การวิเคราะห์ศักยภาพสถาบันเกษตรกร และผู้ประกอบการรวบรวมและแปรรูปยางพาราในพื้นที่จังหวัดเลย

ผู้แต่ง

  • นิกร น้อยพรม อาจารย์ประจำสาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
  • ญาณินท์ ทองมาก อาจารย์ประจำสาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
  • ณรงค์ กมลชิต นักวิชาการคลังชำนาญการพิเศษ สำนักงานคลังจังหวัดเลย

คำสำคัญ:

การวิเคราะห์ศักยภาพ, สถาบันเกษตรกร, ผู้ประกอบการรวบรวมและแปรรูปยางพารา

บทคัดย่อ

งานวิจัยฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับศักยภาพของสถาบันเกษตรกรและผู้ประกอบการรวบรวมและแปรรูปยางพาราในพื้นที่จังหวัดเลย  และ 2) เพื่อวิเคราะห์ศักยภาพของสถาบันเกษตรกรและผู้ประกอบการรวบรวมและแปรรูปยางพารา เพื่อกำหนดกลยุทธ์ในการพัฒนาการค้าในพื้นที่จังหวัดเลย โดยเป็นการวิจัยแบบผสมผสาน ระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามแบบมีโครงสร้างในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากสถาบันเกษตรกรและผู้ประกอบการฯ ที่เข้าร่วมโครงการ รวมทั้งสิ้นจำนวน 10 แห่ง โดยกลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย ผู้บริหาร และสมาชิกของสถาบันเกษตรกร จำนวน 30 ราย และการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการสัมภาษณ์เจ้าหน้าที่หน่วยงานรัฐผู้เกี่ยวข้องกับยางพาราระดับผู้บริหาร หรือหัวหน้างาน ที่ปฏิบัติงานในด้านการพัฒนายางพาราจากสำนักงานการยางแห่งประเทศไทยในจังหวัดเลย สำนักงานสหกรณ์จังหวัดเลย และธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตรสำนักงานจังหวัดเลย โดยเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง รวมทั้งหมด 6 ท่าน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสัมภาษณ์และแบบสอบถามเชิงโครงสร้าง การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณผู้วิจัยประมวลผลโดยใช้สถิติพรรณนา ในการอธิบาย ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน  เพื่อทำการแปลผลหาจุดแข็งหรือจุดอ่อนโอกาสหรืออุปสรรค ส่วนการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการตีความสร้างข้อสรุปแบบอุปนัย มาวิเคราะห์เพื่อหาบทสรุปเป็นกลยุทธ์ โดยการวิเคราะห์สภาพแวดล้อมภายในและภายนอก (SWOT analysis) ในรูปแบบความสัมพันธ์แบบเมตริกซ์ (TOWS matrix)

ผลการศึกษาพบว่า ศักยภาพปัจจัยภายในของสถาบันเกษตรกรและผู้ประกอบการรวบรวมและแปรรูปยางพาราในพื้นที่จังหวัดเลย มีจุดแข็ง คือ มีตลาดรองรับแน่นอนในการขายผลผลิตยางพารา โดยมีศักยภาพอยู่ในระดับมาก มีจุดอ่อนคือ อำนาจต่อรองกับตลาดที่ส่งผลผลิตยางพาราไปขายต่อ และมีแหล่งเงินกู้เพียงพอให้เกิดสภาพคล่อง โดยมีศักยภาพอยู่ในระดับน้อย มีโอกาส คือ ภาครัฐมีการสนับสนุนเงินทุน ภาครัฐมีนโยบายและมาตรการในการช่วยเหลืออย่างต่อเนื่อง การประกอบอาชีพรับซื้อผลผลิตยางพารามีเงินเลี้ยงดูครอบครัวให้มีความเป็นอยู่ที่ดี และเกษตรกรมีการใช้เทคโนโลยีที่ส่งเสริมการผลิตยางพาราที่หลากหลาย ทำให้มีการับซื้อผลผลิตยางพาราที่หลากหลายโดยมีศักยภาพอยู่ในระดับมาก และมีอุปสรรค คือ สภาวะเศรษฐกิจปัจจุบันมีผลต่อรายได้จากการขายผลผลิตยางพารา โดยมีศักยภาพอยู่ในระดับน้อย และได้กลยุทธ์ทั้งหมด 4 กลยุทธ์ได้แก่ 1) กลยุทธ์การพัฒนาตลาดรับซื้อผลผลิตยางพารา 2) กลยุทธ์การตลาดในพื้นที่ 3) กลยุทธ์สนับสนุนเงินทุน 4) กลยุทธ์สร้างเครือข่าย คณะผู้บริหารการคลังประจำจังหวัดเลยรวมทั้งหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการส่งเสริมยางพารา สามารถนำกลยุทธ์ไปประยุกต์ใช้จัดทำโครงการพัฒนาการค้าในพื้นที่ต่อไป

เอกสารอ้างอิง

จักรี สุจริตธรรม, เชิดเกียรติ กุลบุตร และ สุวารีย์ ศรีปูณะ. (2561). การสร้างความมั่นคงทางสังคมด้วยกระบวนการกลุ่มในการพัฒนาเกษตรกรชาวสวนยางพาราแบบครบวงจรในจังหวัดเลย. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 18(3), 14.

