แนวทางการขับเคลื่อนสภาวัฒนธรรมจังหวัดเลยสู่การสร้างศักยภาพและองค์ความรู้ทางวัฒนธรรมพื้นที่จังหวัดเลยอย่างยั่งยืน

ผู้แต่ง

  • ไทยโรจน์ พวงมณี อาจารย์ประจำสาขาวิชาทัศนศิลป์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎเลย

คำสำคัญ:

การขับเคลื่อน, สภาวัฒนธรรม, การสร้างศักยภาพ, องค์ความรู้ทางวัฒนธรรม

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการขับเคลื่อนสภาวัฒนธรรมจังหวัดเลยสู่การสร้างองค์ความรู้ทางวัฒนธรรมจังหวัดเลยอย่างยั่งยืน ผู้เขียนเก็บรวบรวมข้อมูลจากเอกสาร งานวิจัยและบทความที่เกี่ยวข้องกับสภาวัฒนธรรมและลงพื้นที่ภาคสนามเก็บข้อมูลจากตัวแทนสภาวัฒนธรรมของจังหวัดเลย กรรรมการและผู้เกี่ยวข้อง พบว่า สภาวัฒนธรรมจังหวัดเลยเป็นกลุ่มบุคคลที่ถูกคัดเลือกขึ้นมาเป็นตัวแทนในการดำเนินการด้านวัฒนธรรม โดยสภาพของสภาวัฒนธรรมยังขาดความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการดำเนินการที่ชัดเจน ทำให้คนทั่วไปไม่เข้าใจบทบาทของสภาวัฒนธรรมจังหวัดเลย จึงต้องดำเนินการดังนี้  1) พัฒนาศักยภาพและการสร้างองค์ความรู้ทางวัฒนธรรมของสภาพวัฒนธรรม  2) การให้สมาชิกทุกคนและผู้เกี่ยวข้องมีส่วนร่วมในการมองเป้าหมายและวิธีการดำเนินการร่วมกัน  3) การกำหนดกลยุทธและกิจกรรมการขับเคลื่อนให้กลุ่มคณะกรรมการสภาวัฒนธรรมเพื่อสร้างองค์ความรู้ในพื้นที่  4) การสร้างเครือข่ายวัฒนธรรมระดับตำบล 5) แสวงหางบประมาณจากภาครัฐหรือเอกชนเข้าไปสนับสนุนการจัดกิจกรรมระดับจังหวัด ระดับอำเภอและระดับตำบล ส่วนแนวทางการขับเคลื่อนสภาวัฒนธรรมจังหวัดเลย มีดังนี้  1) การอบรมเชิงปฏิบัติการ  2) การศึกษาดูงาน  และ  3) การประชุมแลกเปลี่ยนเรียนรู้

เอกสารอ้างอิง

กาสัก เต๊ะขันหมาก และ กานดา เต๊ะขันหมาก. (2555). บทเรียนการดําเนินงานสภาวัฒนธรรม. กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม.

เกษม ปฐมฤกษ์. (2562). บทบาทและความร่วมมือของสภาวัฒนธรรมเขตกับสำนักงานเขต ในการอนุรักษ์ ฟื้นฟูและสืบสานวัฒนธรรมท้องถิ่น (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพฯ). สืบค้นจาก http://digital.library.tu.ac.th/tu_dc/frontend/Info/item/dc:179422

จิรวรรณ ทองพายัพ และ ในตะวัน กำหอม. (2564). การขอขึ้นบัญชีมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม ตามพระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษามรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม พ.ศ. 2559: กรณีศึกษาสภาวัฒนธรรม ตำบลขวาว อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารมหาจุฬาคชสาร, 12(1), 153-162.

ชวัลลักษณ์ คุณาธิกรกิจ, บุญเกียรติ การะเวกพันธุ์ และ จีระวัฒน์ ลีนะกนิษฐ์. (2563). การส่งเสริมศักยภาพสภาวัฒนธรรมในการดําเนินงานสงวนและรักษามรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้. วารสารรัชต์ภาคย์, 14(34), 186-202.

ทิพย์วรรณ จุลิรัชนีกร, อุบลวรรณ สวนมาลี และ แสนประเสริฐ ปานเนียม. (2562). การขับเคลื่อนศิลปะและวัฒนธรรมชุมชนเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่จังหวัดเพชรบุรี: กรณีศึกษาชุมชนนาพันสาม อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัย ราชภัฏสวนสุนันทา, 11(1), 22-31.

บุญจิรา นกเล็ก. (2548). การพัฒนาคู่มือการเก็บรวบรวมวัฒนธรรมท้องถิ่นสำหรับคณะกรรมการบริหารสภาวัฒนธรรมตำบล (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร, กรุงเทพฯ). สืบค้นจาก https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/7440?attempt=2&&locale-attribute=en

เมธาพร คงคาน้อย. (2553). นโยบายและแนวทางการส่งเสริมการปฏิบัติงานของสภาวัฒนธรรมในประเทศไทย (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร, กรุงเทพฯ) สืบค้นจาก https://dric.nrct.go.th/index.php?/Search/SearchDetail/258908

เมธาพร คงคาน้อย. (2554). นโยบายและแนวทางส่งเสริมการปฏิบัติงานของสภาวัฒนธรรมในประเทศไทย. Veridian E-Journal SU, 4(1), 623-644.

พรรณสุภา โพธิ์ย้อย. (2560). การนํานโยบายสภาวัฒนธรรมไปปฏิบัติ กรณีศึกษาสภาวัฒนธรรมตำบล จังหวัดสมุทรสาคร (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, กรุงเทพฯ). สืบค้นจาก http://libdcms.nida.ac.th/thesis6/2560/b201081.pdf

พรรณสุภา โพธิ์ย้อย และ ณัฐกริช เปาอินทร์. (2561). การนำนโยบายสภาวัฒนธรรมไปปฏิบัติกรณีศึกษาสภาวัฒนธรรมตำบล จังหวัดสมุทรสาคร. วารสารการเมืองการปกครอง, 8(3), 132-151.

พระครูใบฎีกาธีรยุทธ ภู่โคกหวาย และ พระเทพศาสนาภิบาล. (2565). รูปแบบกลไกการขับเคลื่อนเศรษฐกิจและสังคมในการพัฒนาศักยภาพทุนทางทรัพยากรและทุนทางวัฒนธรรมไทย. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 7(1), 254-269.

สมบัติ นามบุรี และ ธิติวุติ หมั่นมี. (2564). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการอนุรักษ์ ฟื้นฟูประเพณีวัฒนธรรมท้องถิ่นจังหวัดชัยภูมิ. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 7(6), 126-136.

ลินดา ภูถุ. (2548). สภาพและแนวทางการปฏิบัติงานวัฒนธรรมของคณะกรรมการบริหารสภาวัฒนธรรมอำเภอ จังหวัดนครปฐม (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร, กรุงเทพฯ). สืบค้นจาก https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/7493

เลหล้า ตรีเอกานุกูล. (2562). การเฝ้าระวังทางวัฒนธรรมของประชาชนในจังหวัดเชียงราย. สักทอง: วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 25(4), 36-42.

รณรงค์ จันใด. (2564). การพัฒนาโครงสร้างคณะกรรมการบริหารสภาวัฒนธรรมด้วยพลังการมีส่วนร่วมของเครือข่ายในพื้นที่ตามพระราชบัญญัติวัฒนธรรมแห่งชาติ พ.ศ. 2553. วารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์, 29(1), 138-176.

ศศิชา นิยมสันติ และ ชาญเดช เจริญวิริยะกุล. (2564). การบริหารจัดการงานสภาวัฒนธรรม เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร. วารสารปรัชญาปริทรรศน์, 26(2), 23-33.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2023-12-29

รูปแบบการอ้างอิง

พวงมณี ไ. (2023). แนวทางการขับเคลื่อนสภาวัฒนธรรมจังหวัดเลยสู่การสร้างศักยภาพและองค์ความรู้ทางวัฒนธรรมพื้นที่จังหวัดเลยอย่างยั่งยืน. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 18(66), 1–10. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/researchjournal-lru/article/view/264943

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