The Development of Training Program to Enhance Resilience
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were 1) to develop the training program to enhance Resilience of Faculty of Education students Sisaket Rajabhat University and 2) to study the results of training program to enhance Resilience of Faculty of Education students Sisaket Rajabhat University. This study was pre-experimental research with the sample group consisted of 12 subjects of Faculty of Education students Sisaket Rajabhat University. The research instruments were the training program and the Resilience scale. The data were analyzed by average, standard deviation, and Nonparametric Statistics using The Wilcoxon Matched Pairs Signed-Ranks Test.
The results of this research showed that the students who participated in the training program gained higher level of Resilience after training program participation (Post-test) and 1 month (Follow) more than before the training program participation (Pre-test) at 0.05 level of statistical significance.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ กองบรรณาธิการไม่สงวนสิทธิ์ในการคัดลอกบทความเพื่อการศึกษา แต่ให้อ้างอิงแหล่งที่มาให้ครบถ้วนสมบูรณ์
References
ชูชัย สมิทธิไกร. (2558). การฝึกอบรมบุคลากรในองค์การ (พิมพ์ครั้งที่ 5). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ดวงพร กิตติสุนทร. (2559). ผลของกลุ่มการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแนวปัญญาพฤติกรรมนิยมต่อ ความสามารถในการฟื้นพลังและความสามารถในการกำกับอารมณ์ในวัยเด็กตอนกลาง [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนาภรณ์ เนียมกลั่น. (2560). การเสริมสร้างความสามารถในการฟื้นพลังของนักเรียนระดับอาชีวศึกษาโดยใช้โปรแกรมฝึกการกำกับอารมณ์ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โธมัส กวาดามูซ. (2558). การศึกษาภูมิคุ้มกันทางใจในกลุ่มนักเรียนสายอาชีพในเขต กรุงเทพมหานคร.ภาควิชาสังคมและสุขภาพ คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ.2560 – 2564).กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี.
Arora, S., Ashrafian, H., Davis, R., Athanasiou, T., Darzi, A., and Sevdalis, N. (2010). Emotional intelligence in medicine: a systematic review through the context of the ACGME competencies. Medical Education, 44, 749-764.
Barrett, P. M., Cooper, M., & Guajardo, J. G. (2014). Using the FRIENDS Programs to Promote Resilience in Cross-Cultural Populations. New York, NY: Springer.
Benard, B. (1993). Fostering resiliency in kids. Education leadership, 59, 44-48.
Bozikas & Parlapani. (2016). Resilience in patients with psychotic disorder. Psychiatrike= Psychiatriki, 27(1),13.
Brahmawong, Chaiyong. (2013). Developmental Testing of Media and Instructional Package. Silpakorn Educational Research Journal, 5(1), 1-20.
De Costa. (2015).Reenvisioning language anxiety in the globalized classroom through a social imaginary lens. Language Learning, 65(3), 504-532.
Dubow, E. F., & Huesmann, L. R. (2016). Childhood and adolescent risk and protective factors for violence in adulthood. Journal of Criminal Justice, 45, 26–31.
Embury, S. P., & Saklofske, D. H. (2014). Building a Science of Resilience Intervention for Youth. New York, NY: Springer.
Goldstein, I.L. (1993). Training in Organization: Needs Assessment, Development, and Evaluation (3rd ed). Pacific Grove.
Grotberg, E.H. (1995). A guide for promoting resilience in child: strengthening the human spirit. The Bernard Van Leer Foundation.
Luthans, Youssef and Avolio. (2007). Psychological Capital. New York: Oxford University Press.
Mangrulkar, L. Whitman, C and Ponner, M. (2001). Life Skills Approach to Child and Adolescent Health Human Development. Washington, DC: Education Development Center, Inc.
Nelson,J. & Richard. (1992). Group Leadership: A Training Approach. California: Brook/Cole.
Pincus, D. B., & Friedman, A. G. (2004). Improving children’s coping with everyday stress: Transporting treatment interventions to the school setting. Clinical Child and Family Psychology Review, 7(4), 223-240.
Sanrattana, Wirot. (2007). Participatory Policy Research: A conceptual framework for research to change and learn. Journal of Educational Administration, 3(2), 26-40.
Stepney, C.T., White, G.W., F. Kristin, & Elias M. J., (2014). Girls Leading Outward (GLO): A School- Based Leadership Intervention to Promote Resilience for At-Risk Middle School Girls. New York, NY: Springer.
World Health Organization. (2011). Life skill Education in schools. Geneva: World Health Organization.
