การเพิ่มการเข้าถึงสวัสดิการของรัฐด้านการพัฒนาอาชีพของผู้พิการ ด้วยกลุ่มเครือข่าย: กรณีศึกษาสมาคมคนตาบอดและคนพิการจังหวัดร้อยเอ็ด

ผู้แต่ง

  • วีระชัย อาษารินทร์ นักศึกษามหาบัณฑิต หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น
  • อจิรภาส์ เพียรขุนทด อาจารย์ประจำวิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น

คำสำคัญ:

สวัสดิการสังคม, การพัฒนาอาชีพ, ผู้พิการ, สมาคม, เครือข่าย

บทคัดย่อ

                บทความวิจัยนี้มุ่งตอบคำถามการวิจัยที่ว่า สมาคมคนตาบอดและคนพิการจังหวัดร้อยเอ็ดช่วยเพิ่มการเข้าถึงสวัสดิการด้านการพัฒนาอาชีพให้แก่ผู้พิการในจังหวัดร้อยเอ็ดได้อย่างไร งานวิจัยนี้ใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกเป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูล โดยทำการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ตัวแทนจากสมาคมคนตาบอดและคนพิการจังหวัดร้อยเอ็ด เจ้าหน้าที่จากเทศบาลตำบลโนนชัยศรี อำเภอโพนทอง จังหวัดร้อยเอ็ด เจ้าหน้าที่สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัดร้อยเอ็ด และเจ้าหน้าที่จากกรมพัฒนาฝีมือแรงงานจังหวัดร้อยเอ็ด ข้อมูลที่เก็บรวบรวมมาได้ถูกนำมาวิเคราะห์ร่วมกับข้อมูลจากเอกสาร แนวคิดทฤษฎี และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง

                ผลการวิจัยพบว่า การเพิ่มการเข้าถึงสวัสดิการด้านการพัฒนาอาชีพของผู้พิการของรัฐด้วยกลุ่มเครือข่าย ทำให้ผู้พิการสามารถเข้าถึงสวัสดิการด้านอาชีพผ่านสมาคมคนตาบอดและคนพิการจังหวัดร้อยเอ็ด สมาคมฯ มีบทบาทหลัก 2 ประการได้แก่ การจัดทำฐานข้อมูลคนพิการ และการติดตามและดูแลผลประโยชน์ให้แก่ผู้พิการในจังหวัดร้อยเอ็ด นอกจากนี้ สมาคมฯยังมีส่วนช่วยผู้พิการให้สามารถ 1) เข้าถึงเงินอุดหนุนเพื่อการจัดอบรมด้านการพัฒนาอาชีพ ปีละ 50,000 บาท จาก 3 หน่วยงานของรัฐ ได้แก่ สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัดร้อยเอ็ด สำนักงานพัฒนาฝีมือแรงงานจังหวัดร้อยเอ็ด เทศบาลตำบลโนนชัยศรี ซึ่งสมาคมฯ ใช้จัดโครงการอบรมด้านการพัฒนาอาชีพให้แก่ ผู้พิการในจังหวัดร้อยเอ็ด และเป็นการเตรียมความพร้อมให้ความรู้ก่อนประกอบอาชีพที่เหมาะสมแก่ผู้พิการและสมาคมฯ และ 2) เข้าถึงเงินกู้ไม่มีดอกเบี้ยเพื่อเป็นทุนประกอบอาชีพ โดยสมาคมฯ เป็นตัวเชื่อมประสานให้ผู้พิการที่เป็นสมาชิกให้สามารถเข้าถึงเงินกู้ยืมจากกองทุนส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้พิการ และให้การประกอบอาชีพอิสระประสบความสำเร็จและมีรายได้ที่มั่นคง ซึ่งเป็นการกู้ยืมเงินที่ไม่เสียดอกเบี้ยตลอดระยะเวลา 5 ปี

เอกสารอ้างอิง

จิตติมา คิ้มสุขศรี. (2550). องค์กรทางสังคมและการฟื้นฟูสมรรถภาพ ด้านอาชีพคนพิการ: กรณีศึกษาศูนย์ฟื้นฟูอาชีพคนพิการพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.

ระพีพรรณ คำหอม. (2549). สวัสดิการสังคมกับสังคมไทย (Social Welfare in Thai Society) (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: บริษัท พริกหวานกราฟฟิคจำกัด.

วิจารณ์ พานิช. (2555). “องค์การแห่งการเรียนรู้และการจัดการความรู้”. เอกสารสรุปการบรรยายในหลักสูตรการบริหารงานภาครัฐและกฎหมายมหาชน รุ่นที่ 1 สถาบันพระปกเกล้า 11 พฤษภาคม 2555. สภาคนพิการทุกประเภท แห่งประเทศไทย. กฎหมายเพื่อคนพิการ. (กรุงเทพฯ: สภาคนพิการทุกประเภทแห่งประเทศไทย, 2556), หน้า 41.

สำนักงานส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการแห่งชาติ. (2557). รูปแบบและแนวทางการส่งเสริมกลุ่มอาชีพ กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. กรุงเทพฯ: ศรีการเมืองพิมพ์.

สุภลักษณ์ ภาระ. (2547). ผลสำเร็จในการประกอบอาชีพอิสระของคนพิการจากการกู้ยืมเงินของกองทุนฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพฯ.

ผู้ให้สัมภาษณ์

เสาวนีย์ บุบผาลิ. (มกราคม 7, 2564). ตำแหน่งประธานสมาคมฯ. [สัมภาษณ์].

ประมวล เจริญเขต. (มกราคม 7, 2564). [สัมภาษณ์].

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2022-02-18

รูปแบบการอ้างอิง

อาษารินทร์ ว., & เพียรขุนทด อ. (2022). การเพิ่มการเข้าถึงสวัสดิการของรัฐด้านการพัฒนาอาชีพของผู้พิการ ด้วยกลุ่มเครือข่าย: กรณีศึกษาสมาคมคนตาบอดและคนพิการจังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 17(59), 93–99. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/researchjournal-lru/article/view/251140

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิทยานิพนธ์