การศึกษาถึงความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรมหาวิทยาลัยในสายวิชาการและสายสนับสนุน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยชิ้นนี้มีวัตถุประสงค์การวิจัย คือ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์และผลกระทบระหว่างระดับลักษณะงานที่ปฏิบัติและความผูกพันต่อองค์กรโดยรวมของบุคลากรมหาวิทยาลัยสายวิชาการและสายสนับสนุน อันเป็นการเพิ่มความผูกพันของบุคลากรที่มีต่อองค์กรต่อไปในอนาคตได้ในระยะยาวเครื่องมือในการวิจัยครั้งนี้เป็นแบบสอบถามข้อมูลเกี่ยวกับลักษณะงานที่ปฏิบัติ มีคำถามทั้งหมด 16 ข้อ ประกอบด้วย ด้านความมีอิสระในการทำงาน ด้านความท้าทายในการทำงานด้านความก้าวหน้าและความสำเร็จในงานด้านการมีส่วนร่วมตัดสินใจในการทำงาน โดยมีระดับความสำคัญ 5 ระดับแบบมาตราส่วนประมาณค่า(Rating Scale)และแบบสอบถามเกี่ยวกับความผูกพันต่อองค์กรประกอบด้วยข้อมูลเกี่ยวกับความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรด้านความเชื่อมั่นอย่างแรงกล้าต่อองค์กรด้านความเต็มใจที่จะทุ่มเทเพื่อองค์กรด้านความปรารถนาที่จะเป็นสมาชิกขององค์กรมีคำถามทั้งหมด 17 ผู้ตอบแบบสอบถามคือบุคลากรของมหาวิทยาลัยจำนวน 360 คน แบ่งเป็นบุคลากรสายวิชาการ จำนวน 206 คน และบุคลากรสายสนับสนุน จำนวน 154 คน
ผลลัพธ์ที่ได้จากการวิจัย พบว่า ลักษณะงานที่ปฏิบัติของบุคลากรมหาวิทยาลัยมีความสัมพันธ์และผลกระทบต่อความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรมหาวิทยาลัยโดยรวมและตัวแปรที่สามารถพยากรณ์ความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรมหาวิทยาลัยโดยรวม ได้แก่ ด้านความมีอิสระในการทำงาน ด้านความท้าทายในการทำงาน ด้านความก้าวหน้าและความสำเร็จในงานดังนั้นองค์กรควรเสริมสร้างนโยบายด้านความผูกพันสำหรับบุคลากรทุกสายโดยเน้นการสื่อสารให้ทั่วถึงให้ทราบถึงนโยบายและเป้าหมายขององค์กรให้เป็นไปในทิศทางเดียวกัน อาจจะมีการจัดกิจกรรมเพื่อเน้นสร้างความผูกพันต่อองค์กรระหว่างบุคลากร เพื่อให้บุคลากรเกิดความรักความสามัคคีกันเพิ่มมากขึ้น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. บทความที่ลงตีพิมพ์ทุกเรื่องได้รับการตรวจทางวิชาการโดยผู้ประเมินอิสระ ผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) สาขาที่เกี่ยวข้อง อย่างน้อย 3 ท่าน ในรูปแบบ Double blind review
2. ข้อคิดเห็นใด ๆ ของบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม นี้เป็นของผู้เขียน คณะผู้จัดทำวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
3. กองบรรณาธิการวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ไม่สงวนสิทธิ์การคัดลอกแต่ให้อ้างอิงแสดงที่มา
เอกสารอ้างอิง
กุหลาบ ศรีโฮมจันทร์, ชนกพร จิตปัญญา และอารีย์วรรณ อ่วมตานี. (2561). ปัจจัยเชิงเหตุของความยึดมั่นผูกพันต่อองค์การของพยาบาลวิชาชีพ : การวิเคราะห์อภิมาน. วารสารแพทย์นาวี, 45(2), 216-234.
ขนิษฐา เผื่อนทอง และเทียนแก้ว เลี่ยมสุวรรณ. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์การของบุคลากรส่วนกลางกรมทรัพยากรน้ำ. รมยสาร, 16(1), 101-116.
จิรารัตน์ สุนทรอาคเนย์. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อความผูกพันต่อองค์การของบุคลากรสำนักงาน ประชาสัมพันธ์จังหวัดในพื้นที่ภาค 8 กรมประชาสัมพันธ์. รายงานการพัฒนาหลักสูตรพัฒนานักบริหาร ระดับสูง กระทรวงศึกษาธิการ (นบส.ศธ.) รุ่นที่ 3, สำนักงานปลัดกระทรวง กระทรวงศึกษาธิการ.
