Problems and Solutions Related to Sport Liaison Interpretation, Chinese-Thai and Thai-Chinese
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article aimed to study the problems and solutions related to the sport liaison interpretation of Chinese-Thai and Thai-Chinese languages. Data were collected from interviews with the persons experienced in the sport liaison interpretation of Chinese-Thai and Thai-Chinese languages. After that, data were analyzed under the theory of sense. Problems were found in Sport Liaison Interpretation, Chinese-Thai and Thai-Chinese consisted of: 1) problem related to the technical terms that covered sports equipment vocabulary, contest rules vocabulary, vocabulary related to the banned substances used in sports, sports science technical terms, sports physiology, or technical terms used in medicines; 2) problems related to the levels of languages: the communication situations of sport liaison interpreters were not formal mostly, therefore, the level of language used was general language level; 3) problems related to different local accents, different language idioms; 4) the problem related to the cross-cultural communication of Thai officers; 5) problems related to the international politics sensitivity; and 6) other problems concerned, such as a lack of sport liaison interpreters, problems about the compensation, problem about uncertainty of time while performing duty, and the problems of improper behavior at work of the interpreters.
According to such problems, the researcher had presented the solution to the problems of sport liaison interpretation of Chinese-Thai languages and Thai-Chinese language as follows: 1) the interpreter should love reading, love-seeking for general knowledge whether in Thai or in Chinese language; having general knowledge would help improve the translation, and the interpreters should look for opportunity to participate in activities for the exchange of knowledge related to sports as well; 2) the interpreters should practice listening skill frequently, then practice speaking skill periodically and should conclude on one’s own interpretation after the completion of mission; 3) the sports association in charge should add the issues related to the cultural difference in the training course before performing work for correct understanding among officers in each division; 4) the interpreters should be neutral, should not express their opinions or behave in any way that identifies that one belongs to a particular group, and the interpreters should control and adjust the situation to be in normal state.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The Copyright Notice will appear in About the Journal. It should describe for readers and authors whether the copyright holder is the author, journal, or a third party. It should include additional licensing agreements (e.g. Creative Commons licenses) that grant rights to readers (see examples), and it should provide the means for securing permissions, if necessary, for the use of the journal's content.
References
กนกพร นุ่มทอง. (2563). ภาษาจีนเพื่อการล่ามในธุรกิจ. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์,
สาขาวิชาภาษาจีน, ภาควิชาภาษาตะวันออก, คณะมนุษยศาสตร์.
การกีฬาแห่งประเทศไทย. (2564). แผนยุทธศาสตร์การกีฬาแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2565-2570. กรุงเทพฯ: การกีฬาแห่งประเทศไทย.
กรพิม วุฒิพงศ์ และ หนึ่งหทัย แรงผลสัมฤทธิ์. (2559). ลักษณะการทำงานและบทบาทของล่ามใน
สำนักข่าวกรองแห่งชาติ. วารสารการล่าม และการแปล, 1(2), 18-60.
ชญษร สุจริยาศัย และหนึ่งฤทัย แรงผลสัมฤทธิ์. (2561). ลักษณะการปฏิบัติหน้าที่ของผู้ให้บริการ
ล่ามทาง โทรศัพท์ในบริบทตำรวจท่องเที่ยว. วารสารการล่าม และการแปล, 3(1), 49-77.
ธารทิพย์ แก้วทิพย์. (2545). การแปลแบบล่าม: แนวคิดเชิงทฤษฎีและวิธีปฏิบัติ.
วารสารศิลปศาสตร์, 2(1), 26-41.
เธียรชัย เอี่ยมวรเมธ. (2558). พจนานุกรมจีน-ไทย ฉบับใหม่. กรุงเทพฯ: รวมสาส์น (1977).
(พิมพ์ครั้งที่ 32).
นุชนารถ รัตนสุวงศ์ชัย. (2547). การสื่อสารข้ามวัฒนธรรมสำหรับงานบริการ. วารสาร
มนุษยศาสตร์, 12, 90-91.
นพพร ประชากุล, จิระพรรษ์ บุณยเกียรติ, สดชื่น ชัยประสาธน์, สุมาลี วีระวงศ์ และวัลยา เรืองสุนทร.
(2540). ศาสตร์การแปล รวมบทความเชิงทฤษฎีและปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, โครงการศูนย์การแปลคณะศิลปศาสตร์.
บุญชู ตันติรัตนสุนทร. (2552). ล่ามอาชีพ. กรุงเทพฯ: บ้านพระอาทิตย์.
ปัญญา นาวงษ์. (2560). ปัญหาและแนวทางการพัฒนาคุณภาพล่ามภาษาอาหรับด้านการท่องเที่ยว
เชิงการแพทย์ในประเทศไทย. วารสารอิสลามศึกษา, 8(1), 18-34.
ปัญญา บริสุทธิ์. (2533). ทฤษฎีและวิธีปฏิบัติในการแปล. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.
พาน เหล่ย และกนกพร นุ่มทอง. (2564). ปัญหาและแนวทางการแก้ปัญหาการล่ามไทย-จีน
ในชั้นศาล. วารสารภาษา ศาสนาและวัฒนธรรม, 10(2), 80-110.
รัชนีโรจน์ กุลธำรง. (2552). ความรู้ความเข้าใจเรื่องภาษาเพื่อการแปล: จากทฤษฎีสู่การปฏิบัติ.
กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สยามสปอร์ต. (2542). "ชาเลนจ์" ระบบใหม่ของลูกยางโลก. สืบค้นจาก https://www.siamsport.co.th/column/detail/29227.
สาลินี มณีรัตน์. (2559). ความสำคัญของการล่ามทางทหารและบทบาทของนายทหารที่มีต่อภารกิจ
ของกองบัญชาการกองทัพไทย. วารสารการล่าม และการแปล, 1(1), 78-106.
สินธิ์ ธีรสรณ์. (2562). การประเมินการจัดการคุณภาพบริการของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเชิง
กีฬาในประเทศไทย. วารสารเกษมบัณฑิต, 20, 117-126.
สุพรรณี ปิ่นมณี. (2552). การแปลขั้นสูง. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (พิมพ์ครั้งที่ 4).
สนสร้อย เทพัฒนพงศ์ และหนึ่งหทัย แรงผลสัมฤทธิ์. (2561). ความแตกต่างทางวัฒนธรรมยุโรป
และวัฒนธรรมไทยที่มีผลต่อการทำล่ามในบริบทของงานสถานทูต. วารสารการล่าม และการแปล, 3(2), 198-237.
สมพงษ์ ชาตะวิถี. (2554). ประสบการณ์จากการแข่งขัน 1st Youth Olympic Games ปี 2553
(สาธารณรัฐสิงคโปร์). วารสารวิชาการ สถาบันพลศึกษา, 3(1), 1-10.
สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2554). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. สืบค้นจาก
https://dictionary.orst.go.th/
เอลิสา นิชิโคโตะ. (2560). การวิเคราะห์การทำงานร่วมกันระหว่างแพทย์และล่ามทางการแพทย์
ศึกษาจากการจำลองสถานการณ์ตรวจคนไข้โดยใช้ล่ามญี่ปุ่น-ไทย. วารสารเครือข่ายญี่ปุ่นศึกษา, 7(3), 186-203.
何元元. (2010). 从运动心理学看口译员的心理素质要求与训练. 广州公安管理干
部学院学报, (2), 58-60.
岳峰、耿良凤. (2016). 译员的主体性与“超语言”因素 : 体育赛事随同口译案
例分析. 贵州大学 (社会科学版), 34(5), 137-142.
