การนำนโยบายควบคุมการขอทานไปปฏิบัติ พ.ศ. 2563
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาเรื่องการนำนโยบายควบคุมการขอทานไปปฏิบัติมีวัตถุประสงค์เพื่อทำความเข้าใจขั้นตอนของการนำนโยบายควบคุมการขอทานและศึกษาปัจจัยที่ก่อให้เกิดการปฏิบัติทางนโยบาย โดยอาศัยวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ ผ่านการเก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 15 คน กลุ่มผู้ให้ข้อมูลคนสำคัญถูกแบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่
ตำรวจ นักสังคมสงเคราะห์ และนักพัฒนาสังคม โดยกลุ่มเหล่านี้ถูกเลือกด้วยวิธีแบบเฉพาะเจาะจง และการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ถูกใช้เพื่ออธิบายผลการศึกษาเมื่อเก็บข้อมูลเสร็จสิ้น สำหรับผลการศึกษาพบว่า การนำนโยบายควบคุมการขอทานไปปฏิบัติมี 5 ขั้นตอน ได้แก่ การยอมรับนโยบาย การระดมทรัพยากรทางนโยบาย การแปลงนโยบาย และการปฏิบัติการทางนโยบาย โดยแบ่งออกเป็น 2 ช่วง คือ เมื่อมีการประกาศใช้พระราชบัญญัติควบคุมการขอทาน พ.ศ. 2559 ต้องใช้เวลา 90 วัน เพื่อเตรียมความพร้อมก่อนการบังคับใช้กฎหมาย หลังจากนั้นจึงมีการดำเนินการอย่างเป็นรูปธรรม สำหรับปัจจัยที่นำไปสู่การนำนโยบายไปปฏิบัติมี 5 ปัจจัย ได้แก่ คุณลักษณะของนโยบาย การสนับสนุนทรัพยากร การติดต่อสื่อสาร การบังคับใช้กฎหมาย และการปรับปรุงองค์การ โดยปัจจัยเหล่านี้เป็นส่วนสำคัญต่อการแปลงนโยบายให้เกิดแผนปฏิบัติการขับเคลื่อนการควบคุมการขอทาน ฉบับที่ 1 (พ.ศ. 2562-2564) ทำให้กิจกรรมและโครงการถูกนำไปปฏิบัติอย่างเป็นรูปธรรม
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- เนื้อหาและข้อมูลที่ลงตีพิมพ์ในวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
- บทความและข้อมูล ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำข้อมูลไปใช้ประโยชน์ในทางวิชาการ ขอให้อ้างอิงแหล่งที่มาด้วย
เอกสารอ้างอิง
เก็จกนก เอื้อวงศ์. (2565). การนำนโยบายไปปฏิบัติของผู้บริหารสถานศึกษา: สมรรถภาพและแนวทางการพัฒนา. ครุศาสตร์สาร, 16(1), 77-92.
จิรวรรณ ทองพายัพ. (2561). ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการบังคับใช้พระราชบัญญัติควบคุมการขอทาน พ.ศ. 2559. วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์, 8(1), 177-190.
นาวิก ตะนะคี. (2557). ปัญหาการบังคับใช้พระราชบัญญัติควบคุมการขอทาน พ.ศ.2484: ศึกษากรณีกระบวนการสงเคราะห์คนขอทาน (การค้นคว้าอิสระนิติศาสตรมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง.
นิภาพรรณ เจนสันติกุล. (2566). เครือข่ายนโยบายสาธารณะ: ความหมาย การวิเคราะห์เครือข่าย และกรณีศึกษา. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา, 11(1), 115-136.
ประยูร กาญจนดุล. (2538). คำอธิบายกฎหมายปกครอง. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มธุลีห์ โยคี, และประพนธ์ สหพัฒนา. (2564). ความสำเร็จและความล้มเหลวของนโยบาย “โครงการพัฒนาที่อยู่อาศัยชุมชนริมคลอง”. วารสารชุมชนวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 15(4), 13-27.
วรเดช จันทรศร. (2554). ทฤษฎีการนำนโยบายไปปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
ศศิธร มุสิกะศิริ. (2559). ความรับผิดทางอาญาที่เกี่ยวข้องกับขอทาน (วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สมศักดิ์ ชินอรุณชัย. (2537). มาตรการทางกฎหมายต่อคนขอทานและผู้ถือประโยชน์จากคนขอทานในประเทศไทย (วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต), จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สัญญา เคณาภูมิ. (2559). การกำหนดนโยบายสาธารณะ: ทฤษฎี และกระบวนการ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 7(2), 103-126.
