กระบวนการจัดเก็บภาษีตามพระราชบัญญัติภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ. 2562 กรณีศึกษา กรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
วิจัยเรื่อง กระบวนการจัดเก็บภาษีตามพระราชบัญญัติภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ. 2562 กรณีศึกษา กรุงเทพมหานคร มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาทำความเข้าใจถึงหลักเกณฑ์และหลักการปฏิบัติตามกฎหมายภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ. 2562 ของกรุงเทพมหานคร (2) เพื่อเปรียบเทียบลักษณะสำคัญของภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง และภาษีโรงเรือนและที่ดิน (3) เพื่อศึกษาปัญหาการจัดเก็บภาษีตามพระราชบัญญัติภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ. 2562 ของกรุงเทพมหานคร (4) เพื่อเสนอแนวทางในการพัฒนากลไกในการจัดเก็บภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ. 2562 ของกรุงเทพมหานคร ขอบเขตการวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัยคือผู้เชียวชาญและมีประสบการณ์ในกระบวนการจัดเก็บภาษีของกรุงเทพมหานคร รวมทั้ง ประชาชนผู้จ่ายภาษี รวม 20 คน ผลการวิจัย (1) หลักเกณฑ์ในการจัดเก็บภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างยังไม่สอดคล้องกับการจัดเก็บภาษีในปัจจุบัน ซึ่งใช้กฎหมายลำดับรองเป็นหลัก (2) การจัดเก็บภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างแทนภาษีโรงเรือนและที่ดินมีความเหมาะสมแล้ว และเห็นว่าภาษีที่ดิน และสิ่งปลูกสร้าง และภาษีโรงเรือนและที่ดินมีความแตกต่างกันในทางปฏิบัติและการประเมินภาษี ขั้นตอน และวิธีการปฏิบัติงานการจัดเก็บภาษีโรงเรือนและที่ดิน (3) ปัญหาอุปสรรคของภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ.2562 แบ่งออกเป็น 4 ปัญหาหลักคือ 1. ตัวกฎหมาย 2. พระราชบัญญัติฉบับนี้ต้องอาศัยกฎหมายลำดับรอง 3. บทบัญญัติของพระราชบัญญัติฉบับนี้ไม่มีความชัดเจน 4.การคำนวณภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างก่อให้เกิดความไม่เป็นธรรมมีผลกระทบต่อประชาชน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และผู้ประกอบการ (4) การบริหารจัดการควรมีการบูรณาการร่วมกันระหว่างหน่วยงานของรัฐและการนำเครื่องมือที่ทันสมัยมาใช้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความวิจัยนี้เป็นของลิขสิทธิ์
เอกสารอ้างอิง
กลุ่มนักวิชาการภาษีอากร. (2557). ภาษีอากรตามประมวลรัษฎากร, กรุงเทพฯ: เรือนแก้วการพิมพ์.
ธิดารัตน์ สืบญาติ. (2558). ความเหลื่อมล้ำด้านการคลังท้องถิ่นของท้องถิ่นในเขตปริมณฑล. วารสารสถาบันพระปกเกล้า, 13(3), 122-144.
นครินทร์ เมฆไตรรัตน์. (2545). ทิศทางการปกครองส่วนท้องถิ่นของไทยและต่างประเทศเปรียบเทียบ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พระราชบัญญัติภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ. 2562. (2562). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 136 ตอนที่ 30 ก. หน้า 21-51.
พิชิต รัชตพิบุลภพ และดิเรก ปัทมสิริวัฒน์. (2557). ความเหลื่อมล้ำการคลังท้องถิ่น กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนจังหวัด. วารสารสถาบันพระปกเกล้า, 12(2). 52-76.
เพ็ญพิมล หกสุวรรณ. (2559). ศักยภาพทางการคลังท้องถิ่น: กรณีศึกษากรุงเทพมหานคร. (สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต บริหารรัฐกิจและกิจการสาธารณะ). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
มายามีน หวันฮัซซัน, อามาณีย์ ยะปา และซุไวบะห์ กาโฮง. (2563). ความพร้อมในการจัดเก็บภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าตามพระราชบัญญัติภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ. 2562 ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนราธิวาส. ใน การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 11. (24-35). มหาวิทยาลัยหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา.
วสันต์ เหลืองประภัสสร์. (2547). ภารกิจหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. นนทบุรี: ธรรมดาเพรส.
วุฒิพงฒ์ จิตตั้งสกุล. (2557). การเพิ่มประสิทธิภาพในการวางแผนการคลังท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: สำนักงานเศรษฐกิจการคลัง กระทรวงการคลัง.
Chen, G., Qi, Y., Liu, F., & Xing, F. (2022). Taxation officers’ grassroots work experience and tax performance: Evidence from China. Journal of Asian Economics, 80. Doi: 10.1016/j.asieco.2022.101463
