Thai Tones of Pracuap Khiri Khan: Variation by Age
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objective of this research is to study and compare the fundamental frequency values of the Thai Tones of Prachuap Khiri Khan, considering the factor of age. The researcher collected data from people living in eight districts: Huahin, Pran Buri, Sam Roi Yot, Kui Buri, Mueng, Thap Sakae, Bang Saphan and Bang Saphan Noi. The male informants were divided into two groups: adolescents and seniors, totaling 96 people, all pronouncing the desired word in the sentence frame. The word lists are related to the tone box concept. The 5,760 tokens in this research were analyzed by the Praat program. The results showed that the tonal system of the two groups of Prachuap Khiri Khan speakers of the Thai dialect (adolescents and seniors) is the same. The first system has 5 phonemes which correspond to the Middle Thai dialect. The second system has 4 phonemes which correspond to the combination of Middle and Southern Thai dialects. The findings help to interpret that the age factor does not affect the tonal pronunciation of Prachuap Khiri Khan speakers of the Thai dialect.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The Copyright Notice will appear in About the Journal. It should describe for readers and authors whether the copyright holder is the author, journal, or a third party. It should include additional licensing agreements (e.g. Creative Commons licenses) that grant rights to readers (see examples), and it should provide the means for securing permissions, if necessary, for the use of the journal's content.
References
เกศมณี เทพวัลย์. (2526). แนวแบ่งเขตภาษาไทยถิ่นกลางกับภาษาไทยถิ่นใต้โดยใช้ระบบวรรณยุกต์เป็นเกณฑ์. กรุงเทพมหานคร.ปริญญาอักษรศาสตรมหาบัณฑิต คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปัณย์ชนิต บัณฑิตกุล. (2536). วรรณยุกต์ในคำพยางค์เดียวและคำสองพยางค์ในภาษาไทยถิ่นกลางจังหวัดประจวบคีรีขันธ์. กรุงเทพมหานคร. ปริญญาอักษรศาสตรมหาบัณฑิต คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รพีพร สิทธิ. (2549). การแปรของคำศัพท์และวรรณยุกต์ในภาษาไทยถิ่นโคราชตามรุ่นอายุและความสะดวกของการคมนาคม. กรุงเทพมหานคร. ปริญญาอักษรศาสตรมหาบัณฑิต คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เรืองสุข คงทอง. (2549). แนวแบ่งเขตระหว่างภาษาไทยถิ่นกลาง ภาษาไทยถิ่นใต้ และภาษาผสมไทยถิ่นกลาง-ไทยถิ่นใต้: การแปรของวรรณยุกต์ตามกลุ่มอายุ. กรุงเทพมหานคร. ปริญญาอักษรศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วรรณพร ทองมาก. (2526). แนวแบ่งเขตภาษาไทยถิ่นกลางกับภาษาไทยถิ่นใต้โดยใช้ศัพท์เป็นเกณฑ์. กรุงเทพมหานคร. ปริญญาอักษรศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิภาวรรณ ถิ่นจันทร์. (2558). การแปรเสียงวรรณยุกต์ของภาษาไทยถิ่นในจังหวัดแพร่. กรุงเทพมหานคร. ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาศาสตร์เพื่อการสื่อสาร ภาควิชาภาษาศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ศุภกิต บัวขาว. (2561). การแปรของวรรณยุกต์ภาษาเลย อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 35(2) 304 – 330.
เอกพล กันทอง. (2550). การแปรของวรรณยุกต์ในภาษาไทยถิ่นเชียงใหม่ตามกลุ่มอายุ. กรุงเทพมหานคร. อักษรศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Gedney. W. J. 1973. A checklist for determining tones in Tai dialects. In M. Estelle Smith (ed). Studies in Linguistics in Honor of George L. Trager. The Hague: Mouton. 423-437.