ณัฐชัย อู่ใหม่. (2552). ลักษณะงานบรรยากาศในการทํางานที่มีผลต่อความผูกพันในองค์การ: กรณี ศึกษา ธนาคารกรุงเทพ จากัด (มหาชน) สาขาพลับพลาไชย. วิทยานิพนธ์ปริญญา บริหาร ธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ชนิกานต์ สุวรรณทรัพย์. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยด้านคุณภาพชีวิตในการทำงานกับความผูกพันของพนักงานธนาคารเอกชนสำนักงานใหญ่แห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร ในช่วงสถานการณ์แพร่ระบาดเชื่อไวรสั โคโรนา 2019 (COVID-19). วิทยานิพนธ์ปริญญาการจัดการมหาบัณฑิต, วิทยาการจัดการ, มหาวิทยาลัยมหิดล.
ธนพร แย้มสุดา. (2559). ความยึดมั่นผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรกรมแพทย์ทหารเรือ. กรุงเทพฯ: กรมแพทย์ทหารเรือ.
นภาเพ็ญ โหมาศวิน. (2553). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความผูกพันของสมาชิกในองค์กร: ศึกษาเฉพาะกรณีสำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิตมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
นฤมล ทับปาน. (2563). New Normal มนุษย์เงินเดือน ปรับชีวิตรับ 'โควิด' รอบใหม่. เข้าถึงได้จาก https://www.bangkokbiznews.com/news/detail/896968.
เนตร์พัณณา ยาวิราช. (2561). ภาวะผู้นำและผู้นำเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ : ทริปเบิ้ล.
ปกภณ จันทศาสตร์. (2559). ปัจจัยคุณสมบัติส่วนบุคคล ปัจจัยด้านลักษณะงาน และแรงจูงใจที่มีผลต่อความผูกพันกับองค์กรของพนักงานเอกชนระดับปฏิบัติการในเขตลาดพร้าว-จตุจักร. วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
พิชิต พิทักษ์เทพสมบัติ, จินดาลักษณ์วัฒนสินธุ์, และไชยนันต์ปัญญาศิริ. (2552). ความพึงพอใจในงาน และความผูกพันต่อองค์การ: ความหมายทฤษฎีวิธีวิจัย การวัดและงานวิจัย. กรุงเทพฯ: เสมาธรรม.
พิมพ์หทัย บำรุงกิจ (2561). การสร้างระบบการจัดการธุรกิจในตลาดอี-คอมเมิร์ซ ของสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตพิษณุโลก. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
มณเฑียร สิริอรุณรุ่งโรจน์. (2563). ปัจจัยที่มีผลต่อความผูกพันองค์การของพนักงานในธุรกิจยานยนต์ในจังหวัดเชียงราย, วิทยานิพนธ์ บธ.ม. เชียงราย : มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง.
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. (2566). บุคลากรมหาวิทยาลัยมหาสารคาม. เข้าถึงได้จาก https://pd.msu.ac.th/pd7/
อริศษา กลอยพรมราช, และ เสาวลักษณ์ จิตน้อม. (2562). บรรยากาศองค์กรและ ความผูกพันต่อองค์กร ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของพนักงาน กรณีศึกษา บริษัท หลักทรัพย์ A และบริษัทหลักทรัพย์ B. วารสารการบัญชีและการจัดการ มหาวิทยาลัยสาร คาม, 11(4), 146-159.
อุทุมพร มะโนคำ. (2560). ปัจจัยลักษณะงานและคุณภาพชีวิตในการทำงานที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์การของบุคลากรในองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน. การค้นคว้าอิสระปริญญา มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
Black, K., Asafu-Adjaye, J., Burke, P., Perera, N., Sherwood, C., & Wasimi, S. (2023). Business Analytics and Statistics, 2nd Edition. Melbourne: Wiley Direct.
JobDB. (2563). 5 ข้อดี และ 5 ข้อเสียจากการ Work from home. เข้าถึงได้จาก https://th.jobsdb. com/th-th/articles/ข้อดีและข้อเสีย-workfromhome/
Mansoor, F., & Hassan, Z. (2016). Factors influencing Employee Engagement: A study on a Telecommunication Network provider in Maldives. International Journal of Accounting and Business Management, 40(1), 50-64.
Yamane, T. (1967). Elementary sampling theory. New Jersey: Prentice-Hall.
