การเสริมสร้างหลักธรรมาภิบาลในวิถีประชาธิปไตยของผู้นำใน ตำบลศรีเตี้ย อำเภอบ้านโฮ่ง จังหวัดลำพูน

Main Article Content

พัลลภ หารุคำจา
สกุณา คงจันทร์
นพดณ ปัญญาวีรทัต
วิจิตร เรือนอินทร์
ณัฐพล จนฺทิโก

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่องการเสริมสร้างหลักธรรมาภิบาลในวิถีประชาธิปไตยของผู้นำในตำบลศรีเตี้ย อำเภอ   บ้านโฮ่ง จังหวัดลำพูนการวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์เป็นเครื่องมือวิจัยซึ่งผู้วิจัยโดยคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงกับผู้นำที่มีประสบการณ์การบริหารจัดการชุมชน เป็นผู้นำกิจกรรมด้านพัฒนา ด้านปกครองเป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปคืออดีตผู้นำหมู่บ้าน 2 คน ผู้นำหมู่บ้าน 9 คน แกนนำชุมชน 6 คนประชาขนในพื้นที่ 5 คน รวมเป็นจำนวน 22 คนผลการวิจัย พบว่า วิถีวัฒนธรรมชุมชนที่สัมพันธ์กับกระบวนการประชาธิปไตยของผู้นำวิถีวัฒนธรรมตำบลศรีเตี้ยมีกระบวนการเริ่มนับตั้งแต่การสร้างข้อตกลงในชุมชนโดยความเคารพอาวุโส สร้างความเสมอภาค การแบ่งหมวดหมู่บ้านต่าง ๆ การมีคณะกรรมการต่าง ๆ ช่วยกันดูแลรูปแบบการเสริมสร้างหลักธรรมาภิบาลโดยใช้กระบวนการประชาธิปไตยของผู้นำในเขตพื้นที่ตำบลศรีเตี้ย ยึดอุดมการณที่รวมตัดสินปญหากําหนดทิศทางในการปกครอง กําหนดตัวบุคคลที่จะทําหนาที่ปกครองชุมชนทองถิ่น เคารพในสิทธิหนาที่หลักของความเสมอภาค เสรีภาพและศักดิ์ศรีแหงความเปนมนุษยการปกครองระบอบประชาธิปไตยถือวาทุกคนมีสิทธิเสรีภาพเทาเทียมกัน ดำเนินงานผ่านโครงการศึกษาการปกครองท้องถิ่นไทย กรณีศึกษาการยกฐานะการปกครองเทศบาลตำบลศรีเตี้ย อำเภอบ้านโฮ่ง  จังหวัดลำพูนวิเคราะห์หลักธรรมาภิบาลกับการส่งเสริมประชาธิปไตยของผู้นำในเขตพื้นที่ตำบลศรีเตี้ย อำเภอบ้านโฮ่ง จังหวัดลำพูน ผู้นำในเขตพื้นที่ตำบลศรีเตี้ยมีการนำหลักธรรมาภิบาลมาใช้ในการบริหารจัดการชุมชน มี 6 ด้าน คือ 1) ด้านหลักนิติธรรม ยึดกฎหมายเป็นหลัก 2) ด้านหลักคุณธรรม ปลุกจิตสำนึกด้านคุณธรรม 3) ด้านหลักความโปร่งใส ทุกโครงการมีการประกาศตามขั้นตอนทางราชการ 4) ด้านการมีส่วนร่วม ผู้นำทุกหมู่บ้านเข้ามามีส่วนทุกขั้นตอนการทำงาน 5) ด้านความรับผิดชอบ เป็นคณะทำงานร่วมกัน และ 6) ด้านหลักความคุ้มค่า เน้นความประหยัด คุ้มค่า คุ้มทุนในการทำงาน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
หารุคำจา พ., คงจันทร์ ส., ปัญญาวีรทัต น., เรือนอินทร์ ว., & จนฺทิโก ณ. (2018). การเสริมสร้างหลักธรรมาภิบาลในวิถีประชาธิปไตยของผู้นำใน ตำบลศรีเตี้ย อำเภอบ้านโฮ่ง จังหวัดลำพูน. วารสารบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ ราชมงคลล้านนา, 6(2), 85–96. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/balajhss/article/view/164138
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ฉัตรทิพย์ นาถสุภา.(2537). วัฒนธรรมไทยกับขบวนการเปลี่ยนแปลงสังคม. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย
นภาพร อติวานิชยพงศ์. (2547). ธรรมาภิบาลในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: กรณีศึกษาองค์การบริหาร ส่วนตำบลดอนแก้ว อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ อบต. ดอนแก้ว. สำนักบัณฑิตอาสาสมัคร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
บวรศักดิ์ อุวรรณโณ.(2542).การสร้างธรรมาภิบาล Good Governance. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ วิญญูชน. ไพศาล เครือแสง. (2557), ประชาธิปไตยในชุมชนทองถิ่นอาจารยประจําสาขาวิชารัฐศาสตร คณะมนุษยศาสตรและสังคมศาสตรมหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, วารสารวิชาการ คณะมนุษยศาสตรและสังคมศาสตร, หน้าที่ 112.
ราชบัณฑิตยสถาน, พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน กรุงเทพ มหานคร : สำนักพิมพ์อักษรเจริญทัศน์,2542), หน้า 216.
ลัทธิกาล ศรีวะรมย์ สุชัย ทองแก้วกูล, (2538) หลักรัฐศาสตร์, กรุงเทพมหานคร : SR printing, หน้า 22-23.
สุธาวัลย์ เสถียรไทย.(2546).ธรรมาภิบาล (Good Governance) และการมีส่วนร่วมของประชาชน (Public Participation) ในกระบวนการจัดการด้านสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพมหานคร : สถาบันธรรมรัฐ เพื่อการพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม.
เสรี พงษ์พิศ. (2531).บรรณาธิการ. ทิศทางหมู่บ้านไทย. กรุงเทพมหานคร: เคล็ดไทย,.
สน รูปสูง. (2553). คู่มือประชาธิปไตยชุมชน. กรุงเทพมหานคร: สภาการพัฒนาการเมือง สถาบันพระปกเกล้า,
อานันท์ ปันยารชุน. (2541). “ธรรมรัฐ (Good Government) กับอนาคตของประเทศไทย”. ฐานเศรษฐกิจ. (18, 1265 (29 มี.ค.–1 เม.ย. 2541).