อิทธิพลของภาวะผู้นำที่รับผิดชอบต่อสังคม การรับรู้ของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียด้านความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การที่ส่งผลต่อภาพลักษณ์องค์การของท่าอากาศยานดอนเมือง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ภาวะผู้นำที่รับผิดชอบต่อสังคมกับการรับรู้ของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียด้านความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การ และภาพลักษณ์องค์การของท่าอากาศยานดอนเมือง 2) เพื่อศึกษาอิทธิพลของภาวะผู้นำที่รับผิดชอบต่อสังคมต่อภาพลักษณ์องค์การของท่าอากาศยานดอนเมือง และ 3) เพื่อศึกษาอิทธิพลของภาวะผู้นำที่รับผิดชอบต่อสังคมและการรับรู้ของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียด้านความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การต่อภาพลักษณ์องค์การของท่าอากาศยานดอนเมือง กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้มีส่วนได้ส่วนเสียของท่าอากาศยานดอนเมือง ใช้การสุ่มตัวอย่างแบบโควต้าและดุลพินิจ จำนวนตัวอย่างที่ใช้ได้จำนวน 394 ชุด
ผลการวิจัย มีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรสังเกตได้ระหว่าง 0.276-0.860 และมีนัยสำคัญทุกตัวแปร จากการวิเคราะห์ตัวแบบสมการโครงสร้างพบว่าภาวะผู้นำที่รับผิดชอบต่อสังคมมีอิทธิพลต่อการรับรู้ของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียด้านความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การอย่างมีนัยสำคัญและมีค่าความแปรปรวนที่ถูกทำนายโดยภาวะผู้นำที่รับผิดชอบต่อสังคมร้อยละ 50.6 นอกจากนั้นภาวะผู้นำที่รับผิดชอบต่อสังคมมีอิทธิพลทางตรงต่อภาพลักษณ์องค์การอย่างมีนัยสำคัญ และมีอิทธิพลทางอ้อมผ่านการรับรู้ของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียด้านความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การอย่างมีนัยสำคัญและมีค่าความแปรปรวนที่ทำนายภาพลักษณ์องค์การร้อยละ 64.2 สุดท้าย การรับรู้ของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียด้านความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การมีอิทธิพลทางตรงต่อภาพลักษณ์องค์การ อย่างมีนัยสำคัญ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทุกบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ร่มพฤกษ์เป็นทัศนะและข้อคิดเห็นของผู้เขียนมิใช่ทัศนะของมหาวิทยาลัยเกริกหรือกองบรรณาธิการ การนำบทความส่วนใดส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดไปพิมพ์เผยแพร่ต้องอ้างอิงที่มาให้ชัดเจน
เอกสารอ้างอิง
กนกกาญจน์ ปานเปรม. (2558). แนวทางการพัฒนาคุณภาพการบริการของท่าอากาศยานดอนเมือง (ในมิติด้านการตอบสนองความต้องการต่อผู้โดยสารและในด้านการดูแลเอาใจใส่ต่อผู้โดยสาร). วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์ (ฉบับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 5(1), 30-40.
จันทวัลย์ สุ่นสวัสดิ์ วรพงศ์ ภูมิบ่อพลับ และวิญญู วีรยางกูร. (2563). รูปแบบการบริหารจัดการกิจกรรมเชิงพาณิชย์ของท่าอากาศยานดอนเมืองและท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต, 16(1), 1-24.
ธนภัทร สุวรรณมณี และพิพัฒน์ นนทนาธรณ์. (2563). อิทธิพลของภาวะผู้นำการปฏิรูปและความรับผิดชอบต่อสังคมที่ส่งผลต่อภาพลักษณ์องค์การ: กรณีศึกษาพนักงานบริษัท อินเตอร์คลีนนิ่งซัพพลายส์ จำกัด. วารสารสมาคมนักวิจัย, 25(2), 162-175.
บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน). (2565ก). รายงานการพัฒนาอย่างยั่งยืน ประจำปี 2564. กรุงเทพฯ : ทอท.
บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน). (2565ข). รายงานประจำปี 2564. กรุงเทพฯ : ทอท.
พระราชบัญญัติการท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2522. (2522, มีนาคม 2). ราชกิจจานุเบกษา, 96 (29 ก) ฉบับพิเศษ, 1-23.
พิพัฒน์ นนทนาธรณ์. (2558ก). ปัจจัยเชิงสาเหตุของภาวะผู้นำที่รับผิดชอบต่อสังคมที่มีอิทธิพลต่อภาพลักษณ์องค์การของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ. วารสารสมาคมนักวิจัย, 20(2), 48-58.
พิพัฒน์ นนทนาธรณ์. (2558ข). ภาวะผู้นำเชิงปฏิบัติการ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : ศูนย์ผู้นำธุรกิจเพื่อสังคม.
พิพัฒน์ นนทนาธรณ์. (2559ก). การจัดการความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : ศูนย์ผู้นำธุรกิจเพื่อสังคม.
