ปัจจัยจิตวิญญาณในการทำงาน และปัจจัยความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองส่งผลต่อประสิทธิภาพในการทำงานของพนักงาน กรณีศึกษา บริษัท ไพโอเนียร์ แมนูแฟคเจอริ่ง (ประเทศไทย) จำกัด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยจิตวิญญาณในการทำงาน และปัจจัยความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการทำงานของพนักงาน กรณีศึกษาบริษัท ไพโอเนียร์ แมนูแฟคเจอริ่ง (ประเทศไทย) จำกัด โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 336 คน เพื่อนนำมาวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วยด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และใช้สถิติเชิงอนุมานสำหรับการวิเคราะห์ถดถอยแบบพหุคูณ
ผลการศึกษา พบว่า พนักงานของบริษัท ไพโอเนียร์ แมนูแฟคเจอริ่ง (ประเทศไทย) จำกัดมีระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยจิตวิญญาณในการทำงาน ปัจจัยความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง และประสิทธิภาพในการทำงานอยู่ในระดับมาก จากการทดสอบสมมติฐาน พบว่า ปัจจัยจิตวิญญาณในการทำงานและปัจจัยความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองส่งผลต่อประสิทธิภาพในการทำงานของพนักงานฯ มีนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 และ 0.01 และเมื่อพิจารณารายละเอียดของแต่ละปัจจัยเป็นรายด้านต่อไปนี้ พบว่า 1) ปัจจัยจิตวิญญาณในการทำงานที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการทำงานที่มีนัยสำคัญทางสถิติระดับ 0.05 2) ปัจจัยความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองส่งผลต่อประสิทธิภาพในการทำงานที่มีนัยสำคัญทางสถิติระดับ 0.05 3) ปัจจัยจิตวิญญาณในการทำงาน และปัจจัยความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองสามารถพยากรณ์ประสิทธิภาพในการทำงานของพนักงานบริษัท ไพโอเนียร์ แมนูเฟคเจอริ่ง (ประเทศไทย) จำกัด ได้ถึงร้อยละ 39 และเขียนเป็นสมการพยากรณ์ในรูปแบบคะแนนดิบได้ดังนี้
Y = 1.25 + 0.30(X1) + 0.44(X2)
Article Details
บทความวิจัยนี้เป็นของลิขสิทธิ์
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ ชูชีพ. (2551). คุณภาพชีวิตการทำงานของข้าราชการในจังหวัดชายแดนภาคใต้(วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพมหานคร: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
กนกวรรณ ทองฉวี. (2545). ความสัมพันธ์ระหว่างการรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง บทบาทอาจารย์ในการอำนวยความสะดวกในการเรียนรู้ สภาพแวดล้อมในสถาบัน กับความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักศึกษาพยาบาล สถาบันการศึกษาพยาบาลของรัฐ สังกัดทบวงมหาวิทยาลัย(วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กัณฑ์ฐพิชญา ศิริพุ่มซ้อน. (2555). ความสัมพันธ์ระหว่างการเสริมสร้างพลังอำนาจในงานและมีคุณค่าในตนเองต่อความสามารถในการปฏิบัติงานตามมาตรฐานการปฏิบัติการพยาบาลของวิชาชีพโรงพยาบาลหัวหิน(วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2551). สถิติสำหรับงานวิจัย. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กุลชลี เพ็ชรรัตน์. (2544). ความสัมพันธ์ระหว่างการเสริมสร้างพลังอำนาจในงาน: กรณีศึกษาพยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลรามาธิบดี(วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ดิเรก ชัยชนะ. (2546). การศึกษาการเห็นคุณค่าในตนเองและการรับรู้ปัจจัยส่งเสริมประสิทธิภาพการบำบัดของผู้เข้ากลุ่มให้คำปรึกษาเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มให้คำปรึกษาแบบต่อเนื่องและกลุ่มมาราธอน(วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ธมลวรรณ มีเหมย. (2553). ภาวะผู้นำแบบรับใช้ จิตวิญญาณในองค์การและผลการปฏิบัติงานของผู้บริหารระดับต้นธุรกิจอุตสาหกรรมอาหารแห่งหนึ่งในเขตกรุงเทพมหานคร(วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
บริษัท ไพโอเนียร์แมนูแฟคเจอริ่ง (ประเทศไทย) จำกัด. (2562). ข้อมูล Record Detail แผนก Shipment Management. ม.ป.ท.
