CORPORATE SOCIAL RESPONSIBILITY OF THAILAND‘S GLASS CONTAINER MANUFACTURER GROUP
Keywords:
Corporate Social Responsibility, Community, IndustryAbstract
This study aims to study the level of public acceptance of social responsibility of the Thai glass bottle packaging industry group. It is a descriptive research. The population in the study was 78,024 people in the communities living in the area that is the location of the Thai glass bottle packaging industry. Calculate the sample group using the formula of Krejcie Morgan. The number of samples was 412 people. Data analysis were frequency, percentage, arithmetic mean. Standard deviation and multiple regression analysis. The results of the study showed that knowledge and understanding of the public about CSR emphasizing public participation. Most people know Public acceptance regarding social responsibility that emphasizes public participation shows that acceptance is at a high level. Community participation in social responsibility operations showed that participation was at a high level. The result of the analysis of acceptance that affects the people found that acceptance affects the participation of the people. The results of the analysis of the relationship between acceptance and public participation showed that acceptance about objectives, stakeholders participation and willingness in operation were correlated with public participation. Statistical significance at the level of .01
References
กระทรวงอุตสาหกรรม. (2560). โครงการส่งเสริมโรงงานอุตสาหกรรมให้มีความรับผิดชอบต่อสังคมและชุมชนอย่างยั่งยืน. สืบค้นเมื่อ 15 มกราคม 2561, จาก https://www.industry.go.th/psd/joomlatools-files/docman-files/Action%20Plan%203%20years%20(2020%20-%202022)%20’s%20MOI%20(final).pdf
กัญญารัตน์ ชิระวานิชผล. (2009). ความสัมพันธ์ระหว่างความรับผิดชอบต่อสังคม กลยุทธ์ กิจการและผลประกอบการของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในประเทศไทย. Chulalongkorn Business Review, 31(1-2), 21-35.
ตะวัน กาญจนะโกมล, และ พิศมัย จารุจิตติพันธ์. (2561). การมีส่วนร่วมสาธารณะในการบริหารเทศบาลตำบลในเขตพื้นที่ภาคเหนือตอนบนของประเทศไทย. วารสารเกษมบัณฑิต, 19(ฉบับพิเศษ). สิงหาคม – ตุลาคม, 63-77.
ถวิลวดี บุรีกุล. (2551). การมีส่วนร่วม: แนวคิด ทฤษฎีและกระบวนการ. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
บริษัท บีจี คอนเทนเนอร์ กล๊าส จำกัด (มหาชน). (2561). รายงานประจำปี 2561. ค้นเมื่อ 20 มกราคม 2561, จาก https://www.bgc.co.th/investor/download/1_AnnualReport_20190917_084900_.pdf
พิศมัย จารุจิตติพันธ์, และ เกียรติชัย วีรญาณนนท์. (2559). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการบริหารเทศบาลเมือง. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 19(มกราคม – ธันวาคม), 146 – 169.
พนัชกร สิมะขจรบุญ, กฤษฎา พรประภา, และวิโรจน์ เจษฎาลักษณ์. (2016). ศักยภาพการจัดการความรับผิดชอบต่อสังคมเชิงกลยุทธ์ ของอุตสาหกรรมอาหารแปรรูปในประเทศไทย. Chulalongkorn Business Review, 38(4), 33–67.
Bloom, B. A. (1956). Taxonomy of education objective handbook I: Cognitive domain. New York: David Mc Kay 0Company.
Carroll, A. B. (1991). The pyramid of corporate social responsibility: Toward the moral management of organizational stakeholders. Business Horizons, 39–48.
Gao, Y. (2011). CSR in an emerging country: A content analysis of CSR reports of listed companies. Baltic Journal of Management, 6, 263–291.
Ismail, M. (2009). Corporate social responsibility and its role in community development: An international perspective. Journal of International Social Research, 2(9), 199-209.
Krejcie, R. V.. & Morgan, D. E. (1970). Determining sample size for research activities. Journal Education and Psychological Measurement, 30(3), 608-609.
Singhapakdi, A., Lee, D.-J., Sirgy, M. J., & Senasu, K. (2015). The impact of incongruity between an organization’s CSR orientation and its employees’ CSR orientation on employees’ quality of work life. Journal of Business Research, 68(1), 60–66.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Content and information of the article published at Suthiparithat Journal are based on the sole opinions and responsibility of author(s) only. Neither the editorial board involve in......
