แนวคิดใหม่ในการบริหารจัดการความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง จากกรอบดั้งเดิมสู่ความยั่งยืนและนวัตกรรม

ผู้แต่ง

  • ฉัฐวัฒน์ ชัชณฐาภัฏฐ์ อาจารย์ประจำสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ คณะบริหารธุรกิจและรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น

คำสำคัญ:

ความรับผิดชอบต่อสังคมองค์กร (CSR), อุตสาหกรรมก่อสร้าง, นวัตกรรมอย่างยั่งยืน

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ผลกระทบของการมุ่งเน้นความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรธุรกิจรับเหมาก่อสร้างต่อความเชื่อมั่นและความเข้าใจของผู้บริโภค และ 2) วิเคราะห์บทบาทของความรับผิดชอบต่อสังคมที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพและความยั่งยืนของธุรกิจรับเหมาก่อสร้างในระยะยาว โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึก ทั้งทางสมาร์ตโฟนและการสนทนากลุ่มผ่านแอปพลิเคชันไลน์ กลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญแบ่งเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ 1) ผู้บริหารในบริษัทรับเหมาก่อสร้างที่มีนโยบายด้านความยั่งยืน จำนวน 3 ท่าน  2) ผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย เช่น ชุมชน พนักงาน และผู้รับเหมารายย่อย จำนวน 7 ท่าน และ 3) นักวิชาการและเจ้าหน้าที่รัฐที่เกี่ยวข้องกับนโยบายด้านความยั่งยืน จำนวน 10 ท่าน รวมทั้งหมด 20 ท่าน โดยใช้เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และวิเคราะห์ข้อมูลโดยการตีความเชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) การมุ่งเน้นความรับผิดชอบต่อสังคมช่วยเสริมสร้างความเชื่อถือของผู้บริโภคและสนับสนุนการเติบโตอย่างยั่งยืนขององค์กร โดยกระตุ้นให้เกิดการปรับเปลี่ยนวิสัยทัศน์และแนวทางการดำเนินธุรกิจให้สอดคล้องกับความต้องการของตลาด และ 2) ความรับผิดชอบต่อสังคมส่งเสริมประสิทธิภาพองค์กรผ่านการสร้างความเชื่อมั่นและมูลค่าทางธุรกิจ รวมถึงการบริหารจัดการที่มุ่งเน้นผลสัมฤทธิ์และเป้าหมายระยะยาว องค์กรที่ให้ความสำคัญกับประเด็นดังกล่าวสามารถสร้างความได้เปรียบในการแข่งขันและพัฒนาอย่างต่อเนื่อง

ประวัติผู้แต่ง

ฉัฐวัฒน์ ชัชณฐาภัฏฐ์, อาจารย์ประจำสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ คณะบริหารธุรกิจและรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น

อาจารย์

เอกสารอ้างอิง

กนกวรรณ บิลอาหวัง. (2563). การควบคุมต้นทุนของผู้ประกอบการธุรกิจรับเหมาก่อสร้างในอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, สงขลา.

จิราภรณ์ บุญยิ่ง. (2559). การบริหารจัดการธุรกิจรับเหมาก่อสร้างในนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร, 11(3), 145-147.

ตฤณ ไหมฉิม และ ณัฐวุฒิ บุญศรี. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสามารถในการดำเนินธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง: กรณีศึกษาผู้ประกอบการในจังหวัดภูเก็ต. ใน การประชุมวิชาการด้านมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ระดับชาติครั้งที่ 2 (หน้า 1-12). คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

ธนพนธ์ อัศวศิริโรจน์, กองกูณฑ์ โดชัยวัฒน์ และ สิทธิชัย นาดสุขสกุล. (2563). การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความอยู่รอดของผู้ประกอบการรับเหมาก่อสร้างขนาดกลางและขนาดย่อมในเขตกรุงเทพมหานคร. ใน การประชุมสัมมนาวิจัยเพื่ออนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและพัฒนาศักยภาพทางเศรษฐกิจเชิงพื้นที่ ครั้งที่ 11 ประจำปี 2563 (หน้า 55-67). สถาบันวิจัยด้านสิ่งแวดล้อม กรุงเทพมหานคร.

ธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด (มหาชน). (2562). ธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง Krungsri Research. สืบค้นจาก https://www.krungsri.com/th/research/industry/industry-outlook/construction-construction-materials/construction-contractors/io/construction-contractor-2020

วัชรพงศ์ ดีวงษ์. (2563). ปัจจัยที่มีผลต่อความอยู่รอดและความสามารถในการแข่งขันของผู้ประกอบการรับเหมาก่อสร้างจัดตั้งใหม่: กรณีศึกษาผู้ประกอบการในเขตเทศบาลนครอุดรธานี. วารสารสถาปัตยกรรมการออกแบบและการก่อสร้าง, 2(1), 71-82.

สุธิดา สัจจะหฤทัย และ สุนีย์มาลย์ กะมาลย์. (2565). รูปแบบความรับผิดชอบต่อสังคมในธุรกิจอสังหาริมทรัพย์. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 12(3), 225-240.

อนันต์ แก้วชื่น. (2558). แนวทางแก้ไขความเสี่ยงที่มีผลกระทบต่อการบริหารงานธุรกิจรับเหมาก่อสร้างของผู้รับเหมาก่อสร้างในเขตอำเภอพรหมคีรี จังหวัดนครศรีธรรมราช (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, นครศรีธรรมราช.

อนุพันธ์ ปทุมาสูตร. (2558). รูปแบบและกลยุทธ์ในการดำเนินธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง: กรณีศึกษา หจก. เล้าจุ้นฮะก่อสร้าง (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร, นครปฐม.

Badger, B. (2019). Organizational leadership: It's about people, not process. National Academy of Construction (NAC) Executive Insights. Retrieved from https://www.naocon.org/wp-content/uploads/Organizational-Leadership-Its-About-People-Not-Process.pdf

Creswell, J. W. (1998). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five traditions. Thousand Oaks, CA: Sage Publications.

Imran, A., and Khan, A. H. (2020). Evaluation of quality control practices in building construction of Pakistan. Mehran University Research Journal of Engineering and Technology, 38(1), 69-82.

International Partnering Institute. (2020). What is construction partnering. Retrieved from https://partneringinstitute.org/about/what-is-construction-partnering

Rizka, M., and Isvara, W. (2021). Schedule risk assessment in high-rise building construction projects with joint operation scheme by foreign contractor in Indonesia. International Journal of Scientific and Research Publications, 11(7), 49-60.

Smith, J., and Jones, A. (2020). Constant comparison analysis: A qualitative approach to data analysis. Journal of Qualitative Research, 15(2), 45-62.

Yenyuak, C. (2021). Project management. Pathum Thani, Thailand: Rangsit University.

ผู้ให้สัมภาษณ์

ผู้ให้ข้อมูล 1. (2566, 15 มีนาคม). ผู้จัดการฝ่ายพัฒนาองค์กร, บริษัทรับเหมาก่อสร้างแห่งหนึ่ง. [สัมภาษณ์]

ผู้ให้ข้อมูล 2. (2566, 18 มีนาคม). วิศวกรโครงการ, บริษัทรับเหมาก่อสร้างแห่งหนึ่ง. [สัมภาษณ์]

ผู้ให้ข้อมูล 3. (2566, 20 มีนาคม). นักวิเคราะห์นโยบายและแผน, หน่วยงานด้านสิ่งแวดล้อม. [สัมภาษณ์]

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-09-29

รูปแบบการอ้างอิง

ชัชณฐาภัฏฐ์ ฉ. (2025). แนวคิดใหม่ในการบริหารจัดการความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง จากกรอบดั้งเดิมสู่ความยั่งยืนและนวัตกรรม. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 20(73), 140–150. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/researchjournal-lru/article/view/273521

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย