รูปแบบการสื่อสาร กลยุทธ์การตลาด จริยธรรมการตลาดผู้ทรงอิทธิพลออนไลน์ในประเทศไทย

Main Article Content

chanyapatch wongwiwat

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เพื่อศึกษารูปแบบของการสื่อสารทางการตลาดผู้ทรงอิทธิพลออนไลน์ในประเทศไทย (2) เพื่อศึกษากลยุทธ์ทางการสื่อสารทางการตลาดผู้ทรงอิทธิพลออนไลน์ในประเทศไทย (3) จริยธรรมของการสื่อสารทางการตลาดผู้ทรงอิทธิพลออนไลน์เพื่อประมวลเป็นแนวปฏิบัติที่เหมาะสม การศึกษาวิจัยใช้ระเบียบวิจัยเชิงคุณภาพ โดยทำการวิเคราะห์เอกสาร (Document Analysis) และการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (In-Depth Interview) พบว่ารูปแบบการสื่อสารของผู้ทรงอิทธิพลออนไลน์แบ่งออกได้เป็น 3 ประเภท ได้แก่ รูปแบบภาพประกอบข้อความ รูปแบบวีดีโอประกอบข้อความและถ่ายทอดสด


จากการศึกษาสามารถสรุปกลยุทธ์การสร้างสรรค์เนื้อหาของผู้ทรงอิทธิพลออนไลน์เป็น กลยุทธ์ 6C ได้แก่ Contemporary Content เนื้อหาร่วมสมัย Creative Content เนื้อหาสร้างสรรค์ น่าแบ่งปัน Clear Content เนื้อหามีรายละเอียดชัดเจน Channel-Diversified Content เนื้อหาที่กระจายตามช่องทางที่หลากหลาย Characteristics-Consistent Content เนื้อหาที่สอดคล้องกับบุคลิกของแฟนเพจ และ Content-Marketing-Based Content เนื้อหาที่มีพื้นฐานบนการตลาดเชิงเนื้อหา  จากการศึกษาจริยธรรมของผู้ทรงอิทธิพลออนไลน์สามารถสรุปแนวคิด ETHIC ได้เป็น 5 หลักสำคัญ ได้แก่ Experience ต้องมีประสบการณ์ในการใช้ผลิตภัณฑ์ Timeliness ต้องตรงต่อเวลา Honest ต้องซื่อสัตย์กับผู้ติดตาม Impartial การรีวิวต้องเป็นกลางและ Concerned of Society มีความรับผิดชอบต่อสังคม

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
wongwiwat, chanyapatch. (2019). รูปแบบการสื่อสาร กลยุทธ์การตลาด จริยธรรมการตลาดผู้ทรงอิทธิพลออนไลน์ในประเทศไทย. วารสารบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ ราชมงคลล้านนา, 7(2), 19–31. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/balajhss/article/view/219864
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ณัฐธนารีย์ วันหะรับ และพีรยุทธ โอรพันธ์. (2559). กระบวนการสร้างเนื้อหาและการสื่อสารของบล็อกเกอร์ท่องเที่ยว. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

บงกช ขุนวิทยา. (2556). ประสิทธิผลของการสื่อสารการตลาดแบบดิจิทัลของผลิตภัณฑ์ของใช้ส่วนตัวบนเฟซบุ๊กแฟนเพจ(วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ระชานนท์ ทวีผล และปริญญา นาคปฐม. (2560). กระบวนการนำเสนอขายผลิตภัณฑ์ผ่านสื่อสังคมออนไลน์ของ ‘เน็ต ไอดอล’: การศึกษาเพื่อสร้างทฤษฎีฐานราก. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 9(2), 118-130.

วรภัทร ปริญญาพรหม. (2557). การศึกษารูปแบบออนไลน์แพลตฟอร์มกับผู้ทรงอิทธิพลบนสื่อออนไลน์ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าของผู้บริโภค(ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี.

วิภาภรณ์ นันทสุทธิวาร. (2558). กลวิธีการสื่อสารสินค้าประเภทเครื่องสำอางผ่านเน็ตไอดอลทางสื่อสังคมออนไลน์กับการตัดสินใจซื้อของวัยรุ่นหญิงไทย(การค้นคว้าอิสระมหาบัณฑิต). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

สมาคมโฆษณาแห่งประเทศไทย. (2561). จรรยาบรรณแห่งวิชาชีพโฆษณา.

สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2560). รายงานผลการสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย ปี 2560. สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ (องค์กรมหาชน) กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.

เสรี สืบสงวนวงศ์. (2551). บทบาทหน้าที่และมุมมองทางกฎหมายและจริยธรรมของบล็อกเกอร์และสมาชิกในเว็บบล็อก(ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

อังฌุพร ตันติตระกูล. (2558). รูปแบบการสื่อสารของผู้บริโภคอาหารเพื่อสุขภาพที่มีชื่อเสียงทางอินสตาแกรม(วิทยานิพนธ์ ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพมหานคร: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.