การพัฒนาการท่องเที่ยววิถีชุมชนบ้านเดื่อ จังหวัดหนองคายอย่างยั่งยืน ภายใต้แนวทางการท่องเที่ยว 4.0

ผู้แต่ง

  • เมษ์ธาวิน พลโยธี อาจารย์ประจำสาขาวิชาการจัดการอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว คณะบริหารธุรกิจและการบัญชี มหาวิทยาลัยขอนแก่น
  • วันชัย ทิพนัส นักวิเคราะห์นโยบายและแผน อุทยานวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
  • สุจิรา บุญจิ่ม นักศึกษาปริญญาหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต คณะบริหารธุรกิจและการบัญชี มหาวิทยาลัยขอนแก่น
  • สตรีรัตน์ พุทธก้อม นักศึกษาปริญญาหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต คณะบริหารธุรกิจและการบัญชี มหาวิทยาลัยขอนแก่น

คำสำคัญ:

วิถีชุมชนบ้านเดื่อ, การท่องเที่ยวโดยชุมชน, การท่องเที่ยว 4.0

บทคัดย่อ

การศึกษาวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการจัดการท่องเที่ยวชุมชนท่องเที่ยวบ้านเดื่อ จังหวัดหนองคาย 2) เพื่อวิเคราะห์สภาพแวดล้อม และปัจจัยองค์ประกอบที่มีผลต่อการพัฒนาศักยภาพด้านการบริหารจัดการการท่องเที่ยวของชุมชน 3) เพื่อ นำเสนอแนวทางการปรับปรุงและพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างยั่งยืนภายใต้แนวทางการท่องเที่ยว 4.0 การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน เลือกกลุ่มตัวอย่างเชิงคุณภาพแบบเจาะจง คือหน่วยงานภาครัฐที่มีส่วนเกี่ยวข้องและผู้ประกอบการในพื้นที่ชุมชน และเลือกกลุ่มตัวอย่างเชิงปริมาณแบบบังเอิญ คือประชาชนในพื้นที่ จำนวน 230 คน ผลการศึกษาพบว่า 1) ชุมชนมีการบริหารการจัดการชุมชนเป็นอย่างดี บุคลากรในชุมชนและหน่วยงานภาครัฐมีส่วนร่วมในการพัฒนาพื้นที่มีการแบ่งหน้าที่บริหารอย่างชัดเจน มีการจัดการแต่งตั้งคณะกรรมการทุกส่วนเพื่อบริหารจัดการอย่างยั่งยืนและเป็นระบบ 2) สภาพแวดล้อมและองค์ประกอบด้านการท่องเที่ยวของชุมชนมีจุดแข็งด้านศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวที่มีความสวยงามระดับมาก มีการจัดสถานที่ท่องเที่ยวสะท้อนให้เห็นถึงวิถีชีวิต มีสิ่งอำนวยความสะดวกแก่นักท่องเที่ยวที่เพียงพอ ที่พักโฮมสเตย์บริการดีและกิจกรรมมากมาย มีสินค้า ผลิตภัณฑ์และบริการที่โดดเด่น อีกทั้งยังคงไว้ซึ่งประเพณีและวัฒนธรรมเป็นอย่างดี แต่อย่างไรก็ตามชุมชนยังมีจุดอ่อนด้านการจัดการศักยภาพทักษะของบุคลากรในชุมชน  3) แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยววิถีชุมชนภายใต้แนวทางการท่องเที่ยว 4.0 ซึ่งประกอบด้วยแนวทางการพัฒนาศักยภาพทักษะด้านเทคโนโลยีดิจิทัล 4.0 การสร้างข้อมูลทางอินเทอร์เน็ตส่งเสริมการท่องเที่ยว การยกระดับทักษะบุคลากร การบริหารจัดการและการมีส่วนร่วมสู่การท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน และการส่งเสริมสินค้า ผลิตภัณฑ์และบริการทางการท่องเที่ยวภายใต้การตลาดในยุค 4.0

เอกสารอ้างอิง

กรุงเทพธุรกิจ. (2560). ททท.ดัน “ท่องเที่ยว 4.0” เคลื่อนเศรษฐกิจ. สืบค้นจาก https://www.bangkokbiznews.com/news/detail/756663.

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2556). การท่องเที่ยวโดยชุมชนวิถีเก๋ไก๋อย่างยั่งยืน. สืบค้นจาก https://tatreviewmagazine.com/article/community-based-tourism/.

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2563). 9 แนวโน้มใหม่ในอนาคตการท่องเที่ยว. สืบค้นจาก https://thai.tourismthailand.org/Articles/9tat.

ณัฐกานต์ รุ่งเรือง. (2559). องค์ประกอบของการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนที่ส่งผลต่อแนวทางการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวอ่างวังแข้ และภูฆ้องคำ ตำบลแก่งเด็ง อำเภอกุดข้าวปุ้น จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 7(2), 198 - 213.

ประชาชาติธุรกิจ. (2561). เทรนด์ท่องเที่ยวปี 2018 ขับเคลื่อนเศรษฐกิจโลก. สืบค้นจาก https://www.prachachat.net/worldnews/news-95925.

พัชรภรณ์ สุนทรวิบูลย์. (2561). นวัตกรรมการ สื่อสารกับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวยุคประเทศไทย 4.0. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 6(12), 200-210.

สุประภา สมนักพงษ์. (2560). แนวโน้มและตลาดการท่องเที่ยว 4.0 ประเทศไทย. สืบค้นจาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/Veridian-E-Journal/article/view/110248.

สุมาลี โพธิ์พยัคฆ์. (2562). “บ้านเดื่อ” จากหมู่บ้านเกษตรริมโขง สู่หมู่บ้านท่องเที่ยว. สืบค้นจาก https://shorturl.asia/DMmTF.

สำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง. (2566). สถิติประชากรทางการทะเบียนราษฎร (รายเดือน). สืบค้นจาก https://stat.bora.dopa.go.th/stat/statnew/statMONTH/statmonth/#/mainpage.

สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2566). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ ฉบับที่ 3 พ.ศ. 2566 – 2570) (ฉบับประชาชน). สืบค้นจาก https://secretary.mots.go.th/ewtadmin/ewt/secretary/download/article/article_20230327145011.pdf

อธิป จันทร์สุริย์, จักรภัทร ประจักษ์ และ ษมาพร สุขทวี. (2564). แนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวตามองค์ประกอบการท่องเที่ยว ชุมชนบ้านสาขลา จังหวัดสมุทรปราการ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 10(2), 127-143.

Dodds, R. (2016). Mobilizing knowledge: determining key elements for success and pitfalls in developing community-based tourism. Current Issues in Tourism, 4,1547-1568.

Kotler, P., Kartajaya, H., and Setiawan, I. (2017). Marketing 4.0 - Moving from Traditional to Digital. Hoboken, NJ: John Wiley and Sons.

Yamane, T. (1967). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). Harper & Row.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-07-01

รูปแบบการอ้างอิง

พลโยธี เ. ., ทิพนัส ว., บุญจิ่ม ส. ., & พุทธก้อม ส. . (2025). การพัฒนาการท่องเที่ยววิถีชุมชนบ้านเดื่อ จังหวัดหนองคายอย่างยั่งยืน ภายใต้แนวทางการท่องเที่ยว 4.0. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 20(72), 72–83. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/researchjournal-lru/article/view/269065

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย