การยอมรับและพฤติกรรมการเลียนแบบทางวัฒนธรรมจากสื่อบันเทิงเกาหลีของวัยรุ่นไทย
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Article Details
I and co-author(s) certify that articles of this proposal had not yet been published and is not in the process of publication in journals or other published sources. I and co-author accept the rules of the manuscript consideration. Both agree that the editors have the right to consider and make recommendations to the appropriate source. With this rights offering articles that have been published to Panyapiwat Institute of Management. If there is a claim of copyright infringement on the part of the text or graphics that appear in the article. I and co-author(s) agree on sole responsibility.
References
ขัตติยา ชาญอุไร. (2548). บทบาทของนิตยสารทางเลือกในการสื่อความหมายเชิงอัตลักษณ์ของวัยรุ่น. วิทยานิพนธ์ วารสารศาสตรมหาบัณฑิต,มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ชุติมา ชุณหกาญจน์. (2550). พฤติกรรมการเลียนแบบวัฒนธรรมของวัยรุ่นไทยจากสื่อบันเทิงเกาหลี. วิทยานิพนธ์ นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต,จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิพยา สุขพรวิทวัส. (2550). พฤติกรรมการเปิดรับและการเลียนแบบสื่อละครโทรทัศน์เกาหลีของผู้ชมในเขตกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ธิดารัตน์ รักประยูร. (2545).การเผยแพร่วัฒนธรรมวัยรุ่นญี่ปุ่นผ่านสื่อในประเทศไทย.วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นภวรรณ ตันติเวชกุล.(2542). การวิเคราะห์อิทธิพลของภาพยนตร์โฆษณาทางโทรทัศน์ ตามแนวทฤษฎีการอบรมบ่มนิสัยทางวัฒนธรรมต่อเยาวชนในสถานศึกษา.วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรดุษฎีบัณฑิต,จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปนัดดา อินทราวุธ. (2543).การยอมรับมาตรฐาน ISO 14001ของพนักงาน:ศึกษาเฉพาะกรณีบริษัทอินเตอร์เนชั่นแนล คิวริตี้ฟุตแวร์ จำกัด.วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต,มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ปรมะ สตะเวทิน.(2531).รายงานการวิจัย.ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยด้านสังคมและเศรษฐกิจ การดูโทรทัศน์ และทัศนคติของวัยรุ่นในกรุงเทพมหานคร,14 มิถุนายน 2531 ณ ภาควิชาการประชาสัมพันธ์ คณะนิเทศศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มยุรี เนียมสวรรค์. (2550). บุคลิกภาพของพิธีกรรายการโทรทัศน์ที่มีผลต่อพฤติกรรมการเลียนแบบของวัยรุ่น.วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต,มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
มาโนชย์ ซื่อสัตย์. (2546). การยอมรับของพนักงานฝ่ายบริการผู้โดยสารภาคพื้น บริษัทการบินไทย จำกัด (มหาชน)
ประจำท่าอากาศยานกรุงเทพต่อหน่วยธุรกิจ.วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
วิมลพรรณ รวยรื่น.(2530).จิตวิทยาวัยรุ่น. กรุงเทพมหานคร:โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ศรีเรือน แก้วกังวาล.(2540).จิตวิทยาพัฒนาการชีวิตทุกช่วงวัย. กรุงเทพมหานคร:โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุภัทธา สุขชู. (2549). “Hallyu คลื่นความมั่งคั่งของเกาหลี”. สืบค้นเมื่อ 8 สิงหาคม 2555, จาก http://www.positioningmag.com/magazine/details.aspx?id=45405.
สุภาวดีมีนาภา. (2549). การยอมรับการท่องเที่ยวเชิงนิเวศของชุมชนชายฝั่งทะเลเขตบางขุนเทียน. วิทยานิพนธ์ วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต,มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สุรพงษ์ โสธนะเสถียร. (2533).การสื่อสารกับสังคม.กรุงเทพมหานคร:โรงพิมพ์จุฬาลงการณ์มหาวิทยาลัย.
อัจฉรา ทองอยู่. (2550).การเปิดรับสื่อโทรทัศน์กับวัฒนธรรมการแต่งกายของวัยรุ่นในเขตกรุงเทพมหานคร.วิทยานิพนธ์ วารสารศาสตรมหาบัณฑิต,มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อัจฉรีย์ จันทลักขณา. (2549). สถิติเพื่อการวิจัย: เชิงคุณภาพ-เชิงปริมาณ ด้านภาษา ภาษาศาสตร์และพฤติกรรมศาสตร์.กรุงเทพมหานคร:โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
อุบลรัตน์ ศิริยุวศักดิ์.(2550). กระบวนการเอเชียภิวัฒน์ของวัฒนธรรมป๊อปเกาหลี (เคป๊อป): การผลิต การบริโภค และการสร้างอัตลักษณ์ของวัยรุ่นไทย.วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต,จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
