ความไม่มั่นคงในการทำงานที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์กร: บทบาทตัวแปรส่งผ่านการระบุตัวตนต่อองค์กรของพนักงานธนาคาร เขตภาคกลาง

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมาย 1) วิเคราะห์อิทธิพลของความไม่มั่นคงในการทำงาน และการระบุตัวตนต่อองค์กรที่มีต่อการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์กร และ 2) ทดสอบบทบาทตัวแปรส่งผ่านของการระบุตัวตนต่อองค์กรในความสัมพันธ์ระหว่างความไม่มั่นคงในการทำงานและการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์กร งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ เก็บรวบรวมข้อมูลจากพนักงานธนาคาร เขตภาคกลาง จำนวน 365 ราย วิเคราะห์ข้อมูลด้วยโมเดลสมการโครงสร้าง ผลการวิจัยพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุระหว่าง 21-30 ปี สถานภาพโสด ระดับการศึกษาปริญญาตรี และระยะเวลาการทำงาน 4-6 ปี ผลการทดสอบโมเดลสมการเชิงโครงสร้าง พบว่า โมเดลมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์อยู่ในระดับที่ดีมาก มีค่าดัชนีความสอดคล้องดังนี้ = 618.87, df = 262, /df = 2.36, GFI = 0.879, RMR = 0.055, CFI = 0.931, IFI = 0932, TLI = 0.922, RMSEA = 0.061 ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า 1) ความไม่มั่นคงในการทำงานไม่มีอิทธิพลทางลบต่อการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์กรด้านความเอาใจใส่ต่อเพื่อนร่วมงาน แต่มีอิทธิพลทางลบต่อการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์กรด้านคุณลักษณะการเป็นสมาชิกที่ดี 2) ความไม่มั่นคงในการทำงานมีอิทธิพลทางลบต่อการระบุตัวตนต่อองค์กร 3) การระบุตัวตนต่อองค์กรมีอิทธิพลทางบวกต่อการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์กรด้านการใส่ใจต่อเพื่อนร่วมงาน และด้านคุณลักษณะการเป็นสมาชิกที่ดี และ 4) การทดสอบตัวแปรส่งผ่านพบว่าการระบุตัวตนต่อองค์กรมีอิทธิพลส่งผ่านในความสัมพันธ์ระหว่างความไม่มั่นคงในการทำงานและการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์กร ทั้งนี้ผู้บริหารและผู้จัดการฝ่ายทรัพยากรมนุษย์สามารถนำผลวิจัยไปสร้างความผูกพัน ทำให้พนักงานรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งขององค์กรเพื่อธำรงรักษาพนักงานให้คงอยู่ในองค์กรต่อไป