แนวทางการสร้างเนื้อหาของการตลาดแบบอินฟลูเอนเซอร์ สำหรับอุตสาหกรรมท่องเที่ยวของประเทศไทย
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความท้าทายและโอกาสของการตลาดแบบอินฟลูเอนเซอร์สำหรับอุตสาหกรรมท่องเที่ยวของประเทศไทย 2) ศึกษาแนวทางการสร้างเนื้อหาของการการตลาดแบบอินฟลูเอนเซอร์สำหรับอุตสาหกรรมท่องเที่ยวของประเทศไทย งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้วิธีวิทยาการวิเคราะห์เนื้อหา ร่วมกับเทคนิคการเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการจัดเสวนากลุ่ม จากกลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลักคัดเลือกแบบเจาะจงจากหน่วยงานภาครัฐที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมท่องเที่ยว อินฟลูเอนเซอร์ด้านการท่องเที่ยว และนักท่องเที่ยวอาสาสมัครชาวไทย จำนวนทั้งหมด 23 คน ผ่านการวิเคราะห์แก่นสาระ ผลการศึกษาพบว่า 1) อินฟลูเอนเซอร์เปรียบเสมือนประตูด่านแรกที่สร้างอิทธิพลต่อนักท่องเที่ยวผ่านสื่อสังคมออนไลน์แต่ละประเภท ผ่านการเชื่อมโยงเหตุการณ์และเรื่องราวต่างๆ ของสินค้าและบริการของผู้ประกอบการ เพื่อนำมาถ่ายทอดให้เป็นที่รู้จักนักท่องเที่ยว และ 2) การสร้างเนื้อของอินฟลูเอนเซอร์ต้องสร้างขึ้นจากข้อดีและข้อเสียของสินค้าและบริการแต่ละประเภทแบบไม่ปรุงแต่ง เพื่อแสดงออกถึงความจริงใจของผู้ส่งสาร โดยวัดผลจากการค่าการมองเห็น และการปฏิสัมพันธ์ สามารถแบ่งออกเป็นขั้นตอนต่างๆ ประกอบด้วย การค้นหาตัวตน การพัฒนาให้มีคุณภาพ การสร้างเนื้อหา และการใช้กลุ่มอินฟูลเอนเซอร์
เอกสารอ้างอิง
การันต์ เจริญสุวรรณ และ กัณฑิมาลย์ จินดาประเสริฐ. (2565). สถานการณ์การตลาดดิจิทัลของธุรกิจโรงแรมในเขตเมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี. วารสารพิกุล, 20(2), 51-65.
จุฑาพร บุญคีรีรัตน์ และ ณัฐภาณี จริตไทย. (2563). การเปลี่ยนแปลงรูปแบบการท่องเที่ยวกับเทคโนโลยีสารสนเทศบนโลกดิจิทัล. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 12(2), 285-301.
ธนธร สันติชาติ, เกิดศิริ เจริญวิศาล และ มนัสสินี บุญมีศรีสง่า. (2564). การสร้างประสบการณ์ประสาทสัมผัสสำหรับการจัดงานนิทรรศกาลเชิงวัฒนธรรมในประเทศไทย. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 16(58), 1-12.
ธีรารัตน์ รัตนวิสุทธิ์อมร และ ปิยวรรณ สิริประเสริฐศิลป์. (2564). คอนเทนต์ที่ผู้บริโภคต้องการสำหรับการตัดสินใจซื้อข้าวอินทรีย์ออนไลน์ในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์น, 15(1), 29-46.
วันฉัตร กันหา และ ทิวาวรรณ ศิริเจริญกันหา. (2566). การวิเคราะห์องค์ประกอบการสร้างดิจิทัลคอนเทนต์เพื่อสร้างแรงจูงใจในการท่องเที่ยว: ในมุมมองนักท่องเที่ยวชาวไทย. วารสารปาริชาติ, 36(4), 1-17.
สุธีย์ จุฬากาญจน์ และ พันธ์ทิพา คนฉลาด. (2566). รูปแบบการสื่อสารการตลาดดิจิทัลสำหรับกลุ่มเจเนอเรชั่นแซด. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 11(1), 82-93.
Braun, V., and Clarke, V. (2022). Conceptual and design thinking for thematic analysis. Qualitative Psychology, 9(1), 3-26.
Campbell, C., and Farrel, J. (2020). More than meets the eye: The functional components underlying influencer marketing. Business Horizons, 63(4), 469-479.
Chan, M.T.Y., Fong, L.H.N. and Law, R. (2021). Choosing the Right Social Media Influencer for Hotel: The Perspective of Consumers. Journal of Hospitality & Tourism, 19(1), 36-47.
Chopra, A., Avhad, V. and Jaju, S. (2021). Influencer Marketing: An Exploratory Study to Identify Antecedents of Consumer Behavior of Millennial. Business Perspectives and Research. 9(1), 77-91.
Dewi, I. A., Yudhistira, P. A., and Agustina, N. W. (2022). Impact of Digital Content Marketing on Tourist Visit Interest to Melasti Beach: The Mediating Role of Social Word of Mouth. Journal of Theoretical and Applied Management, 15(2), 286-299.
