กลยุทธ์การตลาดสีเขียวสู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน
Main Article Content
บทคัดย่อ
แนวคิดธุรกิจสีเขียว เป็นส่วนหนึ่งของกลยุทธ์ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรและเพื่อแสดงให้เห็นว่าองค์กรไม่ได้มุ่งหวังเพียงผลกำไรจากการประกอบธุรกิจแต่องค์กร แต่เพื่อแสดงให้ความสำคัญกับการดูแลสิ่งแวดล้อมและมีความรับผิดชอบต่อสังคม บทความวิชาการนี้ จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อทบทวนวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับกลยุทธ์ของการตลาดสีเขียว เพื่อเป็นประโยชน์สำหรับธุรกิจแต่องค์กร บทความนี้จึงได้นำเสนอ กลยุทธ์การตลาดสีเขียวเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน หลักการพื้นฐานของการออกแบบเชิงนิเวศเศรษฐกิจ แนวคิดผลิตภัณฑ์เพื่อสิ่งแวดล้อม ประเภทของผลิตภัณฑ์เพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม การตลาดสีเขียวกับส่วนประสมทางการตลาด กลยุทธ์การจัดการผลิตภัณฑ์สีเขียวในตลาดสีเขียว หลักการในการคัดเลือกผลิตภัณฑ์สีเขียว การออกแบบผลิตภัณฑ์สีเขียวเพื่อสิ่งแวดล้อม ยุทธศาสตร์การออกแบบผลิตภัณฑ์สีเขียว ตลอดถึงองค์กรที่มีการใช้แนวคิดการตลาดสีเขียว โดยข้อเสนอแนะเพื่อการพัฒนาองค์กรสู่ความยั่งยืน คือใช้โอกาสที่กิจการได้รับ สร้างให้เกิดเป็นกิจกรรมที่สามารถส่งมอบคุณค่าร่วมกันระหว่างธุรกิจและสังคมไปพร้อมกัน ด้วยการสร้างคุณค่าร่วม
Article Details
บทความวิจัยนี้เป็นของลิขสิทธิ์
เอกสารอ้างอิง
บัลลพ์กุล ทิพย์เนตร. (2557). กรรมการผู้จัดการบริษัท เชียงใหม่เฟรชมิลค์ ฟาร์ม จำกัด. สัมภาษณ์โดย เปรมศักดิ์ อาษากิจ. บริษัท เชียงใหม่เฟรชมิลค์ ฟาร์ม จำกัด.
วีระ มานะรวยสมบัติ. (2554). กรีนมาร์เก็ตติ้งพิมพ์เขียวการตลาดวิวัฒน์โลก. กรุงเทพมหานคร: เออาร์ไอพี.
สันทนา อมรไชย. (2552). ผลิตภัณฑ์สีเขียวเพื่อสิ่งแวดล้อมที่ยั่งยืน. วารสารกรมวิทยาศาสตร์บริการ, 57(179), 29-36
หลักการการออกแบบเชิงนิเวศเศรษฐกิจ. (2559). สืบค้น 21 กรกฎาคม 2559, จาก https://www.mtec.or.th/ecodesign2012.
Grundey, D., & Zaharia, R. M. (2008). Sustainable Incentives in Marketing and Strategic Greening: The Cases of Lithuania And Romania. Technological & Economic Development of Economy. Baltic Journal on Sustainability, 14(2), 130-143.
Messelbeck, J., & Sutherland, L. (2000). Applying environmental product design to biomedical products research. Environmental Health Perspectives, December, 108(6), 997-1002.
Michelini, RC., & Razzoli, RP. (2004). Product-service eco-design; Knowledge-based infrastructures. Journal of Cleaner Production, 12, 415-428.
Ottman, J., Stafford, ER., & Hartman, CL. (2006). Avoiding green marketing Myopia. Environment, 48(5), 22-36.
Paull, J., (2008). The greening of China’s food-green food, organic food, and eco-labelling, Sustainable Consumption and Alternative Agri-Food Systems Conference. May 27-30; LiegeUniversity: Arlon, Belgium, 14.
Vakili-Ardebili, A., & Boussabaine, AH. (2006). Quality concept in Persian precedent architecture; A lesson in ecobuilding design, The 23th Conference on Passive and Low Energy Architecture. Sep. 6-8; Geneva, Switzerland, 5.