การเพิ่มมูลค่าและการสร้างช่องทางการตลาดเกษตรอินทรีย์ ภายใต้มาตรฐานอาหารปลอดภัยจังหวัดเลย
DOI:
https://doi.org/10.14456/lruj.2026.12คำสำคัญ:
การเพิ่มมูลค่า, ช่องทางการตลาด, เกษตรอินทรีย์, อาหารปลอดภัยจังหวัดเลยบทคัดย่อ
การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพปัญหาและความต้องการในการพัฒนาเกษตรอินทรีย์ภายใต้อาหารปลอดภัยจังหวัดเลย 2) เพื่อพัฒนาเกษตรอินทรีย์ให้เกิดมาตรฐานอาหารปลอดภัย รวมทั้งการพัฒนาผลิตภัณฑ์และบรรจุภัณฑ์ 3) เพื่อสร้างช่องทางการตลาดเกษตรอินทรีย์ภายใต้มาตรฐานอาหารปลอดภัยจังหวัดเลย แก่กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ เกษตรกรในพื้นที่ตำบลนาดินดำ อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย จำนวน 20 คน ใช้รูปแบบการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบผสมผสาน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ เครื่องมือและอุปกรณ์ทางวิทยาศาสตร์ ประเด็นสัมภาษณ์ ประเด็นสนทนากลุ่ม แบบประเมินความพึงพอใจ และแบบสังเกตการณ์มีส่วนร่วม สถิติที่ใช้ คือ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) ทราบถึงปัญหาของการทำการเกษตรแบบใช้สารเคมี ทั้งด้านสุขภาพ สิ่งแวดล้อม เศรษฐกิจ และสังคม ปัญหาของการทำการเกษตรแบบปลอดภัย ทั้งด้านการขาดแคลนน้ำ การป้องกันโรคพืชและแมลง ราคาผลผลิต และช่องทางการจัดจำหน่าย โดยเกษตรกรในพื้นที่มีความต้องการการส่งเสริมการปลูกผักให้ได้ตลอดทั้งปี ต้องการรับความรู้เกี่ยวกับการเกษตรและระบบการจัดการน้ำ 2) การอบรมเชิงปฏิบัติการเสริมความรู้ด้านต่างๆ ให้แก่ชุมชน จำนวน 3 ครั้ง กิจกรรมเชื่อมโยง จำนวน 3 กิจกรรม เครือข่ายที่มีส่วนร่วมในการสนับสนุน จำนวน 4 หน่วยงาน พัฒนาผลผลิตทางการเกษตรในพื้นที่และมีการถ่ายทอดเทคโนโลยีแก่ชุมชน จำนวน 6 ผลิตภัณฑ์ ได้รับการรับรองมาตรฐานอาหารปลอดภัยจังหวัดเลย และชุมชนมีระบบน้ำที่ใช้ในการทำการเกษตรอย่างทั่วถึงและสามาถปลูกผักตามฤดูกาลได้ 3) เกิดรูปแบบการสื่อสารการตลาดดิจิทัล 2 รูปแบบ ได้แก่ แบบออนไลน์ และออฟไลน์ และผลการทดสอบตลาดสำหรับผลิตภัณฑ์แปรรูปจากวัตถุดิบทางการเกษตรในพื้นที่อยู่ในระดับมากที่สุด ทำให้เกิดรายได้จากการจำหน่ายผลิตภัณฑ์ในระหว่างการดำเนินการวิจัย เกิดการขับเคลื่อนประเด็นอาหารปลอดภัยและการบูรณาการภาคส่วนรวมถึงมีงบประมาณสนับสนุน ภายใต้คำสั่งแต่งตั้งคณะกรรมการอาหารปลอดภัยจังหวัดเลย
Downloads
เอกสารอ้างอิง
Chaffey, D., & Ellis-Chadwick, F. (2022). Digital Marketing: Strategy, Implementation and Practice (8th ed.). Pearson.
Community Development Department. (2002). Annual Performance report of the Community Development Department for Fiscal Year 2002. Ministry of Interior. https://hdl.handle.net/20.500.14156/443770.
Department of Agricultural Extension. (2020). Operational Guidelines of the Department of Agricultural Extension for Fiscal Year 2020. https://www.doae.go.th/wp-content/uploads/2023/02/actionplandoae63.pdf.
