ผลของการจัดกิจกรรมการประกอบอาหารที่มีต่อทักษะการคิดยืดหยุ่นของเด็กปฐมวัย

Main Article Content

ฐิติรัตน์ รอดทอง

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาพฤติกรรมทักษะการคิดยืดหยุ่นของเด็กปฐมวัยก่อนและหลังที่ได้รับการจัดกิจกรรมประกอบอาหารกลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการศึกษา คือ เด็กชายและเด็กหญิงที่มีอายุระหว่าง 5-6 ปี ที่ศึกษาอยู่ในชั้นอนุบาลปีที่ 3 ภาคเรียนที่ 2  ปีการศึกษา 2564 โรงเรียนวัดโคกจ้าหล่า สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน (สช.) จำนวน 16 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ แผนการจัดกิจกรรมการประกอบอาหารจำนวน 8 แผน ประกอบด้วย  4 ขั้นตอน คือ ขั้นที่ 1 การสร้างความสนใจ  ขั้นที่ 2 การสร้างสถานการณ์ ขั้นที่ 3 การดำเนินกิจกรรม และขั้นที่ 4 การสรุปผล และแบบสังเกตพฤติกรรมการคิดยืดหยุ่นของเด็กปฐมวัย วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้ข้อมูลทางสถิติ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ โดยการวิเคราะห์เนื้อหา และบรรยายเชิงพรรณนา


ผลการวิจัยพบว่า  เด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมประกอบอาหารที่มีต่อทักษะการคิดยืดหยุ่นของเด็กปฐมวัย มีผลหลังการทดลองสูงขึ้นกว่าก่อนการทดลองจากการสังเกตพฤติกรรม พบว่า เด็กมีพฤติกรรมการคิดยืดหยุ่นดีขึ้นในทุกด้าน

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

จุฬินฑิพา นพคุณ. (2561). การพัฒนาทักษะสมองเพื่อชีวิตที่สำเร็จในศตวรรษที่ 21 สำหรับเด็กปฐมวัยผ่านการสอนแบบมอนเตสซอรี่. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 16(1), 75-90.

ชัยวัฒน์ บวรวัฒนเศรษฐ์. (2559). ยุทธศาสตร์การจัดการเรียนการสอนตามทฤษฎีการเสริมต่อการเรียนรู้. วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 3(2), 154-179.

ณัฐพงศ์ วงวิวัฒน์. (2563). เสริมพัฒนาการให้แก่เด็กด้วยการเล่านิทาน. (12 พฤษภาคม 2564). สืบค้น

จาก https://www.childrenhospital.go.th/8836/.

ดารารัตน์ อุทัยพยัคฆ์. (2555). ประโยชน์ของการประกอบอาหารในเด็กปฐมวัย. (23 มีนาคม 2564). สืบค้นจาก http://daratim54.blogspot.com/2012/04/blog-post_08.html.

พลอยภัทรา จันทร์เด่นดวง. (2555). ผลการจัดประสบการณ์ประกอบอาหารที่มีต่อความสามารถด้านประสาทสัมผัสของเด็กปฐมวัย. สาขาการศึกษาปฐมวัย, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. กรุงเทพฯ.

เทพกัญญา พรหมขัติแก้ว. (2554). ธรรมชาติการเรียนรู้ของเด็กปฐมวัยกับการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และเทคโนโลยี. นิตยสาร สสวท, 40(174), 32-35.

ศรินยา ทรัพย์วารี. (2552). ผลการจัดกิจกรรมประกอบอาหารที่มีต่อพักษะพื้นฐานทางคณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัย. ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. กรุงเทพฯ.

สุนิสา สีมาวงษ์ และชลาธิป สมาหิโต. (2562). ผลการจัดกิจกรรมประกอบอาหารที่มีต่อความคิดสร้างสรรค์ของเด็กปฐมวัย. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย พิชญทรรศน์, 14(1),176-177.

สุภาวดี หาญเมธี. (2558). EFภูมิคุ้มกันชีวิตและป้องกันยาเสพติด.คู่มือสำหรับครูอนุบาล. (16 มีนาคม 2564). สืบค้นจาก https://www.facebook.com/RLGEF/?locale=th_TH.

Chatsathian, C., Misomsan, K., and Chaikan, A. (2017). wikrit pathommawai læ nǣothāng kǣkhai Early childhood crises and solutions. Bangkok: plus, press.

Claudia, C. M. (2016). Cooking together with young children. (May 13 ,2021) Retrieved from

www.bkc-od-media.vmhost.psu.edu/documents/HO_CookingTogether.pdf.

Dewey, J. (1969). Learning by doing. (July 27, 2021) Retrieved from

https://www.lingoace.com/th/learning-by-doing/.

Gioia, G. A., Isquith, P. K., Guy, S. C., and Kenworthy, L. (2000). Professional Manual Behavior Rating Inventory of Executive Function. Florida: PAR.

Jatisathien, C., Meesasan, K., and Chaikarn, A. (2017). Early childhood development. Bangkok : Plus, Press.

McCormack, T., and Atance, C.M. (2011). Planning in young children: A review and synthesis. Developmental Review, 31(1), 1–31.

Office of the Prime Minister. (2017). Twelfth National Economic and Social Development Plan 2017-2021. Bangkok: Office of the National Economic and Social Development Board.

Oh YH. (2002). The effect of integrated cooking activity onyoung children's creativity. Korea Journal of Child Care and Education, 31(0), 111-133.

Philosophy for Children New Zealand. (2020). About P4C. ( September 24, 2021) Retrieved from http://www.p4c.org. nz/about.