การรับรู้ในปัญหาด้านค่านิยมและความเชื่อส่วนบุคคลของนักศึกษากับการสื่อสารระหว่างบุคคลเพื่อการพัฒนาชุมชน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ ได้แก่  1) เพื่อสำรวจความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยด้านค่านิยมและความเชื่อส่วนบุคคลของนักศึกษา 2) เพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของปัจจัยด้านเพศกับผลกระทบด้านค่านิยมและความเชื่อส่วนบุคคลกับการพัฒนาชุมชน 3) เพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของปัจจัยด้านเพศกับผลกระทบด้านการสื่อสารกับบุคคลอื่นและการพัฒนาชุมชน 4) เพื่อสรุปนำเสนอแนวทางการแก้ไขปัญหาด้านค่านิยมและความเชื่อส่วนบุคคลที่ส่งผลกระทบต่อการสื่อสารกับบุคคลอื่น รวมทั้งจะส่งผลไปถึงการพัฒนาชุมชนในด้านต่างๆ วิธีดำเนินการวิจัยใช้วิธีการเก็บข้อมูลแบบผสมผสานทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ จากการตอบแบบสอบถามและการสนทนากลุ่มย่อย สรุปผลการวิจัยจากข้อมูลเชิงปริมาณ พบว่า กลุ่มผู้ให้ข้อมูลมีความคิดเห็นด้านค่านิยมส่วนบุคคลเกี่ยวกับปัจจัยการคิดนอกกรอบเพื่อสร้างความแตกต่าง ในระดับมากที่สุด จำนวน 18 คน คิดเป็นร้อยละ 17.47  ความคิดเห็นด้านความเชื่อว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิตไม่ใช่เหตุบังเอิญและเชื่อว่าคนเราพัฒนาได้ถ้าตั้งใจจริงต้องทำได้  อยู่ในระดับมากที่สุดเท่ากัน คือด้านละ 14 คน คิดเป็นร้อยละ 13.59  ผลการทดสอบโดยมีนัยสำคัญทางสถิติระดับ .05 พบว่า ความสัมพันธ์ของปัจจัยด้านเพศกับผลกระทบด้านค่านิยมส่วนบุคคลกับการพัฒนาชุมชน มีค่าไคสแคว์ = .007 คือ ยอมรับสมมติฐาน ผลการทดสอบความสัมพันธ์ของปัจจัยด้านเพศกับผลกระทบด้านความเชื่อส่วนบุคคลกับการพัฒนาชุมชน มีค่าไคสแคว์ = .091 คือ ปฏิเสธสมมติฐาน และผลการทดสอบความสัมพันธ์ของปัจจัยด้านเพศกับผลกระทบด้านการสื่อสารกับบุคคลอื่นและการพัฒนาชุมชน มีค่าไคสแคว์= .001  คือ ยอมรับสมมติฐาน ข้อมูลเชิงคุณภาพจากการสนทนากลุ่มย่อย สรุปได้ว่า กลุ่มผู้ให้ข้อมูลส่วนใหญ่ เห็นด้วยอย่างยิ่งว่าปัจจัยด้านค่านิยมและความเชื่อส่วนบุคคลจะส่งผลต่อการสื่อสารเพื่อพัฒนาความสัมพันธ์กับบุคคลอื่นและส่งผลกระทบต่อการพัฒนาชุมชนให้เป็นไปในทางที่ดีมากขึ้น ในอีกด้านหนึ่งถึงแม้ว่าผู้คนในชุมชนมีปัจจัยทั้งสองด้านแตกต่างกันแต่ถ้าสามารถปรับค่านิยมและความเชื่อเข้าหากันได้และทำการสื่อสารกันได้อย่างเป็นมิตร  จะทำให้เกิดความร่วมมือเพื่อป้องกันและแก้ไขปัญหาในชุมชนของตนเองให้ประสบความสำเร็จได้อย่างมีประสิทธิภาพ