The Relationship Between Creative Leadership Of School Administrators and Core Competencies of Teachers in School under the Sisaket Primary Educational Service Area Office 4
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Creative leadership is an essential quality for school administrators in today's rapidly changing world. Educational institutions need leaders who are innovative, forward-thinking, and able to foster both unity and diversity while developing the competencies of their staff. Effective human resource development should be based on core competencies - encompassing knowledge, skills, ethics, personality, and physical attributes - that drive organizational success. This study aimed to: 1) examine the level of creative leadership among school administrators under the Sisaket Primary Educational Service Area Office 4; 2) assess the core competencies of teachers; and 3) explore the relationship between administrators’ creative leadership and teachers’ core competencies. The sample included 341 administrators and teachers selected through stratified and proportional sampling based on district and school size. A five-point Likert scale questionnaire was used, with a reliability score of 0.967. Data were analyzed using percentage, mean, standard deviation, and Pearson’s product-moment correlation coefficient.
The research findings were as follows:
- The overall level of creative leadership among school administrators under the Sisaket Primary Educational Service Area Office 4 was rated at the highest level.
- The overall core competency of teachers in the same area was also at the highest level.
- There was a high positive correlation between administrators’ creative leadership and teachers’ core competencies, with a correlation coefficient of 0.772, statistically significant at the 0.01 level.
Keywords: Creative Leadership, Core Competencies of Teachers.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ กองบรรณาธิการไม่สงวนสิทธิ์ในการคัดลอกบทความเพื่อการศึกษา แต่ให้อ้างอิงแหล่งที่มาให้ครบถ้วนสมบูรณ์
References
กิตติ์กาญจน์ ปฏิพันธ์. (2555). โมเดลสมการโครงสร้างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาอาชีวศึกษา. [วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต]. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา,มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ขวัญฤทัย ภู่สระ. (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1. [วิทยานิพนธ์ปริญญาศาสตรมหาบัณฑิต] สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
ณัฐยา สนตระการผล. (2554). การบริหารจัดการคนเก่ง. กรุงเทพมหานครฯ. เอ็กซเปอร์เน็ท.
ดวงแข ขำนอก. (2559). การศึกษาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 6. [วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต]. นครราชสีมา. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
ธนาภรณ์ นีลพันธนันท์. (2562). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 32. [วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มหาบัณฑิต] สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์. บุรีรัมย์.
นรีรัตน์ ศิริวัฒน์. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารกับการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครศรีธรรมราช. [วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต] มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
นันทกา วารินิน, (2557). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูสำหรับโรงเรียน สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชร เขต 2. [วิทยานิพนธ์ครุสาสตรดุษฎีบัณฑิต] สาขาวิชาการจัดการศึกษาและเรียนรู้, มหาวิทยาลัยราชภัฎนครสวรรค์.
บุญชม ศรีสะเอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานครฯ. สุวีริยาสาส์น.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2553). การบริหารงานวิชาการ. กรุงเทพมหานครฯ. ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพมหานครฯ.
พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2543). วิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพมหานครฯ. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ภราดร มาซานนท์ (2561). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์กับประสิทธิภาพการสอนของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 1. [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต] สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
มนัสพงษ์ เก่งฉลาด. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับสมรรถนะหลักของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1. [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต] มหาวิทยาลัยพะเยา.
รอซียะห์ ลาเต๊ะ. (2561). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาในโรงเรียนเอกชนสอนสาสนาอิสลาม จังหวัดปัตตานี. [วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต] สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี.
วราภรณ์ ศรีสมพงษ์. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษากับสมรรถนะในการปฏิบัติงานของครูโรงเรียนในอำเภอเมืองจันทบุรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาจันทบุรี ตราด. วิทยานิพนธ์บริหารการศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยบูรพา.
วิมล จันทร์แก้ว. (2555). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3. [ดุษฎีนิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต] สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยรังสิต.
ศกรณมนทร์ นิลธร (2563) การศึกษาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการปฏิบัติงานวิชาการของครู สังกัดเทศบาล จังหวัดสุพรรบุรี. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(2), 31–48.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). คู่มือการประเมินสมรรถนะครู. กรุงเทพมหานครฯ. ผู้แต่ง.
เสรี ออไธสง. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์กับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต] สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ.
Ash, R.C., & Persall, J.M. (1999). The Principal as chief learning office. National Association of secondary School Principals Stamford University. Birmingham, Alabama. U.S.A.
Bennis, W. (2002). Creative Leadership. [ABI]. Bangkok: Chulalongkorn University.
Best, J., & Kahn, J.V. (1993). Research in Education (7th ed). Boston: Allyn and Bacon.
Chernin, P. (2001). Creative leadership: The strength of ideas The power of the imagination. Vital Speeches of the Day, 68(8), 245.
Couto, R. A. & Eken, S. C. (2002). To give their Gifts: Health, community and democracy. Nashville: Vanderbilt University Pr.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing (5th ed.). Harper Collins
Publisher,202-204.
Danner, S. E. (2008.). Creative Leadership in Art Education: Perspectives of an Art Educator. Thesis Master of Arts (MA), in Art Education (Fine Arts), Ohio University.
Frank, M. (2011). The Pillars of the Self Concept: Self-esteem and self-efficacy. [online]. Available from: http://www.excelatlife.com/articles/selfesteem.htm.
Hoy, W.K., & Miskel, G.M. (2008). Education administration (8th ed.). New York: McGraw-Hill
Katz. (2003). “Digital Reference: An Overview.” In Bill Katz, ed. The Reference Librarian. London: Haworth.
Kennedy, P.W. & S.G. Dresser. (2005). Creating a Competency – Based Workplace, Benefits Compensation Digest. (n.d.). Dissertation Abstracts Intonational. 64(02), 480.
Krejcie, R.V. and Morgan, D.W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities.
Educational and Psychological Measurement, 30 (3),607 -610.
