ภูมิปัญญาการสร้างเครื่องดนตรีล้านนาเพื่อสืบทอดการสร้างเครื่องดนตรีพื้นบ้าน และเสริมสร้างความเข้มแข็งทางวัฒนธรรม

ผู้แต่ง

  • บูรณพันธุ์ ใจหล้า หลักสูตรดนตรีศึกษา ภาควิชาดนตรีและศิลปะการแสดง คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงใหม่

DOI:

https://doi.org/10.14456/rcmrj.2020.216271

คำสำคัญ:

ภูมิปัญญา, ความเข้มแข็งทางวัฒนธรรม, เครื่องดนตรีล้านนา, สืบทอดการสร้างเครื่องดนตรีพื้นบ้าน

บทคัดย่อ

     สะล้อและซึงเป็นเครื่องดนตรีพื้นบ้านล้านนา ประเภทเครื่องสีและดีด ปัจจุบันนิยมใช้กันแพร่หลาย แต่คุณภาพของเครื่องดนตรีนั้นมีปัจจัยสำคัญคือวัสดุและองค์ความรู้เชิงช่าง งานวิจัยฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาประวัติและกระบวนการสืบทอดการสร้างเครื่องดนตรีล้านนาของนายบุญรัตน์ ทิพย์รัตน์ ช่างสร้างเครื่องดนตรีในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่ตลอดจนศึกษากระบวนการสร้างเครื่องดนตรีล้านนาจากช่างทำเครื่องดนตรีล้านนาคนอื่น ๆ ในสายความรู้ของนายบุญรัตน์ ทิพย์รัตน์ การศึกษาครั้งนี้ศึกษาเกี่ยวกับประวัติการ  สืบทอดและกระบวนการสร้างเครื่องดนตรีล้านนาประเภทสะล้อและซึงโดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ  และทฤษฎีการศึกษาทางมานุษยดนตรีวิทยา ในการศึกษาข้อมูลจากภาคเอกสารและภาคสนาม
     ผลการวิจัย พบว่า กระบวนการสืบทอดการสร้างเครื่องดนตรีพื้นบ้านล้านนาประเภทสะล้อและซึงเริ่มมาจากเจ้าสุนทร ณ เชียงใหม่ และได้ถ่ายทอดให้นายบุญรัตน์ ทิพย์รัตน์ ผ่านการฝึกฝนทักษะทางช่างและได้ถ่ายทอดมาจนถึงนายกำจร เทโวขัติ์ ผู้เป็นช่างสร้างเครื่องดนตรีพื้นบ้านล้านนาประเภทสะล้อและซึงที่มีคุณภาพในปัจจุบัน โดยการสร้างสะล้อและซึงพบว่ามีการสร้างสะล้อและซึงทั้งสามขนาดคือ ขนาดเล็ก   ขนาดกลาง ขนาดใหญ่ มีกระบวนวิธีการสร้างที่เหมือนกันแต่ต่างกันที่ขนาดกับระดับเสียง

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

กิจชัย ส่องเนตร. (2554). การสืบทอดสะล้อในวัฒนธรรมดนตรีล้านนา. (วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ดนตรี)). มหาวิทยาลัยมหิดล. นครปฐม.

กำจร เทโวขัติ. (2561). บุคคลข้อมูล. สัมภาษณ์ 4 มีนาคม 2561.

งามตา นันทขว้าง. (2551). ศรีกุย ปันแสง ช่างทำเครื่องดนตรีพื้นบ้านล้านนา. (วิทยานิพนธ์ปริญญา ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาดนตรีชาติพันธุ์วิทยา). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. กรุงเทพมหานคร.

ธีรยุทธ ยวงศรี. (2540). การดนตรี การขับ การฟ้อน ล้านนา. เชียงใหม่ : สุริวงค์บุ๊คเซนเตอร์.

บุญรัตน์ ทิพยรัตน์. (2561).บุคคลข้อมูล.สัมภาษณ์ 9 กุมภาพันธ์ 2561.

ปณิธิ เถาทอง. (2548). ขลุ่ยพื้นเมืองในวัฒนธรรมล้านนา. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาดนตรี). มหาวิทยาลัยมหิดล. นครปฐม.

ปรเมศวร์ สรรพศรี. (2555). เจ้าสุนทร ณ เชียงใหม่ : การสืบทอดภูมิปัญญาการสร้างสะล้อและซึง. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตร มหาบัณฑิต วัฒนธรรมและการพัฒนา). มหาวิทยาลัยมหิดล. นครปฐม.

ประเวศ วะสี. (2530). การสร้างภูมิปัญญาไทยเพื่อการพัฒนา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ.

รณชิต แม้นมาลัย. (2536). กลองหลวง : ความสัมพันธ์ระหว่างชีวิตและชาติพันธุ์. (วิทยานิพนธ์ ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวัฒนธรรมศึกษา). มหาวิทยาลัยมหิดล. นครปฐม.

รัฐสินธุ์ ชมสูง. (2560). วงสะล้อ ซอ ปิน ของครูอรุณศิลป์ ดวงมูล. วารสารวิจัยราชภัฏเชียงใหม่, 18(2), 6-20.

วาสิษฐ์ จรัณยานน์. (2538). สวนฯ เล่มน้อย. (พิมพ์ครั้งที่ 1) . กรุงเทพมหานคร: สถาบันราชภัฏจันทรเกษม.

สงกรานต์ สมจันทร์. (2559). ประวัติดนตรีล้านนา. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: จรัลสนิทวงค์การพิมพ์.

สุคำ แก้วศรี. (2553). สะล้อและซึง ภูมิปัญญาดนตรีพื้นบ้านล้านนา. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวัฒนธรรมศึกษา). มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง. เชียงราย.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). ครูภูมิปัญญาไทยรุ่นที่ 8 . กรุงเทพมหานคร.

เอกพิชัย สอนศรี. (2546). ซึงในวัฒนธรรมดนตรี จังหวัดเชียงใหม่. (วิทยานิพนธ์ ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาดนตรี). มหาวิทยาลัยมหิดล. นครปฐม.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-04-17

รูปแบบการอ้างอิง

ใจหล้า บ. (2020). ภูมิปัญญาการสร้างเครื่องดนตรีล้านนาเพื่อสืบทอดการสร้างเครื่องดนตรีพื้นบ้าน และเสริมสร้างความเข้มแข็งทางวัฒนธรรม. Community and Social Development Journal, 21(1), 45–61. https://doi.org/10.14456/rcmrj.2020.216271

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย (RESEARCH ARTICLE)