ผลกระทบของกรอบ McKinsey 7S และการจัดการความสัมพันธ์ลูกค้าต่อความยั่งยืนของสถาบันฝึกอบรมทางการศึกษาในคุนหมิง
คำสำคัญ:
กรอบแนวคิด McKinsey 7S, การจัดการความสัมพันธ์กับลูกค้า., ความยั่งยืน, สถาบันกวดวิชา, นครคุนหมิงบทคัดย่อ
การศึกษานี้ นำสถาบันการฝึกอบรมด้านการศึกษาหลังเลิกเรียนไปใช้เป็นตัวอย่างวิจัย และสร้างเฟรมเวิร์กวิจัยเชิงสัมพันธ์ “7S-CRM-ESG” โดยใช้วิธีการวิเคราะห์เชิงปริมาณ และรวบรวมข้อมูลจากพนักงานสถาบันผ่านแบบสอบถามเพื่อการวิเคราะห์เชิงประจักษ์ ผลการวิจัยเผยให้เห็นว่า ในสถาบันการฝึกอบรมด้านการศึกษาระหว่าง K-12 เฟรมเวิร์กของ McKinsey 7S ส่งผลกระทบเชิงบวกต่อความยั่งยืน และส่งผลกระทบเชิงบวกต่อ CRM อย่างไรก็ตาม CRM ไม่มีผลกระทบโดยตรงที่มีนัยสำคัญต่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน และไม่สวมบทบาทกลางระหว่างกรอบการทำงานของ McKinsey 7S และการพัฒนาที่ยั่งยืน การศึกษานี้ไม่เพียงแต่เสริมสร้างการประยุกต์ใช้ของ McKinsey 7S ในบริบทขององค์กรที่ไม่ใช่ธุรกิจ และให้การสนับสนุนเชิงประจักษ์สำหรับการใช้งานในสถาบันการฝึกอบรมทางการศึกษาเท่านั้น แต่ยังให้ข้อมูลอ้างอิงที่มีค่าสำหรับรัฐบาลในการเพิ่มประสิทธิภาพการปกครอง ส่งเสริมการดำเนินงานตามมาตรฐานของสถาบันการฝึกอบรม และช่วยในการกำหนดนโยบายที่เกี่ยวข้อง รวมถึงการพัฒนาความยั่งยืนของอุตสาหกรรมการฝึกอบรม
เอกสารอ้างอิง
Al-Shuridah, O. M., & Ndubisi, N. O. (2023). The effect of sustainability orientation on CRM adoption. Sustainability, 15(13), Article 10054. https://doi.org/10.3390/su151310054
Browne, M. W., & Cudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. In K. A. Bollen & J. S. Long (Eds.), Testing structural equation models (pp. 136–162). Sage.
Buttle, F. (2019). Customer relationship management: Concepts and technologies (3rd ed.). Routledge.
Carmines, E. G., & McIver, J. P. (1981). Analyzing models with unobserved variables: Analysis of covariance structures. In G. W. Bohrnstedt & E. F. Borgatta (Eds.), Social measurement: Current issues (pp. 65–115). Sage.
Friede, G., Busch, T., & Bassen, A. (2015). ESG and financial performance: Aggregated evidence from more than 2000 empirical studies. Journal of Sustainable Finance & Investment, 5(4), 210–233. https://doi.org/10.1080/20430795.2015.1118917
GRI. (2021). GRI 1: Foundation 2021. https://www.globalreporting.org/standards/standards-policies-and-references/
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2018). Multivariate data analysis (8th ed.). Cengage.
Hu, L. T., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1–55. https://doi.org/10.1080/10705519909540118
Kline, R. B. (2005). Principles and practice of structural equation modeling (2nd ed.). Guilford Press.
Lanzhi, C., & Jun, F. (2022). Basic education publishing in the “Double Reduction” era: Challenges, opportunities, and the development path. View on Publishing, 7, 33–37, 57. https://doi.org/10.16491/j.cnki.cn45-1216/g2.2022.07.006
MacCallum, R. C., Browne, M. W., & Sugawara, H. M. (1996). Power analysis and determination of sample size for covariance structure modeling. Psychological Methods, 1(2), 130–149. https://doi.org/10.1037/1082-989X.1.2.130
Ministry of Education of the People’s Republic of China. (2022, May 25). "Double reduction" to drive a major reform in basic education. http://www.moe.gov.cn/jyb_xwfb/xw_zt/moe_357/jjyzt_2022/2022_zt17/fjxzc/fjxzc_wdbg/202205/t20220525_630173.html
Payne, A., & Frow, P. (2005). A strategic framework for customer relationship management. Journal of Marketing, 69(4), 167–176. https://doi.org/10.1509/jmkg.69.4.167
Peters, T. J., & Waterman, R. H., Jr. (1982). In search of excellence: Lessons from America’s best-run companies. Harper & Row.
Schumacker, R. E., & Lomax, R. G. (2004). A beginner’s guide to structural equation modeling (2nd ed.). Lawrence Erlbaum Associates.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารสุทธิปริทัศน์ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารสุทธิปริทัศน์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารสุทธิปริทัศน์หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารสุทธิปริทัศน์ก่อนเท่านั้น