บริษัท ไพโอเนียร์แมนูแฟคเจอริ่ง (ประเทศไทย) จำกัด. (2562). ข้อมูลแผนกบุคคล. ม.ป.ท.
พรนพ พุกกะพันธุ์. (2544). ภาวะผู้นำและการจูงใจ. กรุงเทพมหานคร: จามจุรีโปรดักท์.
มณฑล สรไกรภูติ และสุนันทา เสียงไทย. (2556). มิติทางจิตวิญญานในการทำงาน (Workplace Spirituality): ความท้าทายในการบริหารทรัพยากรมนุษย์. วารสาร มฉก.วิชาการ, 16(32), 113-124.
วีณา บุญแสง. (2544). ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้สึกเห็นคุณค่าในตนเอง การสนับสนุนทางสังคม ความเครียด กับผลการปฏิบติงานของพนักงานโรงงานอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์(วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
วีรวุธ มาฆะศิรานนท์. (2553). การพัฒนาองค์การแห่งการเรียนรู้. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร: ธนาเพรส.
ศุภจิต คงประชา. (2547). ความสัมพันธ์ระหว่างเชาว์อารมณ์ ความรู้สึกเห็นคุณค่าในตนเอง ความสามารถในการตัดสินใจ และผลการปฏิบัติงานของหัวหน้างานในโรงงานอุตสาหกรรม(วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ศิริรัตน์ ใจชุ่ม. (2550). คุณภาพการให้บริการประชาชนทั้งระบบของสถานีตำรวจภูธรอำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย(วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). เชียงราย: มหาวิทยาลัยเชียงราย.
สุดา สงเดช. (2546). การศึกษาสัมพันธภาพในครอบครัว การอบรมเลี้ยงดู โครงสร้างครอบครัว การเห็นคุณค่าในตนเอง และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย(วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
Armenio, R., and Miguel, P. E. (2008). Workplace Spirituality and Organizational Commitment : An Empirical Study. Journal of Organization Change Management, 21(1), 53-75.
Ashmos, D. P. and Duchon, D. (2000). Spirituality at Work : A Conceptualization and Measure. Journal of Management in Quiry, 9, 134-145.
Coopersmith, S. (1984). Self – Esteem Inventories. Palo Alto CA: Consulting Psychologists.
Golden, B. J., and Lesh, K. (1997). Building Self – Esteem: Strategies for Success in School and Beyond. 2nd ed. NJ : Prentice – Hall.
Haword, S. (2002). Spiritual Perspective on Learning in the Workplace. Journal of Managerial Psychology, 17(2), 230-242.
Marques, Dhiman, and King. (2007). Sprituality in the Workplace: What It is Why It Matters How to Make It for You. California: Personhood Press.
Maslow, A. H. (1970). Motivation and Personality. 2nd ed. New York: Harper and Row.
Milliman, J., Czaplewski, A. J., and Ferguson, J. (2003). Workplace Spirituality and Employee Work Attitudes : An Exploratory Empirical Assessment. Journal of Organizational Change Management, 16, 426-447.
Nandram, S. S., and Borden, M. E. (2010). Spirituality and Business. Germany: Springer Verlag Berlin Heidelberg.
Pawar, B. S. (2009). Workplace Spirituality Facilitation: A Comprehensive Model. Journal of Business Ethics, 90(3), 375-386.
Robbin, S. P. (2005). Organizational Behavior. 11thed. New Jersey: Pearson Education.
Rosenberg, M. (1979). Conceiving The Self. New York: Basic Books.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. 3rd ed. New York: Harper and Row.
