รูปแบบจริยธรรมของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลขององค์กรธุรกิจไทย ในกรุงเทพมหานคร

พระมหาชาญพิทักษ์  หล้ามนตรี; สุขุมพงศ์ ชาญนุวงศ์

ผู้แต่ง

พระมหาชาญพิทักษ์ หล้ามนตรี คณะการจัดการ มหาวิทยาลัยชินวัตร
สุขุมพงศ์ ชาญนุวงศ์ คณะการจัดการ มหาวิทยาลัยชินวัตร

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับรูปแบบจริยธรรมของผู้บริหารซึ่งประกอบด้วยจริยธรรมในครอบครัว จริยธรรมในสังคม และจริยธรรมทางธุรกิจ 2) ศึกษาระดับประสิทธิผลขององค์กรธุรกิจไทยในเขตกรุงเทพมหานคร 3) วิเคราะห์อิทธิพลของรูปแบบจริยธรรมของผู้บริหารที่มีต่อประสิทธิผลขององค์กร และ 4) พัฒนาแนวทางเชิงกลยุทธ์เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมของผู้บริหารอันนำไปสู่การเพิ่มประสิทธิผลขององค์กร การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี (Mixed Methods Research) โดยดำเนินการทั้งการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ ในส่วนการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้บริหารและบุคลากรในองค์กรธุรกิจไทยในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 100 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มตัวอย่างตามหลักสถิติ เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับที่ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาและความเชื่อมั่น วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน สำหรับการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลจากผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 15 คน โดยใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกและเทคนิคเดลฟาย (Delphi Technique) เพื่อสังเคราะห์แนวทางเชิงกลยุทธ์ที่เหมาะสม

ผลการวิจัยพบว่า จริยธรรมในครอบครัวและจริยธรรมทางธุรกิจของผู้บริหารอยู่ในระดับปานกลาง ขณะที่จริยธรรมในสังคมอยู่ในระดับน้อย ส่วนประสิทธิผลขององค์กรโดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับปานกลาง ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์และอิทธิพลเชิงสาเหตุพบว่า จริยธรรมของผู้บริหารทั้งสามมิติสามารถร่วมกันพยากรณ์ประสิทธิผลขององค์กรได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์การตัดสินใจ (R²) เท่ากับ .832 แสดงว่าสามารถอธิบายความแปรปรวนของประสิทธิผลขององค์กรได้ร้อยละ 83.20 ทั้งนี้ จริยธรรมในครอบครัวเป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลสูงสุด รองลงมาคือจริยธรรมทางธุรกิจ และจริยธรรมในสังคม ตามลำดับ นอกจากนี้ ผลการวิจัยเชิงคุณภาพนำไปสู่การพัฒนาแนวทางเชิงกลยุทธ์ “FAMILY CORE STRATEGY” ซึ่งได้รับการประเมินความเหมาะสมจากผู้เชี่ยวชาญในระดับมากที่สุด ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าการพัฒนาจริยธรรมของผู้บริหารอย่างเป็นระบบ โดยเฉพาะจริยธรรมในครอบครัว เป็นกลไกสำคัญในการเสริมสร้างประสิทธิผล ความยั่งยืน และความสามารถในการแข่งขันขององค์กรธุรกิจไทยในระยะยาว

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

ทิพย์วรรณ พิทักษ์ธรรมพงศ์. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างองค์การ วัฒนธรรมองค์การ และประสิทธิผลขององค์การธุรกิจบริการในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่, 25(2), 112–126.

ปัทมา แก้วสุข. (2564). จริยธรรมของผู้บริหารที่ส่งผลต่อการดำเนินงานขององค์กรธุรกิจในจังหวัดนครราชสีมา. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 13(2), 45–59.

ปรียาภรณ์ วงษ์สว่าง. (2566). ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมกับความไว้วางใจในองค์การ. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มรภ.ราชนครินทร์, 9(1), 98–113.

เมธินี อินทร์ม่วง. (2566). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำที่สอดคล้องกับบริบทครอบครัวเพื่อการส่งเสริมธรรมาภิบาลในองค์กรธุรกิจไทย. วารสารวิจัยทางสังคมศาสตร์, 16(1), 123–136.

วิชชุดา บุญคำ. (2565). การพัฒนาภาวะผู้นำและจริยธรรมของผู้บริหารในองค์กรธุรกิจของไทย. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 10(1), 160–177.

สุทธิรักษ์ นพคุณ. (2566). แนวทางการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์บนพื้นฐานจริยธรรมและคุณธรรมในองค์การธุรกิจ. วารสารวิชาการการบริหารทรัพยากรมนุษย์, 12(2), 55–67.

Bangbon, P., Channuwong, S., Amponstira, F., Rungsuk, A. & Snongtaweeporn, T. (2023). The

influence of transformational leadership on organizational sustainability: A case study of business companies in Bangkok. Journal of Namibian Studies, 33, 4077-4095.

Barnard, C. I. (1938). The functions of the executive. Harvard University Press.

Benlahcene, A., Omar, A., Salim, A., & Haseeb, M. (2023). Role of ethical leadership in enhancing corporate sustainability: Evidence from ASEAN business environments. Social Sciences, 12(1), 35.

