การพัฒนาแผนการเรียนที่ใช้กิจกรรมการเรียนแบบมุ่งปฏิบัติงานในรายวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารทางธุรกิจสำหรับนักศึกษาหลักสูตรบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เชียงใหม่

Main Article Content

อัจฉริน จิตต์ปรารพ
อนวัช จิตต์ปรารพ

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ พัฒนาแผนการเรียนที่ใช้กิจกรรมการเรียนแบบมุ่งปฏิบัติงานในรายวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารทางธุรกิจ และเพื่อประเมินทักษะทางภาษาอังกฤษของนักศึกษาหลังการเรียน ตามแผนการเรียนที่ใช้กิจกรรมการเรียนแบบมุ่งปฏิบัติงาน ในรายวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารทางธุรกิจ  กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย คือ นักศึกษาระดับปริญญาตรี หลักสูตรบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เชียงใหม่ จำนวน 75 คน ที่เรียนในรายวิชา ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารทางธุรกิจ (English for Business Communication) ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2563 โดยเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมี 3 ส่วน คือ 1) เครื่องมือในการสร้างและพัฒนาบทเรียน ได้แก่ แบบสอบถามความต้องการและความสนใจของผู้เรียนในการเรียนวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารทางธุรกิจ หลักสูตรแม่แบบ (Proto Syllabus) และแผนการเรียน ในรายวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารทางธุรกิจ ที่ใช้กิจกรรมการเรียนแบบมุ่งปฏิบัติงานจำนวน 6 แผนการเรียน 2) เครื่องมือประเมินผลเพื่อพัฒนาแผนการเรียน ได้แก่ แบบประเมินประสิทธิภาพแผนการเรียนที่ใช้กิจกรรมการเรียนแบบมุ่งปฏิบัติงาน และแบบประเมินความสามารถทางภาษาอังกฤษ  ของผู้เรียนทั้งด้านการฟัง การพูด การอ่าน และการเขียน และ 3) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลหลังจากเรียนแบบมุ่งปฏิบัติงานแต่ละแผนการเรียน โดยสรุปผลการวิจัยได้ว่า แผนการเรียนที่ใช้กิจกรรมการเรียนแบบมุ่งปฏิบัติงาน ในรายวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารทางธุรกิจนั้นสามารถส่งเสริมทักษะการฟัง พูด อ่าน และเขียนภาษาอังกฤษของผู้เรียนให้มีคะแนนผ่านเกณฑ์ร้อยละ 50 ตามที่กำหนดไว้ได้

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
จิตต์ปรารพ อ., & จิตต์ปรารพ อ. (2021). การพัฒนาแผนการเรียนที่ใช้กิจกรรมการเรียนแบบมุ่งปฏิบัติงานในรายวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารทางธุรกิจสำหรับนักศึกษาหลักสูตรบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เชียงใหม่. วารสารบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ ราชมงคลล้านนา, 9(2), 67–84. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/balajhss/article/view/251513
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ชายุดา จันทะปิดตา. (2556). การพัฒนาแบบฝึกเสริมทักษะการฟังภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาชั้นปีที่4 โรงเรียนบัวหลวงวิทยาคม จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารวิชาการ Veridian E-Journal, 6(2), 197-211.

ถนอมจิตต์ สารอต และคณะ. (2559). การพัฒนาทักษะการอ่านภาษาอังกฤษของนักศึกษาสาขาพลศึกษาด้วยกระบวนการคิดวิเคราะห์อย่างมีวิจารณญาณ. วารสารมนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์, 33(3), 39-66.

นรมน บุรีแก้ว. (2552). การใช้การสอนภาษาแบบมุ่งปฏิบัติงานที่เน้นรูปแบบการปฏิสัมพันธ์ที่หลากหลายเพื่อเพิ่มพูนความสามารถในการฟัง พูด ภาษาอังกฤษและทักษะทางสังคมของนักเรียนระดับก้าวหน้า. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

พะเยา นุเสน. (2562). การใช้การสอนมุ่งงานปฏิบัติเพื่อพัฒนาทักษะการอ่านและเขียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาวิชาเอกภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่, 1(1), 2-16.

พิสมัย กิ่งสกุล. (2560). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบเน้นปฏิบัติงานเพื่อส่งเสริมความสามารถด้านการพูดภาษาอังกฤษสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่3. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.

