การใช้เทคนิคบูรณาการแบบองค์รวม ตามหลักการดีไออาร์ ฟลอร์ไทม์ พัฒนาด้านภาษาและสังคมของเด็กที่มีภาวะออทิสซึม
Main Article Content
บทคัดย่อ
ออทิสติก (Autism) เป็นโรคหรือกลุ่มอาการที่เกิดขึ้นในเด็ก เนื่องจากสมองผิดปกติ เด็กจะอยู่ในโลกของตนเอง และขาดความสนใจ ที่จะมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคมร่วมกับผู้อื่น ปัจจุบันยังไม่มีข้อสรุปเกี่ยวกับสาเหตุของโรคที่แน่ชัด แต่เชื่อว่าน่าจะเกิดจากหลายปัจจัยร่วมกัน ทั้งด้านพันธุกรรมและสิ่งแวดล้อม ทำให้สมองของเด็กผิดปกติทั้งโครงสร้างและการทำงาน โดยความผิดปกติส่วนใหญ่เกิดขึ้นตั้งแต่เป็นตัวอ่อน อยู่ในครรภ์มารดา สมองที่ผิดปกติทำให้เด็กแสดงความบกพร่องออกมาหลายด้าน ไม่ว่าจะเป็นความบกพร่องด้านสังคม เช่น ไม่ปฏิบัติ ตามกฎเกณฑ์ของสังคม ไม่มองสบตาผู้คน ไม่สนใจบุคคลอื่นใดและไม่ตอบสนองต่อการเรียกชื่อ ความบกพร่องด้านการสื่อสารทางภาษา เช่น การพูดคำซ้ำ ๆ มีข้อจำกัดในการใช้คำที่หลากหลาย ไม่แสดงท่าทางในการสื่อสาร โดยจะพูดภาษาเฉพาะคนเดียวซึ่งคนอื่นไม่เข้าใจ ส่วนความบกพร่อง ด้านพฤติกรรม และความสนใจในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง พบว่า เด็กมีพฤติกรรมซ้ำ ๆ หลายอย่าง เช่น การสะบัดมือ การเล่นเสียง การหมุนตัว การทำสิ่งหนึ่งสิ่งใดซ้ำ ๆ ไม่ชอบให้มีการเปลี่ยนแปลง รวมถึงมีการทำร้ายตัวเองหรือทำร้ายผู้อื่นด้วยวิธีซ้ำ ๆ เช่น การบิดแขน การโขกศีรษะ จากความบกพร่องที่กล่าวมาล้วนส่งผลต่อพัฒนาการและคุณภาพชีวิตของเด็กออทิสติก ทำให้เด็กมีความล่าช้าในการรับรู้และการเรียนรู้ต่าง ๆ การใช้เทคนิคบูรณาการแบบองค์รวม ตามหลักการดีไออาร์ ฟลอร์ไทม์ เป็นแนวทางใหม่ในการส่งเสริมพัฒนาการเด็กออทิสติก ที่เน้น 3 เรื่องหลัก คือ 1) สัมพันธภาพระหว่างคนกับคน 2) ความแตกต่างระหว่างบุคคล และ 3) เปลี่ยนมุมมองจากการส่งเสริมพัฒนาการเด็กแบบแยก มีองค์ประกอบสำคัญที่สุดคือ การกระตุ้นพัฒนาการในช่วงเวลาพิเศษระหว่างเด็กกับสมาชิกในครอบครัวในบรรยากาศ ที่อบอุ่น เป็นสุข และปลอดภัย ในสภาพแวดล้อม ที่เด็กคุ้นเคย ก่อนจะขยายทักษะที่ได้ไปใช้ในสภาพแวดล้อมนอกบ้าน โดยมีเทคนิคจำเพาะสำหรับเด็กแต่ละคนที่มีระดับพัฒนาการแตกต่างกัน และมีความเหมาะสมกับบริบทของสภาพสังคมไทย เพราะเป็นวิธีการที่พ่อแม่ ปู่ย่า ตายาย สามารถช่วยส่งเสริมพัฒนาการบุตรหลานได้เองที่บ้าน มีสัมพันธภาพและความอบอุ่นภายในครอบครัวเป็นพื้นฐาน ถ้าครอบครัวมีโอกาสเรียนรู้วิธีการ เทคนิคเหมาะสม ในการส่งเสริมพัฒนาการบุตรหลานเองที่บ้านจะช่วยให้เด็กมีพัฒนาการที่ดีขึ้นได้เร็ว
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. บทความที่ลงตีพิมพ์ทุกเรื่องได้รับการตรวจทางวิชาการโดยผู้ประเมินอิสระ ผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) สาขาที่เกี่ยวข้อง อย่างน้อย 3 ท่าน ในรูปแบบ Double blind review
2. ข้อคิดเห็นใด ๆ ของบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม นี้เป็นของผู้เขียน คณะผู้จัดทำวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
3. กองบรรณาธิการวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ไม่สงวนสิทธิ์การคัดลอกแต่ให้อ้างอิงแสดงที่มา
เอกสารอ้างอิง
กิ่งแก้ว ปาจรีย์. (2553). คู่มือการพัฒนาเด็กออทิสติกแบบองค์รวม(เทคนิค DIR/ฟลอร์ไทม์). กรุงเทพฯ: พิมพ์สี.
กิ่งแก้ว ปาจรีย์ และ แก้วตา นพมณีจำรัสเลิศ. (2555). การติดตามผลการส่งเสริมพัฒนาการเด็กออทิสติกระดับปฐมวัยโดยฝึกให้พ่อแม่ใช้เทคนิค DIR/ Floortime กับเด็ก เป็นระยะเวลา 1 ปี. กรุงเทพฯ: คณะแพทย์ศาสตร์โรงพยาบาลศิริราช, มหาวิทยาลัยมหิดล.