Brown, M. E., & Treviño, L. K. (2020). Ethical leadership: A review and future directions. The Leadership Quarterly, 31(2), 101378.

Broom, L., & Selznick, P. (1968). Sociology: A text with adapted readings. Harper & Row.

Cameron, K. S. (1981). Domains of organizational effectiveness in colleges and universities. Academy of Management Journal, 24(1), 25–47.

Cameron, K. S. (1986). A study of organizational effectiveness and its predictors. Management Science, 32(1), 87–112.

Cameron, K. S., & Quinn, R. E. (2022). Diagnosing and changing organizational culture: Based on the competing values framework (4th ed.). John Wiley & Sons.

Campbell, J. P. (1977). On the nature of organizational effectiveness. In P. S. Goodman & J. M. Pennings (Eds.), New perspectives on organizational effectiveness (pp. 13–55). Jossey-Bass.

Carroll, A. B., & Buchholtz, A. K. (2012). Business and society: Ethics and stakeholder management. Cengage Learning.

Chughtai, A. A. (2021). Servant and ethical leadership: Influence on individual and organizational performance. Journal of Business Ethics, 174(1), 29–45.

Channuwong, S., Chaetnaloa, P., Wongwisutthirat, K., Weerachareonchai, P. (2024). Good

governance principles in Buddhism for business and politics administration. Migration Letters, 21(S1), 818-827.

Channuwong, S., & Ruksat. (2022). Buddhist teachings for improving mental health during the COVID-19 pandemic. The Journal of Behavioral Sciences, 17(2), 29-41.

Dickinson, G., & Leming, J. S. (1990). Understanding social issues. Holt, Rinehart and Winston.

Dominguez, L., et al. (2009). Professional ethics and business conduct. Journal of Business Ethics, 90(2), 123–135.

Durkheim, É. (1964). The division of labor in society. Free Press.

Elkin, F. (1989). The child and society: The process of socialization. Oxford University Press.

Epstein, N. B., & Bishop, D. S. (1978). Family functioning: The McMaster model. Journal of Marriage and Family Counseling.

Etzioni, A. (1964). Modern organizations. Prentice-Hall.

Ferrell, O. C., Fraedrich, J., & Ferrell, L. (2013). Business ethics: Ethical decision making and cases. Cengage Learning.

Freeman, R. E. (1984). Strategic management: A stakeholder approach. Pitman.

Friedman, M. (1992). Family systems theory and practice. Family Process, 31(2), 145–156.

Freud, S. (1967). The ego and the id. W. W. Norton.

Green, J. (1964). Socialization and personality development. Routledge.

Kaptein, M. (2010). The ethics of organizations: A measure of organizational ethics. Journal of Business Ethics, 92(2), 135–147.

Kerckhoff, A. C. (1972). Socialization and social class. Sociology of Education, 45(2), 122–134.

Khan, A., Ahmad, S., & Ghauri, T. A. (2023). Ethical leadership and organizational outcomes: The mediating role of emotional intelligence and workplace culture. Journal of Business Ethics. https://doi.org/10.1007/s10551-023-05487-y

Mercer, D., & Merton, R. K. (1958). Social structure and socialization. American Sociological Review, 23(3), 255–262.

Moos, R. H., & Moos, B. S. (1986). Family environment scale manual. Consulting Psychologists Press.

Morrow, W., & Wilson, G. (1961). Family interaction patterns. Journal of Marriage and Family, 23(4), 321–330.

Newman, D. M., & Granuerholz, E. (2002). Sociology of families. Pine Forge Press.

Piaget, J. (1971). The theory of stages in cognitive development. McGraw-Hill.

Posner, B. Z. (2010). Another look at the impact of personal and organizational values congruency. Journal of Business Ethics, 97(4), 535–546.

Post, J. E., Lawrence, A. T., & Weber, J. (2011). Business and society: Corporate strategy, public policy, ethics. McGraw-Hill.

Quinn, R. E., & Rohrbaugh, J. (1983). A spatial model of effectiveness criteria. Management Science, 29(3), 363–377.

Robbins, S. P. (1990). Organization theory: Structure, design, and applications. Prentice-Hall.

Skinner, C. F., et al. (1995). Family functioning and behavioral assessment. Journal of Family Psychology, 9(2), 123–135.

Steers, R. M. (1977). Organizational effectiveness: A behavioral view. Goodyear Publishing.

Steiner, G. A., & Steiner, J. F. (2012). Business, government, and society: A managerial perspective. McGraw-Hill.

Striteska, M., & Spickova, M. (2021). Linking performance measurement and managerial effectiveness: Case study of Czech companies. Journal of Competitiveness, 13(1), 129–144.

Treviño, L. K., & Nelson, K. A. (2021). Managing business ethics: Straight talk about how to do it right (8th ed.). John Wiley & Sons.

Walumbwa, F. O., Christensen, A. L., & Mshomi, M. K. (2023). Authentic leadership and behavioral integrity: A pathway to team effectiveness and trust. Journal of Business Research, 158, 114535.

Weiss, J. W. (2009). Business ethics: A stakeholder and issues management approach. South-Western Cengage Learning.