การพัฒนาประสิทธิภาพบริการของร้านค้าปลีกงานหัตถกรรม ในจังหวัดเชียงใหม่

ผู้แต่ง

  • ดรุชา รัตนดำรงอักษร ดุษฎีบัณฑิต สาขาการจัดการธุรกิจบริการระหว่างประเทศ คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

DOI:

https://doi.org/10.14456/rcmrj.2015.215101

คำสำคัญ:

การพัฒนาบริการ, ร้านค้าปลีกงานหัตถกรรม, สินค้าที่ระลึก, นักท่องเที่ยวชาวไทย, เชียงใหม่

บทคัดย่อ

     การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อจัดทำรูปแบบการจัดจำหน่ายของร้านค้าปลีกงานหัตถกรรมในย่านท่องเที่ยวของจังหวัดเชียงใหม่ ให้ดึงดูดใจนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาเยี่ยมเยือน ซึ่งจะก่อให้เกิดรายได้แก่กิจการได้ตลอดทั้งปีด้วยการศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของนักท่องเที่ยวชาวไทย ในการเลือกใช้บริการร้านค้าปลีกงานหัตถกรรม ในจังหวัดเชียงใหม่ และนำปัจจัยเหล่านั้นมาสร้างแบบจำลองรูปแบบการจัดจำหน่ายของร้านค้าปลีกงานหัตถกรรมที่ดึงดูดใจนักท่องเที่ยวชาวไทย
     ลักษณะการวิจัยเป็นแบบผสมผสานระหว่างการวิจัยเชิงคุณภาพ สอดแทรกด้วยการวิจัยเชิงปริมาณ ประเภทการวิจัยเชิงสำรวจ โดยอาศัยการทบทวนวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องและข้อมูลจากการสัมภาษณ์ตัวอย่างจากธุรกิจค้าปลีกสินค้าที่ระลึก จำนวน 12 ราย และจากตัวแทนหน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้อง จำนวน 5 ราย ด้วยการเลือกแบบเจาะจงมาเป็นผู้ให้ข้อมูลสำคัญ เพื่อนำมาสร้างแบบสอบถาม สำหรับใช้เก็บข้อมูลเชิงปริมาณจากนักท่องเที่ยวชาวไทย จำนวน 804 ราย ซึ่งได้จากการกำหนดโควตา
     แบบจำลองรูปแบบการจัดจำหน่ายของร้านค้าปลีกงานหัตถกรรมถูกสร้างขึ้นจากข้อมูลที่ได้จากนักท่องเที่ยวชาวไทย และใช้โปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติขั้นสูงวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ เพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรซึ่งสามารถจัดกลุ่มตัวแปรที่มีความสัมพันธ์กันได้ 7กลุ่ม ได้แก่ 1. การสร้างความจงรักภักดีต่อตราสินค้า 2. การนำเอาสื่อประสมต่างๆมาสร้างบรรยากาศภายในร้าน 3. ย่านการค้าสินค้าหัตถกรรมที่เป็นที่รู้จักของนักท่องเที่ยว 4. งานหัตถกรรมพื้นบ้าน ที่แสดงให้เห็นถึงเอกลักษณ์ประจำชาติ 5. การจัดแสดงสินค้า 6. เจ้าหน้าที่ทุกระดับ พนักงานทุกส่วน และ 7. การออกแบบ ตกแต่ง และจัดการด้านสถานที่ภายในอาคาร ซึ่งผลจากการทดสอบ ยืนยันว่าตัวแปรทั้ง 7 กลุ่ม ที่นำมาสร้างแบบจำลองนั้นมีผลและสามารถสะท้อนความเป็นปัจจัยได้จริงในพื้นที่ที่ศึกษา

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

กรมการท่องเที่ยว. 2553. สถิตินักท่องเที่ยวรายจังหวัด. (ระบบออนไลน์). แหล่งข้อมูล: http://tourism.go.th. (19 มกราคม 2554).

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. 2554. แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ (พ.ศ.2555-2559). กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.

