ปัจจัยที่ส่งผลต่อการยอมรับเทคโนโลยี e-Payment ของผู้ใช้บริการในจังหวัดเชียงใหม่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับของความคิดเห็นของตัวแปรการรับรู้ถึงประโยชน์ การรับรู้ถึงความง่ายในการใช้งาน ต่อการยอมรับเทคโนโลยี e-Payment และ 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการยอมรับเทคโนโลยี e-Payment ของผู้ใช้บริการ โดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบง่าย จำนวน 360 รายโดยใช้วิธีการวิจัยเชิงปริมาณ
ผลการศึกษา พบว่า ระดับความคิดเห็นต่อปัจจัยที่ส่งผลต่อการยอมรับเทคโนโลยี e-Payment นั้นพบว่า การรับรู้ความง่ายในการใช้งานเทคโนโลยี e-Payment อยู่ในระดับ เห็นด้วยมากที่สุด รองลงมาคือ การรับรู้ประโยชน์ของเทคโนโลยี e-Payment อยู่ในระดับเห็นด้วยมาก
ปัจจัยที่ส่งผลต่อการยอมรับเทคโนโลยี e-Payment พบว่า ปัจจัยการรับรู้ความง่ายในการใช้งาน และการรับรู้ประโยชน์ในการใช้งานส่งผลต่อการยอมรับเทคโนโลยี e-Payment ที่ระดับนัยสำคัญที่ 0.05 ข้อค้นพบจากการวิจัยครั้งนี้ ปัจจัยระดับรายได้ และปัจจัยอาชีพ ที่แตกต่างกันจะส่งผลต่อการยอมรับเทคโนโลยี e-Payment แตกต่างกันด้วย
Article Details
บทความวิจัยนี้เป็นของลิขสิทธิ์
เอกสารอ้างอิง
ธนวรรณ สำนวนกลาง. (2559). การยอมรับเทคโนโลยีการทำธุรกรรมทางการเงินรูปแบบ “M-Banking”. (วิทยานิพนธ์ปริญามหาบัณฑิต). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ธนวรรธน์ พลวิชัย. (2559). National e-Payment ระบบชำระเงินอิเล็กทรอนิกส์. สืบค้น 3 กรกฎาคม 2559, จาก https://www.thairath.co.th/content/653154
สำนักวิชาการสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2558). เศรษฐกิจดิจิทัล (Digital Economy): นโยบายขับเคลื่อนเศรษฐกิจใหม่. สืบค้น 28 พฤศจิกายน 2561, จาก http://library2.parliament. go.th/ejournal/content_af/2558/mar2558-2.pdf
สุพัฒนพงษ์ พันธ์มีเชาว์. (2563). สุพัฒนพงษ์ เล่าเบื้องหลังความสำเร็จ “โครงการคนละครึ่ง”. สืบค้น 25 พฤศจิกายน 2563, จาก https://www.bangkokbiznews.com/news/detail/910648./
สุรพงษ์ คงสัตย์ และธีรชาติ ธรรมวงค์. (2551). การหาค่าความเที่ยงตรงของแบบสอบถาม IOC มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. สืบค้น 17 มกราคม 2562, จาก http://www.mcu.ac.th/site/articlecontent_desc.php.article_id=656&articlegroup_id=146
อรทัย เลื่อนวัน. (2555). ปัจจัยที่มีผลต่อการยอมรับเทคโนโลยีสารสนเทศ: กรณีศึกษากรมการพัฒนาชุมชนศูนย์ราชการแจ้งวัฒนะ. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยราชมงคลธัญบุรี.
อัครเดช ปิ่นสุข. (2555). การยอมรับเทคโนโลยีสารสนเทศ คุณภาพการบริการอิเล็กทรอนิกส์ และส่วนประสมการตลาดในมุมมองของลูกค้าที่ส่งผลต่อความพึงพอใจ (E-satisfaction) ในการจองตั๋วภาพยนตร์ออนไลน์ผ่านระบบแอปพลิเคชันของผู้ใช้บริการในจังหวัดกรุงเทพมหานคร. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
Anastasia, R. and Nikolaos, T. (2018). Extension of Technology Acceptance Model by Using System Usability Scale to Assess Behavioral Intention to Use e-Learning. ICT in Education Group, Dept. of Educational Sciences and Early Childhood Education, University of Patras Rio, Patras, 26500.
Davis, F. D. (1989). Perceived Usefulness, Perceived Ease of Use, and User Acceptance of Information Technology. MIS Quart, 13: 319–339.
Davis, F. D. and Venkatesh, V. (2000). A Critical Assessment of Potential Measurement Biases in the Technology Acceptance Model: Three Experiments. Internet J. Human-Compute Study. 45: 19–45.
Davis, F. D., Bagozzi, R., and Warshaw, P. (1989). User Acceptance of Computer Technology A Comparison of Two Theoretical Model. Management Science, 35: 982–1003.
RJOAS, (2018, June). Technology Acceptance Model (TAM). Theoretical Framework, 6(78).