อนิสรา รัศมีเจริญ. (2561). ขอทานในภารตนิยาย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 10(1), 173-207.
Abdullahi, M., & Othman, N. (2020). Bridging the Gap Between Policy Intent and Implementation. JOSTIP, 6(1), 1-10.
British Broadcasting Cooperation. (2017). US Homeless People Numbers Rise for First Time in Seven Years. Retrieved June 11, 2019, from https://www.bbc.com/news/world-us-canada-42248999
Bullock, H. L., Lavis, J. N., Wilson, M. G., Mulvale, G., & Miatello, A. (2021). Understanding The Implementation of Evidence-Informed Policies and Practices from a Policy Perspective: A Critical Interpretive Synthesis. Implementation Science, 1(1), 1-24.
Chia, Y, M., & Grant, L. (2021). Budget Participation: Interaction Effects of Work Engagement and Empowerment. Jurnal Akuntansi dan Keuangan Indonesia, 2(1), 43-65.
Department for Communities and Local Government. (2007). Homelessness Statistics September 2007 and Rough Sleeping – 10 Years on from the Target. London: Department for Communities and Local Government.
Department of Public Relations. (2017). Thailand is Ranked at Tier 2. Retrieved October 18, 2018, from http://www.aseanthai.net/ewt_news.php?nid=8361&filename=index
Department of Social Development and Welfare. (2018). Operational Handbook for Competent Actors in the Begging Control Act, 2016. Bangkok: Department of Social Development and Welfare.
Dye, T. R. (1976). Policy Analysis: What Governments Do, Why They Do It, and What Difference It Makes. Alabama: University of Alabama Press.
Lynch, T. D. (1981). Policy Analysis in Public Policy-making. Lexington, MA: Lexington Books.
Petridou, E., Becker, P., & Sparf, J. (2021). Policy Entrepreneurs in Public Administration: A Social Network Analysis. P&P Politics & Policy, 49(2), 414-445.
Relief Welfare Division. (n.d.). Actions on Problems of Beggars. Bangkok: Department of Public Welfare.
Ripley, R. B., & Franklin, G. A. (1986). Policy Implementation and Bureaucracy. USA: Brooks/Cole.
Royal Academy. (2013). Royal Academy Dictionary 2011. Bangkok: Nanmee Book Publishing.
Sabatier, P. (1986). Top-down and Bottom-Up Models of Policy Implementation: A Critical and Suggested Synthesis. Journal of Public Policy, 6(1), 21-48.
Sally, W. (2001). Oxford Advanced Learner’s Dictionary of Current English. New York: Oxford University.
Schofield, J., & Sausman, C. (2004). Symposium on Implementing Public Policy: Learning from Theory and Practice: Introduction. Public Administration, 82(2), 235-248.
Schouwstra, M., & Ellman, M. (2006). A New Exploratory Model for Policy Analysis and Evaluation. Amsterdam: Universiteit van Amsterdam.
Sharkansky, I. (1970). The Policy Analysis in the Political Science. Chicago: Markham Publishing.
Smith, K. B., & Larimer, C. W. (2009). The Public Policy Theory Primer. Philadelphia: Westview press.
Stokey, E., & Zeckhauser, R. (1978). Primer for Policy Analysis. New York: W.W. Norton.
Sutton, R. (1999). The Policy Process: An Overview. London: Chameleon Press Ltd.
Thissen, W. A., & Walker, W. E. (2013). Public Policy Analysis. New York: springer.
Van Meter, D. S., & Van Horn, C. E. (1975). The Policy Implementation Process: A Conceptual Framework. Administration & Society, 6(4), 445-488.
Williams, W. (1971). Social Policy Research and Analysis: The Experience in the Federal Social Agencies. New York: American Elsevier Publishing Co.th.
Williams, W. (1975). Implementation Analysis and Assessment. Policy Analysis, 1, 531-566.
Worthen, B. R., & Sanders, J. R. (1987). Educational Evaluation: Alternative Approaches and Practical Guidelines. USA: Longman Pub Group.