แก้วตา นพมณีจำรัสเลิศ, ประพา หมายสุข, ฒามรา สุมาลย์โรจน์. (2559). การติดตามผลการรักษาเด็กออทิสติก ที่ใช้แนวทางDIR/ ฟลอร์ไทม์. วารสารกุมารเวชศาสตร์, 55, 284-292.
กรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ. (ม.ป.ป). เด็กออทิสติก. กรุงเทพฯ: กรมประชาสงเคราะห์.
ดารินทร์ สิงห์สาธร, วันเพ็ญ สุขส่ง และ วุฒิชัย เพิ่มศิริวาณิชย์.(2559). ศึกษาผลของการส่งเสริมพัฒนาการเด็กออทิสติกด้วยเทคนิคดีไออาร์/ฟลอร์ไทม์. กรุงเทพฯ: โรงพยาบาลสมเด็จ พระบรมราชเทวี ณ ศรีราชา สภากาชาดไทย.
เตชินี ดวงโพธิ์พิมพ์. (2561). พัฒนาการทางสังคมและอารมณ์ของเด็กที่มีภาวะออทิสซึม โดยใช้เทคนิคบูรณาการแบบองค์รวม ตามหลักการดีไออาร์/ฟลอร์ไทม์ ในศูนย์บริการคนพิการ สมาคมผู้ปกครองบุคคลออทิสติก จังหวัดขอนแก่น (วิทยานิพนธ์ปริญญา ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ทวีศักดิ์ สิริรัตน์เรขา. (2548). คู่มืออทิสติกสำหรับผู้ปกครอง. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
ทวีศักดิ์ สิริรัตน์เรขา. (2555). คู่มือออทิสติกสำหรับผู้ปกครอง. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
เบญจา ชลธาร์นนท์. (2544). การศึกษาแบบเรียนรวม. กรุงเทพฯ: (ม.ป.พ.)
ปริศนา อานจำปา,และคณะ. (2556). ผลการส่งเสริมพัฒนาการนักเรียนที่มีภาวะออทิสซึมด้วยเทคนิค DIR/Floortime.สืบค้นจาก http://www.autistickku.com/ARC/research_file/
ผดุง อารยะวิญญู. (2546). วิธีสอนเด็กออทิสติก. กรุงเทพฯ: แว่นแก้ว.
ราชกิจจานุเบกษา. (2556). พรบ ส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพ ชีวิตคนพิการ พ.ศ.2550 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่) 2 พ.ศ.2556. ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 130 ตอนที่ 30 ก หน้า 6 ลงวันที่ 29 มีนาคม 2556.
ราชกิจจานุเบกษา. (2551). พระราชบัญญัติการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ พ.ศ. 2551. ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 125 ตอนที่ 28 ก ลงวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2551.
ราชกิจจานุเบกษา. (2552). ประกาศกระทรวงศึกษาธิการเรื่อง กำหนดประเภทและหลักเกณฑ์ของคนพิการทางการศึกษา พ.ศ. 2552. ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 126 ตอนพิเศษ ที่ 80 ง ลงวันที่ 8 มิถุนายน 2552.
สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (2551). พระราชบัญญัติการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ พ.ศ. 2551. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ,สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
หัทยา เทียนไชย (2558). ศึกษาการแก้ไขพฤติกรรมการแยกตัวออกจากลุ่มของเด็กออทิสติกโดยใช้ เทคนิคการสอน แบบฟลอร์ไทม์ (Based on DIR/Floortime model). ชัยภูมิ: โรงเรียนสุนทรวัฒนา.
อรุณี ศิรินันท์. (2558). ฟอร์ไทม์ กับการพัฒนาภาษาเด็กออทิสติค.สืบค้นจาก www.secsk.com/secsk/mainfile/fileupdate58.doc
American Psychiatric Association. (2000). Diagnostic and statistical manual of mental disorders (4th ed.). Washington: Author.
American Psychiatric Association. (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders. Fifth Edition. Arlington, VA: American Psychiatric Association.
Greenspan, S. I., & Wieder, S. (1998). The Child with Special Needs : Encouraging Intellectual and Emotional Growth. United States of America: DA Capo Press.
Greenspan S, Wieder S. (1997). Developmental Patterns and Outcomes in Infants and Children with Disorders in Relating and Communicating: A Chart Review of 200 Cases of Children with Autistic Spectrum Diagnoses. The Journal of Developmental and Learning Disorders, 1: 87-141.
Hess, E. B. (2012). DIR/Floortime TM : Evidence based practice towards the treatment of autism and Sensory processing disorder in children and adolescents. Retrieved Sebtember 20, 2024, from https://www. novapublishers.com/catalog/product_info.php?products_id=52660.
Lam, K. S. L., & Aman, M. G. (2007). Repetitive behavior scale-revised 3 years and older assesses restricted repetitive behaviors. Journal of autism and developmental disorders, 37(5), 855-866.
Liao S. ( 2014). Home-based DIR/Floortime intervention program for preschool children with autism spectrum disorders : preliminary findings. Retrieved September 27, 2024, from http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24865120.
Oono IP, Honey EJ, McConachie H. (2013). Parent-mediated early intervention for young children with autism spectrum disorders (ASD). Cochrane Database Syst Rev, 4 : 1-100.
Tager-Flusberg, H., & Caronna, E. (2007). Language disorders: Autism and other pervasive developmental disorders. Pediatric Clinics of North America. Retrieved Sebtember 20, 2024, from https://www.bu.edu/autism/files/2010/Pedclinic2007proof1.pdf.
Volkmar, F. R., et al. (2005). Autism and related disorders. Retrieved Sebtember 20, 2024, from https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3848246.