ชิราภรณ์ วงศ์แสน. (2559). การวิเคราะห์ศักยภาพของประเทศสมาชิก ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนเพื่อกำหนดยุทธศาสตร์การรองรับเงินทุนไหลเข้าจากต่างประเทศ. วารสารเศรษฐศาสตร์และกลยุทธ์ การจัดการ, 3(2), 70 - 82.

โซเฟีย แวหะมะ. (2561). การวิเคราะห์ศักยภาพของผู้ประกอบการรับซื้อผลผลิตยางพารารายย่อยเพื่อกำหนดกลยุทธ์ในการพัฒนาการค้าในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนใต้. วารสารวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (2561), 29(3), 102 -116.

บัญชา สมบูรณ์สุข, ประวัติ เวทย์ประสิทธิ์, ปุรวิชญ์ พิทยาภินันท์, และ วิโชติ จงรุ่งโรจน์. (2558). ศึกษาศักยภาพและการจัดการ ของแรงงานครัวเรือนในระบบการผลิตยางพาราขนาดเล็ก: กรณีศึกษาพื้นที่ปลูกยางพาราดั้งเดิมในภาคใต้ของประเทศไทย. วารสารเกษตรศาสตร์ (สังคม), 36(2), 258 - 270.

บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

ปัชฌา ตรีมงคล. (2559). การพัฒนากลยุทธ์การจัดการความรู้เชิงรุก สำหรับชุมชนผู้ผลิตวัตถุดิบในห่วงโซ่อุปทานกิจการเพื่อสังคม (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร, กรุงเทพฯ.

พัชรี หล้าแหล่ง. (2555). แนวทางการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนตาม ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของกลุ่มสหกรณ์ผู้ปลูกกาแฟ จังหวัดชุมพร จำกัด. วารสาร Veridian E-Journal, SU, 5(1), 586 - 601.

พุฒิสรรค์ เครือคำ, และ พนิตพิมพ์ สิทธิศักดิ์. (2560). การวิเคราะห์ระบบตลาดและส่วนเหลื่อมการตลาดยางพาราของเกษตรกรรายย่อยในจังหวัดเชียงรายและพะเยา. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 5(2), 330-339.

มณิสร อนันต๊ะ, สุกัลยา ศิริฟองนุกูล, และ สมจิตต์ ศิขรินมาศ. (2553). รูปแบบการซื้อขายยางก้อนถ้วยในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. กรุงเทพฯ: คลังผลงานวิจัย กรมวิชาการเกษตร.

มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (ม.ป.ป.). เรื่องที่ 5.1.3 ปัจจัยในการกำหนดราคา. สืบค้นจาก https://www.stou.ac.th/stouonline/lom/data/sms/market/unit5/Subm1/U513-1.htm

ศิริชัย กาญจนวาสี. (2544). ทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักงานเกษตรและสหกรณ์จังหวัดเลย. (2563, 1 กรกฏาคม). ข้อมูลทั่วไปและข้อมูลด้านการเกษตร จังหวัดเลย ประจำปี 2562. สืบค้นจาก https://www.opsmoac.go.th/loei-performance-files-431991791857.

สำนักงานคลังจังหวัดเลย. (2564, 30 กันยายน). รายงานผลการประเมินโครงการนำร่องยกระดับรายได้เกษตรกรจังหวัดเลยด้วยการปรับเปลี่ยนวิถีการผลิตและการขายยางพาราสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน. สืบค้นจาก https://www.cgd.go.th/cs/lei/lei/5.2ผลงาน/บทความวิชาการ.html

สุภาภรณ์ พวงชมพู และ เพียรศักดิ์ ภักดี. (2554). รูปแบบการค้า น้ำยางสดของเกษตรกรในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน. วารสารแก่นเกษตร, 39(ฉบับพิเศษ), 236 - 240.

สุรพงษ์ คงสัตย์ และ ธีรชาติ ธรรมวงค์. (2558, 25 พฤศจิกายน). การหาค่าความเที่ยงตรงของแบบสอบถาม (IOC). สืบจาก https://www.mcu.ac.th/article/detail/14329

โสมรัตมิ์ จันทรัตน์, อัจจนา ล่ำซำ, ณรงค์ฤทธิ์ อดุลย์ฐานานุศักดิ์, ลัทธพร รัตนวรารักษ์, ชนกานต์ ฤทธินนท์ และ บุญธิดา เสงี่ยมเนตร. (2563, 15 พฤษภาคม). ครัวเรือนเกษตรไทยในวิกฤติโควิด-19. สืบค้นจาก https://www.pier.or.th/abridged/2020/11/

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-04-01

รูปแบบการอ้างอิง

น้อยพรม น., ทองมาก ญ., & กมลชิต ณ. (2024). การวิเคราะห์ศักยภาพสถาบันเกษตรกร และผู้ประกอบการรวบรวมและแปรรูปยางพาราในพื้นที่จังหวัดเลย. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 19(67), 16–28. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/researchjournal-lru/article/view/265469

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย