ทัศนคติและการยอมรับทางสังคมต่อการสัก: กรณีศึกษาผู้หญิงที่มีรอยสักในอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

บทคัดย่อ

การวิจัยมีจุดประสงค์เพื่อวิเคราะห์การให้ความหมายและการสร้างอัตลักษณ์ของผู้หญิงผ่านรอยสัก เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยทางสังคมต่างๆในสังคมไทยที่มีต่อการเปลี่ยนแปลงทัศนคติเรื่องการสักและเพื่อวิเคราะห์ทัศนคติในทางลบต่อผู้หญิงที่มีรอยสักและแนวทางการจัดการปัญหาความขัดแย้ง โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ มุ่งเน้นการศึกษาจากการเก็บข้อมูลเชิงเอกสารและการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้หญิงที่มีรอยสักจำนวน 10 คนและช่างสักจำนวน 5 คน ซึ่งอาศัยในอำเภอหัวหินมานานกว่า 10 ปี

ผลการวิจัยพบว่าผู้หญิงเริ่มสักเพื่อสะท้อนบุคลิกภาพและความชอบ ความหลงใหลที่มีต่อรอยสักของตน เพื่อเป็นสัญลักษณ์ในการสร้างอัตลักษณ์ที่มีความแตกต่างจากผู้อื่น แต่รอยสักขัดกับค่านิยมทางสังคมที่มองว่าผู้หญิงที่มีรอยสักเป็นผู้หญิงระดับล่าง แม้จะมีความเปลี่ยนแปลงปัจจัยทางสังคมที่มีผลต่อค่านิยมต่อรอยสักในทางที่ดีขึ้นทำให้รอยสักถูกมองในแง่สุนทรียภาพ ศิลปะ และแฟชั่นมากขึ้นแต่ยังไม่เพียงพอที่จะทำให้สังคมไทยยอมรับ การสักของผู้หญิงซึ่งกลายเป็นการท้าทายและความพยายามปลดปล่อยตัวตนออกจากบรรทัดฐานทางสังคม การสักของผู้หญิงซึ่งถูกแฝงการต่อสู้/ขัดขืนต่อสังคมที่พยายามผลักผู้หญิงที่มีรอยสักให้กลายเป็นคนชายขอบของสังคม ในอีกมุมรอยสักสามารถสื่อถึงการควบคุมร่างกายของตัวเองและการแย่งชิงพื้นที่ในการสร้างอัตลักษณ์ด้วยตนเองแทนที่อัตลักษณ์ที่สร้างโดยสังคม ผู้หญิงที่มีรอยสักในการศึกษาครั้งนี้ต้องเผชิญหน้ากับความขัดแย้งด้านค่านิยมมากที่สุดและมักใช้แนวทางการจัดการความขัดแย้งแบบเอาชนะผ่านการพิสูจน์ตัวตนด้วยวิธีต่างๆ แม้ผู้หญิงที่มีรอยสักจะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสังคมได้ แต่พวกเธอก็สามารถทำให้สังคมตระหนักถึงความเป็นปัจเจกชนและการแสดงออกถึงความเป็นตัวตนที่แตกต่างจากการที่ผู้หญิงที่มีรอยสักลุกขึ้นมาท้าทายอำนาจทางสังคมเพื่ออิสรภาพและสิทธิในการเลือกสร้างอัตลักษณ์ของตัวเอง