พรศักดิ์ หนูวงษ์. (2560). การใช้สื่อสภาพจริงเพิ่อส่งเสริมความสามารถทางการอ่านภาษาอังกฤษ ความรู้ด้านคำศัพท์ และความคงทนในการจำคำศัพท์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). สงขลา: มหาวิทยาลัยสงขลา นครินทร์.

ริชญา และวิภาดา ประสารทรัพย์. (2561). การพัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารตามกรอบอ้างอิงความสามารถทางภาษาของสหภาพยุโรปสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 5. วารสาร มมร วิชาการล้านนา, 7(2), 66-71.

รมินตรา วรงค์ปกรณ์, ศศิธร อินตุ่น, และยุพิน อินทะยะ. (2559). การใช้สื่อสภาพจริงเพื่อพัฒนาความสามารถในการอ่านและการเขียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. Journal of Graduate Research, 7(1), 15-29.

รณวีร์ พาผล, วรศิริ บุญซื่อ, จารุณี นาคเจริญ, สลิลา ศรีรัตนบัลล์, นันทิยา ศิลาชัย, และธนางกูร ขำศรี. (2563). การวิเคราะห์ปัญหาทักษะการฟังและการอ่านในการทำข้อสอบโทอิคของนักศึกษาหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาอังกฤษคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่. Journal of Buddhist Education and Research, 6(2), 239-251.

วาสนา สิงห์ทองลา และสิทธิพล อาจอินทร์ (2555) การพัฒนาทักษะการฟังภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 35(3), 56-64.

ศิรินันท์ เอื้อนไธสงค์. (2560). การจัดการเรียนรู้แบบเน้นงานปฏิบัติเพื่อเสริมสร้างทักษะการพูดภาษาอังกฤษสำหรับนักศึกษาชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยศิลปากร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปกร.

สินีนาฏ มีศร. (2559). การพัฒนาแบบฝึกเสริมทักษะการเขียนภาษาอังกฤษตามแนวการสอนแบบอรรถฐานสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนศรีวิชัยวิทยาจังหวัดนครปฐม. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สำนักมาตรฐานและประเมินผลอุดมศึกษา. (2558). กรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาของประเทศไทย. ค้นจาก http://www.km.thaicyberu.go.th/linkfile/2553/TQF/index.html.

อัจฉรา ธรรมาภรณ์, และฤทัยชนนี สิทธิชัย. (2544). ผลของการสอนโดยใช้กิจกรรมที่เน้นงานปฏิบัติและวิธีการเสริมแรงต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่2. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). ปัตตานี: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

Ahmed, R. and Bidin, S. (2016) The effect of task-based language teaching on writing skills of EFL learners in Malaysia. Open journal of modern linguistics, 6(3), 207-218.

Crawford, J. (2002). The role of materials in language classroom: Finding the balance Cambridge: Cambridge University Press.

Dubin, F., and Olshtain, E. (2000). Course design. (10th ed.) Cambridge: Cambridge University Press.

Ellis, R. (2003). Task-based language learning and teaching. Oxford: Oxford University Press.

Janice Yalden. (1983) The Communicative syllabus: Evolution, design and implementation. Oxford: Pergamon Press.

Lambert, C. and Oliver, R. (2020). Using tasks in second language teaching: Practice in diverse contexts. Bristol: Multilingual.

Lloret, M. G. (2003). Designing task-based CALL to promote interaction: En busca de esmeraldas. Language Learning & Technology, 7(1), 86-104.

Lou, Y., Chen, P. and Chen, L. (2016). Effects of a task-based approach to non-English-majored graduates’ oral English performance. Creative Education, 7(4), 660-668.

Massoud Rahimpour. (2010). Current trends on syllabus design in foreign language instruction. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 2(2), 1660-1664. Retrieved from https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2010.03.254.

Nunan, D. (2004). Task-based language teaching. Cambridge: Cambridge University Press.

O’Neill, G. (2015). Curriculum design in higher education: Theory to practice, Dublin: UCD Teaching & Learning.

Pica, T., Kanagy, R., & Falodun, J. (1993). Choosing and using communication tasks for second language teaching and research. Clevedon, UK: Multilingual Matters.

Richards, J. (2006). Communicative language teaching today. New York: Cambridge University Press.

Willis, D., & Willis, J. (2007). Doing task-based teaching. Oxford: Oxford University Press.