้วยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก เพื่อตอบของวัตถุประสงค์งานวิจัย ซึ่งเป็นบุคคลที่เกี่ยวข้องกับการเตรียมความพร้อมและการจัดการภาวะวิกฤตต่างๆ ในพื้นที่ ทั้งกลุ่มภายในรัฐบาล และกลุ่มภายนอกรัฐบาล ผลการศึกษา พบว่า 1. ภาพรวมระดับความคิดเห็นต่อการบริหารเครือข่ายความร่วมมือในการจัดการภาวะวิกฤต กรณีศึกษา องค์การบริหารส่วนจังหวัดกาฬสินธุ์และองค์กรเครือข่าย อยู่ในระดับมากที่สุด (= 4.33, S.D. = 0.55) 2. ความสัมพันธ์การบริหารเครือข่ายความร่วมมือในการจัดการภาวะวิกฤต กรณีศึกษา องค์การบริหารส่วนจังหวัดกาฬสินธุ์และองค์กรเครือข่าย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 (r=0.638) โดยปัจจัยหลัก คือ 2.1 การบังคับบัญชา (r=0.683) ต้องให้ความสำคัญกับการประสานงานกับหน่วยงานทางด้านสาธารณสุข การบังคับมาตรการควบคุมต่างๆ ที่ชัดเจน และการจัดการสถานการณ์ฉุกเฉิน 2.2 การวางแผน (r=0.662) ต้องมีการวิเคราะห์สถานการณ์  การกำหนดวัตถุประสงค์และเป้าหมาย การวางแผนการดำเนินการ และการจำลองสถานการณ์ 2.3 การควบคุมงาน (r=0.633) ต้องดำเนินการควบคุมงานทั้งก่อน ระหว่าง และหลัง  ส่วนปัจจัยรอง คือ 2.4 การจัดองค์การ (r=0.625) ต้องกำหนดโครงสร้างองค์กร การกำหนดผู้รับผิดขอบ การกระจายงาน และการสร้างช่องทางสื่อสาร 2.5 การประสานงาน (r=0.581) ต้องส่งเสริมความร่วมมือและการทำงานร่วมกัน ร่วมกับการระบุและวิเคราะห์กลุ่มผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย โดยทุกปัจจัยมีความสัมพันธ์ระดับปานกลางทางบวกต่อความสำเร็จของการบริหารเครือข่ายความร่วมมือในการจัดการภาวะวิกฤต ตามลำดับ