Elo, S., and Kyngäs, H. (2008). The qualitative content analysis process. Journal of advanced nursing, 62(1), 107-115.
Femenia-Serra, F., and Gretzel, U. (2020). Influencer marketing for tourism destinations: Lessons from a mature destination. Information and Communication Technologies in Tourism 2020: Proceedings of the International Conference (pp. 65-78). Surrey, United Kingdom.
Flick, U. (2004). Triangulation in qualitative research. A companion to qualitative research, 178-183.
Ingrassia, M., Bellia, C., Giurdanella, C., Columba, P., and Chironi, S. (2022). Digital Influencers, Food and Tourism-A New Model of Open Innovation for Business in the Ho.Re.Ca. Sector. Journal of Open Innovation: Technology, Market, and Complexity, 8(50), 1-29.
Jang, W., Kim, J., Kim, S., and Chun, J. W. (2021). The role of engagement in travel influencer marketing: the perspectives of dual process theory and the source credibility model. Current Issues in Tourism, 24(17), 2416-2420.
Jansen. N., and Hinz, O. (2022). Inferring opinion leadership from digital footprints. Journal of Business Research, 139, 1123-1137.
Kapoor, P. S., Balaji, M. S., Jiang, Y., and Jebarajakirthy, C. (2022). Effectiveness of travel social media influencers: A case of eco-friendly hotels. Journal of travel research, 61(5), 1138-1155.
Kilipiri, E., Papaioannou, E., and Kotzaivazoglou, I. (2023). Social Media and Influencer Marketing for Promoting Sustainable Tourism Destinations: The Instagram Case. Sustainability, 15(8), 6374.
Macmillan, T. T. (1971). The Delphi technique. Paper presented at the annual meeting of the California Junior College Associations Committee on Research and Development. Monterey: California.
Nadanyiova, M., Gajanova, L., Majerova, J., and Lizbetinova, L. (2020). Influencer Marketing and its Impact on Consumer Lifestyles. Forum Scientiae Oeconomia, 8(2), 110-120.
Nguyen, P.M.B., Pham, X.L. and Truong, G.N.T. (2023). A Bibliometric Analysis of Research on Tourism Content Marketing: Background Knowledge and Thematic Evolution. Heliyon, 9(10), 1-17.
Ong, Y. X., and Ito, N. (2019). I want to go there too!” Evaluating social media influencer marketing effectiveness: a case study of Hokkaido’s DMO. Information and Communication Technologies in Tourism 2019: Proceedings of the International Conference (pp. 132-144). Nicosia, Cyprus.
Pinaria, N. W. C., and Sumartini, A. R. (2023). Strategi Pemasaran Konten Melalui Media Sosial Instagram Di Bali Coconut House. Widya Manajemen, 5(1), 56–66.
Ponirah, A. (2020). Influencer Marketing as a Marketing Strategy. Journal of Economic ate Studies, 4(1), 11-16.
Sammis, K., Lincoln, C., and Pomponi, S. (2016). Influencer marketing for dummies. New Jersey: John Wiley & Sons.
Santiago, J. K. and Castelo, I.M. (2020). Digital influencers: An exploratory study of influencer marketing campaign process on Instagram. Journal of Applied Knowledge Management, 8(2), 31-52.
Santos, S., Vasconcelos, M., and Ferreira, S. (2023). Tourists’ Engagement on Tourism Organizations' Facebook Pages: The Role of User-Generated Content. Proceedings of the 6th International Conference on Tourism Research, ICTR 2023. (pp. 283-291). Cyprus, Neapolis University Pafos.
Singh, R., and Mehraj, N. (2019). Evaluating the influence of destination brand experience on tourist behavioral intention. Enlightening tourism a path making journal, 9(2), 199-227.
ผู้ให้สัมภาษณ์
กฤษณพงศ์ เลิศบำรุงชัย. (2566, 19 พฤศจิกายน). ผู้เชี่ยวชาญสาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี และผู้ดูแลเพจ TouchPoint. [สัมภาษณ์]
ภูวนาท ทานะ.(2566, 19 พฤศจิกายน). Travel Blogger จากเพจ Palapili Thailand. [สัมภาษณ์]
สมฤดี จิตรจง. (2566, 19 พฤศจิกายน). รองผู้ว่าการด้านการตลาดภายในประเทศ การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. [สัมภาษณ์]
สิษฐารัตน์ ปี่ทอง. (2566, 19 พฤศจิกายน). เจ้าของช่อง YouTube: BEAMSENSEI. [สัมภาษณ์]
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความที่ปรากฎในวารสารฉบับนี้เป็นความคิดเห็นของผู้เขียนแต่ละท่าน สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย และกองบรรณาธิการ ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยและไม่มีส่วนรับผิดชอบใดๆ
สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย ขอให้ผู้อ่านอ้างอิงในกรณีที่ท่านคัดลอกเนื้อหาบทความในวารสารฉบับนี้
