การสร้างภาวะผู้นำเยาวชนปกาเกอะญอ เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตภายใต้บริบทพื้นถิ่น (ด้านการพึ่งพาตนเอง) ของตำบลแม่นาจาง อำเภอแม่ลาน้อย จังหวัดแม่ฮ่องสอน
DOI:
https://doi.org/10.14456/rcmrj.2020.241701คำสำคัญ:
ภาวะผู้นำ, ปกาเกอะญอ, คุณภาพชีวิต, บริบทพื้นถิ่นบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวทางการสร้างภาวะผู้นำเยาวชนปกาเกอะญอ เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตภายใต้บริบทพื้นถิ่น (ด้านการพึ่งพาตนเอง) และ 2) สร้างภาวะผู้นำเยาวชนปกาเกอะญอ เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตภายใต้บริบทพื้นถิ่น (ด้านการพึ่งพาตนเอง) ของตำบลแม่นาจาง อำเภอแม่ลาน้อย จังหวัดแม่ฮ่องสอน โดยใช้กระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (PAR) กลุ่มตัวอย่างได้แก่ เยาวชนปกาเกอะญอของตำบลแม่นาจางจำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบสัมภาษณ์เชิงลึก เทคนิค Appreciation Influence Control (A-I-C) และ แบบประเมินผลการดำเนินงานของโครงการพัฒนาคุณภาพชีวิต วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยใช้วิธีการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยหาค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1) แนวทางการสร้างภาวะผู้นำเยาวชนปกาเกอะญอควรประยุกต์ใช้ทฤษฎีการสร้างภาวะผู้นำที่เน้นการปฏิบัติเป็นแกนหลัก เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตภายใต้บริบทพื้นถิ่น (ด้านการพึ่งพาตนเอง) เรื่อง การพัฒนาฝีมือการทอผ้า การหาตลาดรองรับผลิตภัณฑ์ท้องถิ่น การส่งเสริมผ้าทอกะเหรี่ยงให้เป็นสินค้า TOP และ การให้ความรู้เรื่อง การทำบัญชีครัวเรือน 2) ผลการสร้างภาวะผู้นำเยาวชนปกาเกอะญอ ทำให้เยาวชนมีความสามารถดำเนินงาน 4 ด้านหลัก คือ การวางแผน การให้ข้อมูลการสนับสนุน และการควบคุมและประเมินผล เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตภายใต้บริบทพื้นถิ่น (ด้านการพึ่งพาตนเอง) จนสำเร็จ จำนวน 2 โครงการประกอบด้วย 1) โครงการศึกษาดูงานเพื่อการอนุรักษ์วัฒนธรรมและพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าทอกะเหรี่ยง และ 2) โครงการอบรมเชิงปฏิบัติการ เรื่อง การทำบัญชีครัวเรือน
Downloads
เอกสารอ้างอิง
Adair International, Ltd. (2017). ADAIR International Action Centred Leadership. Leadership Funtions. 1-10. Retrived from http://adair-international.com/assets/free-action-centred-leadership-materials-2017-1-.pdf
De Vera, M.J., Corpus, J.E.R. & Ramos, D.D.P. (2016). Towards understanding a multi-stakeholder approach in a youth leadership development program. International Journal of Public Leadership, 12(2), 143-153. https://doi.org/10.1108/IJPL-12-2015-0029
Khamphirapang, C., Makmee, K., Maneelek, R., & Fussing S. (2017). The enhance model for transformational leadership of heads of policy and planning cluster under the Office of the Basic Education Commission in the 21st century. Ganesha Journal, 13(2), 81–91. (In Thai)
Northam, J.C. & Magor-Blatch, L. (2016). Developing a standard for youth modified therapeutic communities. Therapeutic Communities: The International Journal of Therapeutic Communities, 37(3), 140-148. https://doi.org/10.1108/TC-01-2016-0004
Office of the National Economic and Social Development Council. (2016). The Twelfth National Economic and Social Plan (2017-2021). Bangkok: Office of the National Economic and Social Development Council, Office of the Prime Minister. (In Thai)
Office of the Royal Development Projects Board. (2016). The principles of work in His Majesty. (11th ed.). Bangkok: Office of the Royal Development Projects Board. (In Thai)
Srisaad, B. (2013). Preliminary research. 9th edition. Bangkok: Suveriyasan. (In Thai)
Tongleart, T., & Waraegsiri, B. (2017). Guidelines for the development of role and function collaboration between the village headman and sub-district municipality organizations in the Upper-Northern Region. Ganesha Journal, 13(2), 81–91. (In Thai)
Unesco. (2008). UNESCO and Research for Health. Printed in France Published by UNESCO.
Yukl, K. (2006). Leadership in organizations. 6th ed. New Jersey: Parson Education.
Yosrungroch, K., & Chunnua, N. (2018). The Government Development Projects and Karen Culture. Ganesha Journal, 14(1), 217 – 230. (In Thai)
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
1. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ใน “Community and Social Development Journal” ถือเป็นลิขสิทธิ์ของ Community and Social Development Journal มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ และเพื่อให้เผยแพร่บทความได้อย่างเหมาะสมผ่านสื่อสิ่งพิมพ์และอิเล็กทรอนิกส์ ผู้เขียนยังคงถือครองลิขสิทธิ์บทความที่ตีพิมพ์ภายใต้ใบอนุญาต Creative Commons Attribution (CC BY) ซึ่งอนุญาตให้เผยแพร่บทความซ้ำในแหล่งอื่นได้ โดยอ้างอิงต้องอ้งอิงบทความในวารสาร ผู้เขียนต้องรับผิดชอบในการขออนุญาตผลิตซ้ำเนื้อหาที่มีลิขสิทธิ์จากแหล่งอื่น
2. เนื้อหาบทความที่ปรากฏในวารสารเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