เกยูร ใยบัวกลิ่น. 2553. ผลกระทบของการขยายตัวร้านค้าปลีกสมัยใหม่ที่มีผลต่อการดำเนินงานของร้านค้าปลีกแบบดั้งเดิม (โชว์ห่วย) : ความคิดเห็นของผู้ประกอบการร้านค้าปลีกแบบดั้งเดิม. วารสารวิจัย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. ปีที่ 13 ฉบับที่ 3 พฤษภาคม-สิงหาคม 2553: 101-113.

ฉลองศรี พิมลสมพงศ์ และเรณุมาศ มาอุ่น. 2553. การประเมินประสิทธิผลด้านการบริการนักท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในภาคเหนือของประเทศไทย. วารสารเทคโนโลยีภาคใต้. ปีที่ 3 ฉบับที่ 2 กรกฎาคม – ธันวาคม 2553: 1-16.

ธานินทร์ ศิลป์จารุ. 2555. การวิจัย และวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS. พิมพ์ครั้งที่ 13. กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ้นส่วนสามัญบิสซิเนสอาร์แอนด์ดี.

ปณิศา มีจินดา ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และณักษ์ กุลิสร์. 2551. โครงการความจงรักภักดีของนักท่องเที่ยวชาวไทยและชาวต่างชาติต่อแหล่งท่องเที่ยวในจังหวัดเชียงใหม่ และจังหวัดภูเก็ต: รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ (Destination Loyalty of Domestic and International Tourists toward Chiang Mai/Phuket). กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

ภาวิณี กาญจนาภา. 2554. การบริหารส่วนประสมการค้าปลีก และการจัดการเชิงกลยุทธ์การตลาดของร้านค้าปลีกแบบดั้งเดิม. วารสารบริหารธุรกิจ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. ปีที่ 24 ฉบับที่ 132 ตุลาคม-ธันวาคม 2554: 37-57.

สมาคมธุรกิจท่องเที่ยวจังหวัดเชียงใหม่. 2553. (ระบบออนไลน์). แหล่งข้อมูล: www.chiangmaitourism.org. (21 มกราคม 2554).

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. 2549. แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 10 (พ.ศ. 2550-2554). สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

พาณิชย์จังหวัดเชียงใหม่. 2552. (ระบบออนไลน์). แหล่งข้อมูล: www.moc.go.th/opscenter/cm/. (17 กุมภาพันธ์ 2554).

ราณี อิสิชัยกุล และคณะ. 2545. การจัดการธุรกิจในแหล่งท่องเที่ยว.พิมพ์ครั้งที่ 2.นนทบุรี:สำนักพิมพ์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

เลิศพร ภาระสกุล. 2556. พฤติกรรมนักท่องเที่ยว. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Baker, J., Grewal, D. and Parasuraman, A. 1994. The influence of store environment on quality inference and store image. Journal of Academy of Marketing Science, 22: 328–339.

Cohen, E. 2000. Souvenir. In J. Jafari (Ed.). Encyclopedia of tourism. London. Routledge: 547–548

Holly, E., Bastow-Shoop., Dale, F., Zetocha and Gregory P. 1991. Visual Merchandising: A Guide for Small Retailers.
North Central Regional Center for Rural Development. Iowa State University of Science and Technology.

Kolter, P. 1974. Atmospherics as a marketing tool. Journal of Retailing, 49 (4): 48-64.

Kolter, P. 2003. Marketing Management. 11th ed. Singapore: Prentice-Hall.

Levy, M. and Weitz, B.A. 2012. Retailing Management. 8th ed. New York: McGraw-Hill/Irwin. 110-125.

Lovelock, C. and Wright, L. 2003. Services: marketing and management. Sao Paulo: Saraiva. 83.

Stephen, O. and Danielle, B. 2013. Store Sense, Reclaiming the four walls with sensory engagement. The Retail Acumen series. Deakin University Australia. 7.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2015-12-26

รูปแบบการอ้างอิง

รัตนดำรงอักษร ด. (2015). การพัฒนาประสิทธิภาพบริการของร้านค้าปลีกงานหัตถกรรม ในจังหวัดเชียงใหม่. Community and Social Development Journal, 16(1), 83–98. https://doi.org/10.14456/rcmrj.2015.215101

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย (RESEARCH ARTICLE)