Intelligence Skepticism on Performance Efficiency of Certified Public Accountants in Thailand

Main Article Content

chureerat tatuy
Jeeraporn Pongpanpattana
Natthanun Thitiyapramote

Abstract

The objective of this study was to investigate intelligence skepticism on performance efficiency of auditors in Thailand. The data were collected from 313 auditors and used the questionnaires as a tool. The data were analyzed by using multiple correlation analysis and multiple regression analysis.


The results showed that intelligence skepticism including reasonableness of the doubt, systematically researching knowledge and carefully evaluating the evidence has positive relationships on performance efficiency of auditors in Thailand. Therefore, the auditor should pay attention to the observations and professional suspicions that may cause the performance of the audit. To build public confidence that the audited financial statements are free from material misstatement. Moreover, the preparation of financial statements in accordance with the applicable financial reporting framework.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
tatuy ช., Pongpanpattana จ. . ., & Thitiyapramote ณ. (2022). Intelligence Skepticism on Performance Efficiency of Certified Public Accountants in Thailand. RMUTL Journal of Business Administration and Liberal Arts, 10(1), 41–56. Retrieved from https://so05.tci-thaijo.org/index.php/balajhss/article/view/254789
Section
Research article

References

จิรัฐติกาล วุฒิพันธุ์, กฑิตา พันธ์ยาง, กนกวรรณ คำเพ็ง, จิรประภา สุขสม, ธนัชพร ใจบุญ, ปรีดี โสดาดง และสุจิตรา ทองไลย์. (2560). การใช้วิจารณญาณในการสังเกตและสงสัยเยี่ยงผู้ประกอบวิชาชีพที่มีผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานสอบบัญชีของผู้สอบบัญชีสหกรณ์ในสำนักงาตรวจบัญชีสหกรณ์ที่ 5. วารสารวิทยาการจัดการสมัยใหม่, 10(2), 155-168.

ทัศนีย์ แสงสว่าง. (2555). แนวทางการประเมินความเสี่ยงการสอบบัญชีของผู้สอบบัญชีรับอนุญาตในเขต ๗ กรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีปทุม.

นิพันธ์ เห็นโชคชัยชนะ และศิลปพร ศรีจั่นเพชร. (2559). การสอบบัญชี. กรุงเทพฯ: หจก.ทีพีเอ็น เพรส.

รศ.อุเทน ปัญโญ และดรสุดาวดี ลิ้มไพบูลย์.(2016). วิธีแสวงหาความรู้. สืบค้นจาก https://sudawadeelim.wixsite.com/stat4you/single-post/2016/10/02

วรวิทย์ เลาหะเมทนี. (2558). การวิเคราะห์โครงสร้างความสัมพันธ์ระหว่างค่านิยมเชิงวิชาชีพ กับการสังเกตเยี่ยงผู้ประกอบวิชาชีพ และคุณภาพงานสอบบัญชี: การศึกษาเชิงประจักษ์จากผู้สอบบัญชี รับอนุญาตในประเทศไทย. วารสารวิทยาการจัดการสมัยใหม่, 8(2), 56-70.

สภาวิชาชีพบัญชี ในพระบรมราชูปถัมภ์. (2555). มาตรฐานการสอบบัญชี รหัส 200 วัตถุประสงค์ โดยรวมของผู้สอบบัญชีรับอนุญาตและการปฏิบัติงานตรวจสอบตามมาตรฐานการสอบบัญชี. กรุงเทพฯ.สืบค้นจาก http://www.fap.or.th/

สภาวิชาชีพบัญชี ในพระบรมราชูปถัมภ์. ผู้สอบบัญชีรับอนุญาตในประเทศไทยที่เปิดเผยข้อมูลกับสภาวิชาชีพบัญชี. สืบค้น 5กุมภาพันธ์ 2563, จาก https://eservice.tfac.or.th/fap_registration/cpa-contact-list.

ไพลิน ตรงเมธีรัตน์ และนวพร พวงมณี. (2557). ว่าด้วยความสงสัยเยี่ยงผู้ประกอบวิชาชีพ. วารสาร วิชาชีพการบัญชี, 10(27), 78-85.

BBC. (2015). Toshiba chief executive resigns over scandal. Retrieved 1 January 2021. from http://www.bbc.com/news/business-33605638

Black, K. (2006). Business Statistics For Contemporary Decision Making. USA: JohnWileyand Son

Fiedler, FE. (1967). A Theory of Leadership Effectiveness. New York: McGraw-Hill

Hair, J. F., Anderson, R. E., Tatham, R. L., & Black, W. C. (2006). Multivariable Data Analysis. 6Th ed. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.

Hurtt, R. K. (2010). Development of a scale to measure professional skepticism. A Journal of Practice & Theory, 29(1), 149-171.

Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.

Malhotra, M. K. and Grover, V. (1998). An assessment of survey research in POM: from constructs to theory. Journal of Operation Management, 16(4), 407-425.

McMillan J.J.,White R.A., (1993). Audirors’ belief revisions and evidence search:The effect of hypothesis frame, confirmation and professional skepticism. The accounting Review, 68(3), 443-465.

Mitchell, R.C. (1989). Resources for the Future. Usingsurveysto Value Public Goods: The Contingent Valuation Method.

Rovinelli, R.J. and Hambleton, R.K. (1997). On the use of content specialists in the assessment of criterion – referenced test item validity. journal of Educational Research, 49-60.

www.kroobannok.com. (2564). ทฤษฎีการบริหารเชิงสถานการณ์(The contingency approach). สืบค้นจาก http:// kroobannok.com/20420