Food and Agriculture Organization. (2019). Food Safety and Quality. FAO.
Howkins, J. (2001). The Creative Economy: How People Make Money from Ideas. Penguin.
IFOAM – Organics International. (2020). Principles of Organic Agriculture.
Kasikorn Research Center. (2020, Mar 6). 2020 Thai Economy to Grow at the Slowest Pace in 11 Years. (In Thai). https://www.kasikornresearch.com/en/analysis/k-econ/economy/Pages/y3853.aspx.
Kotler, P. & Armstrong G. (2010). The Four Ps of the Marketing Mix. Principle of Marketing (13th ed.). New Jersey: Pearson International Edition.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing Management (15th ed.). Pearson.
Loei Province. (2017). Loei Province Driving Agenda (THAILOEI 4.0). (In Thai). Published by the Office of the Board of Investment.
Loei Provincial Agriculture Office. (2023). Operational Report on the Loei Province Safe Food Standard Program. Loei Provincial Agriculture Office.
Mahattanachai, C. (2018). Integration of Digital Marketing for Promoting OTOP Products in Mae Rim District, Chiang Mai Province [Research report]. Chiang Mai Rajabhat University.
Maneewat, T. (2023). Building Community Collaborative Networks to Enhance the Effectiveness of Participative Management in Educational Institutions. Chintasit Academic journal, 1(4), 230-243. https://so19.tci-thaijo.org/index.php/Chintasit/article/view/896.
Mesinthree, S. (2016). Thailand 4.0: “Building strength from within and connecting Thailand’s economy to the world”. Eco-Challenge Magazine, 11(3), 5–9.
Office of the National Economic and Social Development Board. (1996). The Eighth National Economic and Social Development Plan (1997–2001). https://hdl.handle.net/20.500.14156/418098.
Porter, M. E. (1985). Competitive advantage: Creating and Sustaining Superior Performance. Free Press.
Schumpeter, J. A. (1934). The Theory of Economic Development. Harvard University Press.
Schwenke, R. W. (2013). Active Acoustics and Sound Reinforcement at TUI Operettenhaus, Hamburg: A Case Study. Journal of the Acoustical Society of America, 133(5). https://doi.org/10.1121/1.4805485.
Sumran, S., Topan, W., Intratrakul, K., & Suppunyakul, N. (2021). Product Development from Dragon Fruit Based on Creative Economy Concepts in Rong Chik Subdistrict, Phu Ruea District, Loei Province. Prawarun Agricultural Journal, 21(2), 127–135. https://doi.nrct.go.th/admin/doc/doc_658442.pdf.
Theekha-uttamakorn, C., & Samanttriporn, S. (2022). Cost and Return Analysis of Date Palm Cultivation in Pak Thong Chai District, Nakhon Ratchasima Province. Interdisciplinary Journal of Social Science and Communication, 5(1), 33–40. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/ISSC/article/view/254113.
United Nations Conference on Trade and Development. (2020). Creative Economy Outlook. United Nations.
Worapongpat, N., Choothong, R., Pelynbangyang, S., Niyomsilp, E. (2019). Digital Marketing Development Guidelines for Ban Chanode Community Enterprise Group Khlong Yong Community-Lan Tak Fah Nakhon Pathom Province. Journal of Legal Entity Management and Local Innovation, 6(2), 115–127. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jsa-journal/article/view/240537/164278.
Yang, T. A., Kim, D. J., Dhalwani, V., & Vu, T. K. (2008). The 8C Framework as a Reference Model for Collaborative Value Webs in the Context of Web 2.0. Proceedings of the 41st Annual Hawaii International Conference on System Sciences (HICSS-41). https://ieeexplore.ieee.org/document/4439024/.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความที่ปรากฎในวารสารฉบับนี้เป็นความคิดเห็นของผู้เขียนแต่ละท่าน สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย และกองบรรณาธิการ ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยและไม่มีส่วนรับผิดชอบใดๆ
สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย ขอให้ผู้อ่านอ้างอิงในกรณีที่ท่านคัดลอกเนื้อหาบทความในวารสารฉบับนี้