พิพัฒน์ นนทนาธรณ์. (2559ข). อิทธิพลของภาวะผู้นำที่รับผิดชอบต่อสังคม การรับรู้ของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียด้านความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การที่ส่งผลต่อต่อภาพลักษณ์องค์การของท่าอากาศยานเชียงใหม่. วารสารสมาคมนักวิจัย, 21(2), 202-212.
พิพัฒน์ นนทนาธรณ์. (2561). อิทธิพลของภาวะผู้นำที่รับผิดชอบต่อสังคม การรับรู้ของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียด้านความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การที่ส่งผลต่อภาพลักษณ์องค์การของท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย. วารเกษตรศาสตร์ธุรกิจประยุกต์, 12(17), 73-88.
Arendt, S. & Brettel, M. (2010). Understanding the influence of corporate social responsibility on corporate identity, image, and firm performance. Management Decision, 48(10), 1469-1492.
Carroll, Archie B. and Ann K. Buchholtz. (2006). Business and Society (6th ed.). USA : Thomson South-Western.
Carroll, Archie (Ed.). (1977). Managing Corporate Social Responsibility. Boston : Little, Brown and Company.
Cheney, G., & Vibbert, S. L. (1987). Corporate Discourse: Public relations and issue management. In F. M. Jablin, L. L. Putnam, K. H. Roberts, & L. W. Porter (Eds.), Handbook of Organizational Communication: An Interdisciplinary Perspective. Newbury Park, CA : Sage.
Czerniachowicz, Barabra, Andrzej Lis, & Anna Wieczorek-Szymanska. (2017). The relationships between leadership and corporate social responsibility: Systematic literature review. Journal of Corporate Responsibility and Leadership, 4(3), 9-23.
Dutton, J. E., & Dukerich, J. M. (1991). Keeping an eye on the mirror: Image and identity in organizational adaptation. Academy of Management Journal, 34(3), 517-554.
Dutton, J., E., Dukerich, J. M., & Harquail, C. V. (1994). Organizational images and member identification. Administrative Science Quarterly, 39(2), 239-263.
Hooper, Daire, Joseph Coughlan & Michael R. Mullen. (2008). Structural Equation Modeling: Guidelines for Determining Model Fit. Electronic Journal of Business Research Methods, 6(1), 53–60.
Hsu, Shu-Ling. (2018). The effects of corporate social responsibility on corporate image, customer satisfaction and customer loyalty. The International Journal of Social Sciences and Humanities Invention, 5(5), 4693-4703.
Karacsony, Peter. (2020). Analyzing the relationship between leadership style and corporate social responsibility in Hungarian Small and Medium-sized Enterprises. Acta Polytechnica Hungarica, 17(7), 183-198.
Ko, Eunju, Charles R. Taylor, Udo Wagner, & Hyun Ah Ji. (2008). Relationship among CEO image, corporate image and employment brand value in fashion industry. Journal of Global Academy of Marketing Science, 18(4), 307-331.
Kotler, Philip, & Nancy Lee. (2005). Corporate Social Responsibility. New Jersey : John Wiley & Sons.
Kotler, Philip, & Nancy Lee. (2009). Up and Out of Poverty: The Social Marketing Solution. Upper Saddle River : Wharton School.
Leech, N. L., Barrett, K. C., & Morgan, G. A. (2005). SPSS for Intermediate Statistics: Use and Interpretation (2nd ed.). Mahwah, NJ : Lawrence Erlbaum Associates.
Moffitt, M. A. (1994). Collapsing and integrating concepts of ‘public’ and ‘image’ into a new theory. Public Relations Review, 20(2), 159-170.
Nonthanathorn, P. (2015). Causal factors of socially responsible leadership influencing on corporate image of Phuket International Airport. International Conference on Applied Business Research X, 20(2020), 677-685.
Pless, N. M. (2007). Understanding responsible leadership. Journal of Business Ethics, 74(2007), 437-456.
Porter, Michael E. & Kramer, Mark R. (2006). Strategy & Society: The Link between Competitive
Advantage and Corporate Social Responsibility. Harvard Business Review.Retrieved from https://hbr.org/2006/12/strategy-and-society-the-link-between-competitive-advantage-and-corporate-social-responsibility.
Porter, Michael E. & Kramer, Mark R. (2011). Creating Shared Value: How to reinvent capitalism and unleash a wave of innovation and growth. Harvard Business Review. HBR.ORG.Retrieved from https://www.academia.edu/33395554/HBR_ORG_JanuaRy_FeBRuaRy_2011_reprint_r1101C_Creating_Shared_Value_how_to_reinvent_capitalism_and_unleash_a_wave_of_innovation_and_growth.
Waldman, David A. (2007). Best Practices in Leading at Strategic Levels: A Social Responsibility Perspective in Jay A. Conger and Ronald E. Riggio, (Eds), The Practice of Leadership, San Francisco : Jossey-Bass.
